Vliegergeschiedenis
In de geschiedenis van het vliegen zijn de eerste lichter-dan-luchtballon (1783) en het eerste gemotoriseerde vliegtuig (1903) erg recent, als je het vergelijkt met de leeftijd van vliegers.
De exacte datum en oorsprong van de vlieger is niet bekend, maar in zijn algemeenheid wordt aangenomen dat ze meer dan 2000 jaar geleden gevlogen werden in China. Een legende suggereert dat toen een Chinese boer zijn hoed vastbond om te voorkomen dat hij wegwaaide, de eerste vlieger geboren was.
De eerste geschreven ervaring van vliegeren was ongeveer 200 voor Christus, toen de Chinese generaal Han Hsin van de Han dynastie met een vlieger boven de muren van een stad vloog die hij aan het aanvallen was, om te weten te komen hoe ver zijn mannen een tunnel moesten graven om voorbij de verdediging te komen. Toen hij de afstand wist, konden zijn troepen de binnenkant van de stad bereiken en de vijand verrassen en de overwinning behalen. Vliegeren is verspreid door handelaren die reisden van China naar Korea, dwars door Azië naar India. Elk gebied ontwikkelde een eigen vliegerstijl en had andere culturele doelen om te vliegeren met hun vliegers.
Gedurende de Silla dynastie in Korea zo rond het jaar 600, generaal Gim Yu-sin kreeg een order een opstand de kop in te drukken. Maar zijn troepen weigerden te vechten. Ze hadden een grote vallende ster gezien en geloofden dat het een slecht voorteken was. Om de orde te herstellen, gebruikte de generaal een grote vlieger om een vuurbal de lucht in te brengen. De soldaten zagen dat de ster de lucht weer inging, hergroepeerden zich en versloegen de rebellen.
Vliegers werden naar Japan meegenomen door boeddhistische monniken. Ze werden gebruikt om de kwade geesten te verdrijven en er zeker van te zeker van te zijn dat er goede oogsten kwamen.
Vliegeren werd in Japan erg
populair gedurende de Edo periode. Voor de eerste
keer mocht de Japanse bevolking lager dan de samoerai klasse vliegeren. De Edo (nu Tokyo) regering probeerde
zonder succes dit tijdverdrijf te ontmoedigen omdat te veel mensen niet genoeg
aan hun werk dachten.
Volgens een verhaal van zo’n 300 jaar geleden, kreeg een dief de opdracht om met een grote vlieger die hem kon dragen naar het dak van het Nagoya kasteel te vliegen en daar van het dak een gouden beeld te stelen. Het lukte om alleen een paar kleine stukken eraf te halen. Later werd hij gevangen genomen en zwaar gestraft toen hij opschepte over zijn heldendaad.
Het vroegste bewijs van vliegeren
in India is te zien op miniatuurschilderijen van de Mogul
periode zo rond het jaar 1500. Een favoriet thema was het droppen van
boodschappen voor zijn geliefde, die in strikte afzondering werd gehouden voor
hem en de rest van de wereld, door een jonge man die handig gebruik maakte van
zijn vlieger.
Er zijn veel verhalen over hoe de bevolking van Micronesia vliegers gemaakt van bladeren gebruikten om aas uit te strooien ver uit het land waar de vissen voederden. De Polynesiërs vertellen mythes over twee broedergoden die het vliegeren introduceerden bij mensen toen ze een vliegerduel hadden. De winnende broer vloog met zijn vlieger het hoogst. Nog steeds zijn er wedstrijden op deze eilanden waar de hoogst vliegende vlieger opgedragen wordt aan de goden.
Marco Polo nam vliegerverhalen mee naar Europa aan het eind van de 13e eeuw.Tekeningen uit die periode laat drakenvliegers zien op militaire vaandels. Matrozen brachten in de 16e en 17e eeuw ook vliegers mee uit Japan en Maleisië. Vliegers werden gezien eerst als curiositeiten en hadden maar weinig invloed op de Europese cultuur.
In de 18e en 19e eeuw werden vliegers gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek.
Mensen als Benjamin Framklin en Alexander Wilson gebruikten hun kennis van het vliegeren om meer te leren over de wind en het weer. Sir Georg Caley, Samuel Langley, Lawrence Hargrave, Alexander Graham Bell en de gebroeders Wright experimenteerden allemaal met vliegers en droegen bij tot de ontwikkeling van het vliegtuig.
De weerdiensten vloog met vliegers die ontworpen waren door William Eddy en Lawrence Hargraves om meteorologische instrumenten en camera’s te liften.
Een van de vreemdste manieren om vliegerkracht te gebruiken werd ontwikkeld door onderwijzer George Pocock. In 1822 gebuikte hij een paar vliegers om een rijtuig te trekken met snelheden tot 30 km per uur. Sommige van zijn vliegertrips haalden meer dan 160 kilometer. En omdat wegenbelasting gebaseerd was op het aantal paarden dat een rijtuig gebruikte, was hij vrijgesteld van deze tol.
Gedurende de Eerste Wereldoorlog de Britse,
Toen het vliegtuig zich een stevige plaats veroverd had, werd de
vlieger steeds minder gebruikt voor militaire doelen of wetenschappelijk
onderzoek en steeds meer voor vrijetijds vliegeren.
De laatste 50 jaar is er een vernieuwde interesse te zien voor het vliegeren.
Nieuwe materialen zoals ribstop nylon, fiberglass en
koolstof hebben de vlieger sterker, lichter, kleurrijker en duurzamer gemaakt.
Belangrijke uitvindingen zoals Francis Rogallo’s flexi-vleugel en Domina Jalbert’s parafoil vliegers hebben geholpen de moderne hanggliders en
parachutes te ontwikkelen.
In 1972
introduceerden Peter Powell een speeltje, de tweelijns stunter en het publiek
begon niet alleen te vliegeren voor het plezier, maar ook voor de sport.
Enthousiastelingen experimenteerden met nieuwe ontwerpen die precisie figuren
konden vliegen, die sneller gingen of die intrigerende tricks
konden vliegen. Wedstrijden, waarop met muziek werd gevliegerd, werden
populair.
Grotere en krachtiger vliegers
werden ontworpen in de jaren 80. Peter Lynn uit Nieuw
Zeeland introduceerde een RVS-buggy voortgetrokken
door een vlieger. In de jaren 90 vliegerkracht op wielen, op water en op ijs,
worden steeds populairder. In 1999 gebruikte een Nederlands team vliegerkracht
om sleeën te trekken naar de Noordpool.
Bron: The American Kitefliers Association
terug naar keuzelijst