Ten oosten van Terneuzen aan de Westerschelde, grenzend aan de wijk Nieuw-Othene en direct achter de zeedijk, wordt een nieuw natuurgebied ingericht in de Margarethapolder. De eerste tureluur, veldleeuwerik, gele kwikstaart, blauwborst en rietzanger worden snel verwacht. Schelde Nieuwsbrief sprak met Joera de Moree, projectleider en werkzaam bij de Dienst Landelijk Gebied (DLG).

Binnen het Natuurcompensatieprogramma Westerschelde -dat voortkwam uit de vorige verdieping van de Westerschelde is in de Margarethapolder ca. 80 ha aangewezen als toekomstig natuurgebied. Joera de Moree heeft momenteel dit project onder zijn hoede, waarbij meerdere bedrijven en overheden betrokken zijn. Gevraagd naar de details, kan Joera zijn enthousiasme moeilijk onder stoelen of banken steken. Het is een uniek project en de grootste compensatielocatie langs de Westerschelde. Het aardige is dat er groeimogelijkheden zijn, meldt de projectleider, de begrenzing is niet star. Inmiddels is 95 ha aangekocht in de Margarethapolder,die in totaal 225 ha groot is. Het streven is om op termijn zelfs 200 ha in te richten als natuurgebied. Het betreft een zogeheten categorie B-project, omdat er binnendijkse compensatie plaatsvindt. Er komt dan weliswaar geen estuariene natuur in de Margarethapolder, maar het gebied zal toch belangrijk zijn als foerageerplaats, hoogwatervluchtplaats en rustplaats voor vogels.

De Margarethapolder werd in 1742 bedijkt. Begin 1800 huisde het leger van Napoleon in het gebied, wat de aanwezigheid van twee vierkante waterputten verklaart. De door Napoleon geplande marinehaven is er echter nooit gekomen. In 1970 is de inlaagdijk, die bij dijkbreuk van de zeedijk het water moet keren, grotendeels afgegraven. Bij de herverkavelingen hebben de uitvoerders lage stukken opgehoogd en de kreek voor een deel gedempt en gebaggerd. Het huidige natuurinrichtingsplan voorziet nu in een herstel van zowel de waterputten als de oude inlaagdijk.

Over ongeveer tien jaar moet het ingerichte natuurgebied in niets meer doen denken aan de akkers die we nu zien in de Margarethapolder, vertelt de projectleider. Langs de Zeeweg wordt een deel van het natuurgebied geschikt gemaakt voor recreatie, via een wandelpad kunnen bezoekers van het natuurgebied naar een vogelkijkscherm lopen. De rest van het gebied zal alleen toegankelijk zijn met een geleide excursie. In het natuurgebied worden alle oude kreken hersteld, er komen rietvelden, ruigte en struweel, nat grasland, bloemrijk grasland en een afrastering waarbinnen rundvee kan grazen. Joera merkt op dat je op een binnendijkse locatie, zoals de Margarethapolder, geen buitendijkse dynamiek kunt creëren, maar de plannenmakers mikken wel op natte natuurwaarden. Hiervoor is 200.000 m3 grond afgegraven.

STAATSBOSBEHEER Als het gebied is ingericht komt het eind 2005 in beheer van Staatsbosbeheer. Staatsbosbeheer zal lokale mensen vragen om er hun vee te laten grazen, om te hooien en zal ook natuurverenigingen inschakelen om geleide excursies mogelijk te maken. Maar bovenal volstaat een beheer van niets doen. Laat de natuur natuur zijn!

Boven en rechts , een kijkje door het scherm

Januari 2006