NET-SCHRIFT

HET GEHEIM door Anna Enquist Muziek in plaats van leven

In de opening van "Het geheim", de tweede roman van Anna Enquist, zeulen drie verhuizers met behulp van een hijskraan een vleugel via de balkondeuren binnen bij pianiste in ruste Wanda Wiericke, die nu in Zuid-Frankrijk woont. Het tweede hoofdstuk speelt in 1933. Een baby, Wanda, verlaat de moederschoot.

Tussen die twee gebeurtenissen speelt zich het leven af van de emotioneel gehandicapte Wanda. Zij leeft slechts door haar muziek. Ze is alleen zichzelf tijdens haar spel. Vleugel en Wanda zijn hun hele leven tot elkaar veroordeeld.

Derde persoon in dit psychologische verhaal is Bouw Kraggenburg. Hij leest een recensie over een CD, gemaakt door zijn ex-vrouw Wanda en besluit haar in Zuid-Frankrijk op te zoeken. "Hij moest iets opklaren of controleren van vroeger, zoiets, hij moest gaan en dan verder zien."

Ondertussen ontrolt zich het verleden van Wanda. Als zij zeven jaar is, krijgt ze een broertje, een krijsende mongool. Alleen als zij speelt, is hij stil. Haar vader heeft meer aandacht voor hem dan voor haar. De ruzies, die met het geheim te maken hebben, stapelen zich op. Het is ook nog oorlog.

Haar moeder zorgt voor een onderduikadres voor Wanda's joodse pianoleraar. Als ze naar hem toegaat om het bericht te brengen ziet ze net dat hij wordt weggevoerd. "Hij kijkt Wanda aan, hij kijkt door haar heen, hij kijkt over haar heen alsof hij niet weet wie ze is. Met zijn vrije hand tilt hij zijn hoed van zijn hoofd."

Wanda's hele leven is muziek. Zelfs haar relaties, naderhand ook die met Bouw, de arts van haar broertje, zijn overgoten met het enige waarmee ze contact kan maken, haar pianospel. Alleen op de piano spreekt ze zich uit. Muziek in plaats van leven.

Na het conservatorium speelt ze als concertpianiste mee in het toneelstuk van toernees en uitvoeringen. En het is juist de muziek die Bouw en Wanda uit elkaar drijft.

In Frankrijk is de piano haar vijand geworden. De klanken in haar hoofd voldoen niet meer, ook niet om het geheim te vergeten dat haar moeder haar op haar sterfbed onthulde. Of de laatste ontmoeting tussen Bouw en Wanda plaatsvindt, laat Enquist in het midden. De rest is ontroerend helder. De Arbeiderspers, 203 blz. 34,90

Naar de eerste- , de tweede-, of de derde pagina van NET-SCHRIFT

Terug naar de Boekenrubriek