Het Verhaal….
(de Tovenaar van Oz)
De wervelstorm
Dorothy en haar hondje Toto woonden in het hart van de prairies, met Oom Henry die boer was en Tante Em, de vrouw van de boer. Ze wonen met zijn allen in een grijs land (een land zonder kleur). Dorothy is met Toto buiten aan het spelen als er een enorme wind opkomt. In de verte ziet Dorothy een wervelstorm aan komen, die heel snel dichter bij lijkt te komen. Dorothy en Toto rennen gauw naar het huis waar Oom Henry en Tante Em al in de schuilkelder zijn gedoken. Net als Dorothy in het huis is en in de schuilkelder wil springen is de wervelwind precies boven de boerderij. De windvlagen komen uit alle windrichtingen even sterk en zetten heel veel kracht op het huis waardoor het huis opgetild wordt. 

Dorothy is, met Toto stevig in haar armen, op het bed gaan zitten en in het begin vindt ze het natuurlijk wel een beetje eng. Maar het huis wordt uren en uren mee gesleurd, steeds hoger. En op den duur is ze zo vermoeid dat ze in slaap valt.

De eerste kennismaking met het Land van Oz
Dorothy schrikt wakker doordat het hele huis ineens met een klap tot stilstand komt. Dorothy loopt door de deur naar buiten en wordt overspoeld door vele mooie kleuren, vrolijke bloemen en gekleurde wolken. Dorothy denkt dat ze boven op de regenboog terecht is gekomen,  maar dan komt er een vrouw naar haar toe. Deze vrouw heeft een hele mooie jurk aan en heet haar welkom in het Land van Oz ze zegt dat ze heel blij zijn met Dorothy, omdat ze de boze heks van het Oosten gedood heeft. Maar Dorothy weet van niets. Dan wijst de vrouw (dit is de goede heks uit het Zuiden) naar het huis van Oom Henry en tante Em, Dorothy ziet het nu ook: Er steken twee benen met daaraan twee hele mooie rode schoenen  van onder het huis. Dorothy zegt dat het huis per ongeluk op de heks is gevallen en dat ze er echt niets aan kan doen. Maar al de kleine mannetjes met grote blauwe puntmutsen  op (Munchkins) zijn heel blij omdat ze nu vrij zijn (ze moesten als slaven werken voor de heks.) 

                                                         
De rode schoentjes
Dan komt er een grote rookwolk naast Dorothy en met een flits staat er nog een andere heks naast haar, zij heeft een groen gezicht en kijkt heel gemeen. De goede heks vertelt aan Dorothy dat dit de zus is van de heks die onder het huis ligt en dat zij de rode schoentjes wil hebben omdat de boze heks dan kan heersen over het hele Land van Oz. De goede heks knipt in haar vingers en de rode schoentjes zitten ineens aan Dorothy´s voeten. De boze heks verdwijnt weer in een rookwolk met de woorden:” Ik krijg die rode schoenen nog wel”. De goede heks waarschuwt Dorothy dat ze goed op de schoenen moet passen en dat ze nu moet vluchten voor de boze heks. Dorothy wil graag naar huis. De goede heks zegt: “De enige die je kan helpen om weer naar huis te gaan is de grote Tovenaar van Oz, maar die woont heel ver weg in Smaragdstad, volg het goudgele pad en je komt er vanzelf, en kijk uit voor de boze heks want ze zal je achtervolgen om de rode schoenen af te pakken”. 

De zoektocht naar de Tovenaar van Oz
Dorothy en Toto nemen afscheid van de goede Heks en de Munchkins en ze  gaan op weg naar Smaragdstad. Als Dorothy en Toto al een heel eind gelopen hebben komen ze op een kruising terecht en ze weten niet welke kant ze nu op moeten. Dan horen ze een stem uit het maïsveld “als je naar Smaragdstad wilt moet je naar links”. Dorothy schrikt, maar dan ziet ze opeens een vogelverschrikker en het vreemde is: Hij praat!!. Hij vraagt of Dorothy hem los wil maken. Als dit gebeurd is vraagt Dorothy wat hij nu gaat doen. De vogelverschrikker zegt dat hij graag hersens zou willen hebben, zodat hij wat slimmer kan zijn. Dorothy denkt even na en vraagt waarom hij niet met hen mee gaat naar Smaragdstad, als de Tovenaar kan zorgen dat Dorothy naar huis gaat zal hij er ook wel voor kunnen zorgen dat de vogelverschrikker hersens krijgt.

De vogelverschrikker besluit om mee te gaan en ze vervolgen hun weg. Toen ze al weer een heel stuk gelopen hadden en bij een woud met hele hoge bomen waren aangekomen, hoorden ze opeens een heel hard gekreun. Dorothy, toto en de vogelverschrikker gingen kijken wat er aan de hand was. Ze zagen een blikkenman met een bijl in zijn hand en hij bleef helemaal stil staan. Hij knikte naar iets wat aan zijn middel hing, na lang nadenken begrepen ze het: de blikkenman was vastgeroest en aan zijn riem hing een oliespuitje zodat hij gesmeerd kon worden. Dorothy en de vogelverschrikker spoten overal en de blikkenman kwam een beetje los, na een aantal keer te vallen kon hij weer bijna gewoon lopen. De blikken houthakker vroeg waar het drietal naartoe op weg was. Dorothy vertelde dat ze de Tovenaar van Oz gingen zoeken om te vragen of zij en Toto naar huis terug konden en de vogelverschrikker wilde graag hersenen. De blikken houthakker vroeg of hij mee mocht om te vragen om een hart, zodat hij ook gevoel had en kon huilen als hij verdrietig was. Natuurlijk was dit goed en ze vervolgden hun weg met zijn vieren.

Toen ze net weer op pad waren stonden ze ineens oog in oog met een leeuw, deze wilde het groepje aanvallen, maar de blikkenman kraakte nog een beetje en de leeuw sprong gelijk een stuk naar achter en begon heel hard te huilen. Dorothy liep naar hem toe en vroeg wat er aan de hand was, hij zei “ik hoor de koning van de dieren in dit bos te zijn, maar niemand is bang voor me en alle dieren lachen me uit”. Dorothy vertelde van hun plan om de Tovenaar van Oz te zoeken en als ze hem zouden vinden kon hij de leeuw ook zeker meer moed geven. 
De leeuw ging mee en zo gingen ze met zijn vijven op pad: Dorothy, Toto, vogelverschrikker, blikkenman en de leeuw. Ze vervolgenden hun weg en de boze heks dook nog een paar keer op om de rode schoenen af te pakken, maar Dorothy werd goed beschermt door haar nieuwe vrienden en zo konden ze hun weg na vele hindernissen voort zetten.

Smaragdstad en de Tovenaar
Dorothy en haar vrienden zien in de verte een heel groot smaragdgroen paleis met vele torens en ze kloppen aan bij de poort. Een groene man doet open en laat hun binnen, maar hij vertelt er wel bij dat nog nooit iemand de Tovenaar heeft gezien. Ze gaan op zoek en komen vele vreemde wezens en gebouwen tegen, maar geen spoor van de Tovenaar. Totdat… er ineens een hele grote poort opdoemt, Dorothy en haar vrienden treden binnen en zien een heel groot scherm met daarop een hoofd. De Tovenaar weet al wat Dorothy en haar vrienden willen en zegt dat ze eerst de boze heks van het Oosten moeten doden en haar bezem naar hem toe brengen en dan zal hij kijken wat hij kan doen.

Het enge woud met de vliegende apen
Dorothy en haar vrienden vertrekken gelijk en al vindt vooral de leeuw dit heel eng ze moeten wel door. In het enge woud aanbeland komen er allemaal vliegende apen op hen af en een er van neemt Dorothy mee. Dorothy wordt naar de boze heks gebracht en die stopt Dorothy in een hele grote zandloper, als deze leeg is zal Dorothy doodgaan. Ondertussen laat de boze heks in haar glazenbol zien dat tante Em op zoek is naar Dorothy. Dorothy hoopt dat haar vrienden haar gauw kunnen vinden. De vrienden lopen met Toto voorop door het bos als ze het kasteel van de boze heks vinden, ze vermommen zich en proberen zo Dorothy te bevrijden. 

Ze bevrijden Dorothy en doden de heks door water over haar heen te gooien en daar smelt ze namelijk van. Dorothy en haar vrienden nemen de bezem mee en gaan snel terug naar Smaragdstad.

                                        
De oplossing
Als Dorothy en haar vrienden terug komen bij de Tovenaar is daar ook de goede heks weer. De Tovenaar zegt dat hij ze niet kan geven wat ze willen, Dorothy wil al gaan huilen als de goede heks uitlegt dat de Tovenaar niet kan helpen, omdat ze dat zelf ook kunnen. De leeuw wilde Dorothy zo graag redden dat hij gewoon het enge woud in ging en daar is heel wat moed voor nodig, hier krijgt hij een medaille voor en hij wordt koning van de dieren. De vogelverschrikker krijgt van de Tovenaar een getuigenschrift van de universiteit en maakt hem heerser van Smaragdstad. De blikken houthakker krijgt een klokje in de vorm van een hart en hiermee wil de heks aan geven dat hij al een hart had maar dat de tijd nog moest komen om het te ontdekken, en nu de boze heks dood is wordt hij de baas van de vliegende apen (die eigenlijk best aardig zijn).
En de goede heks legt aan Dorothy uit dat ze al de hele tijd naar huis had gekund als ze dat echt wilde, Dorothy hoeft maar 3 keer met haar rode schoentjes tegen elkaar te klikken en ze zal terug bij haar tante en oom zijn. Dorothy en Toto nemen afscheid en gaat dan snel naar huis, want…

… Oost west, thuis best.

Dorothy wordt wakker op haar bed en Tante Em zegt: “ Zo slaapkop waar ben jij overal geweest? “. Dorothy antwoordt: “In het land van Oz, maar wat heb ik jullie gemist, Ik ben zo blij om weer thuis te zijn”.