Samen met Rob en Annette gaan we dit jaar naar Laos en Cambodja. Dit plan hadden we al eerder en gaan we nu uitvoeren. In de landen zelf vinden we via internet twee reisbureau's die voor ons de hotels onderweg vastleggen en dat wat nog meer nodig is. Voor zover als mogelijk maken we tussen twee bestemmingen gebruik van het openbaar vervoer. De route hadden we vooraf zelf al zoveel mogelijk bepaald. We hebben eerst gezocht naar een plaatselijke reisagent die allebei de landen aan kon bieden, dit is niet gelukt. Laos hebben we geregeld via www.greendiscoverylaos.com Zij zitten in alle belangrijke plaatsen in Laos. Cambodja hebben we geregeld via local adventures Cambodia. De vluchten hebben we weer geregeld via Agnes van ticket-service Breda
We beginnen in Laos en vliegen eerst naar Vientiane en eindigen in Cambodja aan het strand van Sihanoukville. Hier volgt in het kort ons reisschema:
Vrijdag 22 oktober-Zaterdag 23 oktober Amsterdam - Bangkok - Vientiane
Voor vertrek moet Rogier nog snel naar de tandart, gisteravond brak ineens zijn kroon af. Nog een geluk dat het nu is en dat we een late vlucht hebben. Als hij weer terug is worden we gebeld dat de schipholtunnel gestremd is. We nemen voor de zekerheid maar een trein eerder. We reizen in luxe want met herfsttouraanbieding van de NS mogen twee personen voor Euro 40,00 een dag eerste klas reizen. Als we op schiphol aankomen gaan we eerst op het gemak iets eten en na nog een half uurtje wachten komen ook Rob en Annette er al aan. We checken de bagage in en komen er dan ineens achter dat ze niet allemaal doorgelabeld zijn naar Vientiane. Ze kunnen ze ook niet meer terughalen. We zien in Bangkok wel hoe we dat gaan regelen. We kunnen ze ook niet zelf op gaan halen, want voor Thailand heb je een visum nodig en die hebben we niet en willen we liever ook niet halen voor onze rugzakken.
De vlucht duurt 10 uur en gaat best snel. We hebben allemaal een eigen schermpje en na een paar films te hebben gezien en zelfs nog wat te hebben geslapen komen we aan in Bangkok. Daar kunnen we dus inderdaad niet om onze rugzakken. We worden doorverwezen naar de vertrekhal van de luchthaven, een etage hoger en moeten ons melden bij de KLM balie. DAt doen we en daar bellen ze over onze rugzakken. Ze bellen ook met Laos airlines om te vertellen waar ze opgehaald kunnen worden en dit moeten we zelf ook nog een keer melden als we in gaan checken voor onze vlucht naar Vientiane. Dat kan pas twee uur vooraf. Nog drie uur tijd te overbruggen. We lopen rond, drinken en eten wat, winkelen. De luchthaven is heel uitgestrekt en om half 4 zorgen dat we bij de incheckbalie van Loa airlines staan. Ze staan helemaal niet vreemd te kijken van ons verhaal, er wordt gebeld en het is schijnbaar geregeld. We krijgen onze boardingpassen en hopen maar dat het allemaal goed komt.
Het vliegtuig van Lao airline is een propellervliegtuig waar 76 personen in kunnen. Na een rustige vlucht landen we met iets vertraging in Vientiane. In de aankomst hal is direct links de rij voor het kopen van het Visa on Arrival, dit staat goed aangegeven. Het loket draait als een goed geoliede machine. Je geeft je paspoort af met het ingevulde papier (krijg je in het vliegtuig) en je pasfoto. Menheer 1 geeft alles aan menheer 2 die alles vervolgens aan mevrouw 3 geeft. Zelf schuifel je met je paspoort mee. Aan mevrouw 3 geef je USD 35 en dan krijg je je paspoort met Visa retour. Dan door de douane, ook hiervoor heb je een formulier, je arrivalcard, in moeten vullen. Vergeet niet voor je je paspoort met arrivalcard afgeeft aan de douanier nog je visanummer in te vullen. Het visa wordt gestempeld en dan mag je Laos binnen. Eerst om de rugzakken. Ze hebben prachtige bagagebanden maar alle bagage ligt in een hoek opgestapeld. Ook onze rugzakken! We wisselen dollars voor kippen en als miljoenairs gaan we kijken of onze transfer er staat. Ja hoor we worden verwacht, na nog een fles water te hebben gekocht gaan we op weg. Het is beredruk in Vientiane, het is vandaag het lichtjesfestival. Vanuit het vliegtuig hadden we ook al vuurwerk gezien. Ons hotel, Lani Guesthouse (www.laniguesthouse.com), ligt aan een doodlopend weggetje naast een tempel. Het is een prachtige oud pand met grote kamers, ieder een eigen badkamer en airco. Nadat we de rugzakken op de kamer hebben gelegd gaan we toch nog even de straat op om te kijken of we nog iets van het festival mee kunnen maken. Het loopt allemaal al op zijn eind, of we zoeken op de verkeerde plaats. We drinken onze eerst Beer Lao en dan hebben we het wel gehad voor vandaag. We gaan douchen en slapen.
Zondag 24 oktober - Vientiane
We ontbijten in de tuin. Als we na het ontbijt de straat oplopen zien we ineens een bord van GreendiscoveryLaos. We lopen ernaar toe om alles verder te regelen. We moeten ook nog een deel betalen. Alleen is het vandaag zondag en ons contact persoon (Mr. Mee) is er niet. Ook krijgen we nog onze vouchers en de ticket voor de binnenlandse vlucht. En aangezien we morgen weer al uit Vientiane weggaan spreken we af dat ze morgenochtend om 8 uur naar het Lani guesthouse komen. Ondertussen hebben we ook de bustickets voor morgen geregeld. Eerst hadden we het gevraagd bij het hotel, maar die wilde wel heel veel per ticket hebben. Aan de straat zagen we een reisburootje en het daar ook nog eens gevraagd. De tickets kosten hier USD 5 pp (in hotel USD10). En we worden in de straat opgehaald en naar het busstation gebracht, kan het nog makkelijker! Dan lopen we richting Mekong. Het festival is nog niet afgelopen. Vandaag is het nog markt/kermis en er worden drakenbootraces gehouden. We moeten nog wel wennen aan de warmte, jeetje wat is het heet! Dat vinden de mensen van hier ook zo te zien, want ze lopen zichzelf allemaal koelte toe te wapperen. Terug in het centrum willen we eerst wat drinken en omdat het ondertussen half 12 is en we wel lekker zitten gaan we hier ook gelijk maar eten. We vragen een tuktukchauffeur om ons naar het Nationaal monument van Laos (Pha That Luang) te brengen. Dat doet hij voor USD 10 totaal, waarschijnlijk te veel, maar we zijn newbees en weten de prijzen nog niet zo goed en tja voor usd 2,50 pp hoeveel is dat nu, daar zullen wij niet wakker van liggen en hij heeft een goede dag. Het is best even rijden naar de grote goudkleurig stupa, maar zo zien we gelijk iets van Vientiane en door de rijwind is het heerlijk koel in de tuktuk. De tuktuks zijn hier weer anders dan in Thailand. Deze tuktuks hebben ook twee bankjes maar je zit allemaal aan de zijkant. De Stupa is dichtbij niet zo mooi glimmend als op de plaatjes. We lopen er omheen en klimmen erop en dan hebben we het ook wel gezien, entree kost overigens KIP 5000 pp (usd o,50)). We vragen de chauffeur om op de terugweg langs Patuxai te rijden, dat is ook een monument wat wel iets weg heeft van de arc de triomph in Parijs. Deze kan je beklimmen en dat doen we dan ook. Binnenin is het verrassend groot, compleet met souvenirswinkeltjes en vanaf de top heb je een mooi uitzicht over de stad. De entree is Kip 3000 (usd 0,30). 's avonds eten we een Laotiaans menu en komen we erachter dat ze in Laos veel pepers in hun eten doen.
Maandag 25 oktober Vientiane - Vang vieng
Als we zitten te ontbijten komt er iemand van Greendiscovery Channel met ons vliegtickets, maar zonder de hotelvouchers. We betalen het restant en hopen dat het verder goed gaat zonder vouchers, anders laten we de hotels wel contact opnemen met Mr. Mee. Om 9 uur staan we bij het reisbureau waar we onze bustickets hebben geboekt. Er zit een Nederlands stel te wachten wat net is aangekomen. Ze wachten tot er een kamer in het hostel vrij komt. We geven ze eventueel ons hotel als tip, ze lopen erheen en we zien ze niet meer terug. Dat snappen we ook wel het Lanigeusthouse heeft heel wat meer sfeer dan het guesthouse waar we nu voor staan. Om half 10 komt de minivan die ons naar de grote bus brengt. We zoeken een plaatsje in de grote bus en om 10 uur vertrekken we richting vang Vieng. Het is een mooie route en het eerste stuk is de weg goed. Voor we de bergen in rijden maken we een plasstop en met de bergen wordt ook de weg slechter. Om twee uur zijn we in Vang Vieng, we vragen waar ons guesthouse (Ban Sabai Bungalow www.xayohgroup.com/bungalow.html) ligt en we lopen ernaar toe. Ze vragen hier wel om ons voucher, maar we staan geboekt in de computer dus we hebben de voucher ook niet echt nodig gelukkig.
We krijgen ieder een mooi rieten chalet met uitzicht op de rivier. Het uitzicht is prachtig, al ligt de overkant van de rivier wel bezaaid met plastic zakjes, een overblijfsel van het festival van gisteren. We lopen terug het dorpje in om wat te eten en verkennen daarna het dorpje. We zien weer een reisbureau annex restaurant, annex hotel waar we informeren voor de bustickets naar Phonsavan. We weten dat dit een lange en bochtige weg wordt en als we zien dat we voor dit traject een minibusje kunnen boeken voor USD 0,50 meer dan met de gewone bus, dan weten we het wel. En je zit comfortabeler, je heb minder last van de bochten en we doen er ook nog eens 2 uur korter over. En omdat we met zijn vieren boeken krijgen we ineens nogeens USD 0,50 korting en worden we weer bij ons hotel opgehaald, kan het nog beter! We kopen een biertje wat we voor ons chaletje op drinken en genieten van het uitzicht tot de muggen ons naar binnen dwingen. 's Avonds eten we heerlijk in een restaurantje in het straatje en maken we voor het eerst kennis met Laolao.
Dinsdag 26 oktober Vang vieng
'S Nachts regent en onweert het enorm en 's morgens komt het nog steeds met bakken uit de lucht. We rennen naar het restaurant om te ontbijten. De ober loopt gewapend met een roze parapluutje heen en weer om ons van eten en te drinken te voorzien. Als het na het ontbijt nog steeds regent gaan we maar terug naar onze kamer. Zodra het iets droger wordt lopen Rogier en ik naar het dorp, naar GreendiscoveryLaos. Ze gaan voor ons de vouchers van de volgende hotels regelen. We spreken af om ze aan het eind van de middag op te komen halen. Het is ondertussen droog en mooi weer geworden en samen met Rob en Annette gaan we fietsen huren. We kiezen alle 4 een montainbike (met spatbord) en voor 30000 kip mogen we ze tot 6 uur gebruiken. We eten wat, gaan naar het hotel nog een paar spullen halen en vertrekken dan voor onze fiets/grottentocht.
Vanaf het hotel gaan we rechts, dus verder het dorp uit. Na zo'n 500 m fietsen zien we de brug liggen waar we over willen, want aan de andere kant van de rivier liggen de grotten. Voor toeristen met een fiets kost de tol over de brug Kip 20.000 pp heen en terug. Over de brug en dan direct rechts, we fietsen nu door een idylisch dorpje. De weg is wat minder idylisch, deze is onverhard, vol met stenen en plassen door de vele regen vanmorgen. Maar dit verhoogd wel het 'avontuurlijke' gehalte en het is leuk om over te fietsen op onze mountain bikes. Uit het dorpje blijven we deze weg volgen (er is ook geen andere trouwens) en na een paar kilometer zien we een bord staan wat naar de eerste te bezoeken grot wijst. We besluiten deze op de terugweg aan te doen. Na nog een aantal kilometers fietsen komen we bij een splitsing in de weg. Aan de hand van ons summiere kaartje denken we links aan te moeten houden en dit blijkt gelukkig ook te kloppen. De omgeving waar we door fietsen is echt prachtig, karstbergen tussen groene rijstvelden met hier en daar een rieten hutje. Na de splitsing komen we al snel bij de afslag naar de tweede grot. Deze gaan we in en op een gegeven moment stop het pad bij een rieten hutje. We stallen onze fietsen, betalen entree (kip 10.000 pp) krijgen een zaklamp en gaan lopend verder. Alleen het pad naar de grot toe is de moeite van een bezoek waard. We lopen door rijstvelden, overbruggen diverse stroompjes op bamboebruggetjes de ene wat stabieler dan de andere, komen door een bananenplantage en door de jungle en naderen steeds dichter de bergwand waarin de grot zich bevindt. Als we bij de bergwand zijn, zien we voor ons de ingang van de grot en rechts van ons een klein watertje waarin je kan zwemmen. De ingang naar de grot is ontzettend steil en ontzettend glad. We houden het al snel voor gezien en geloven wel dat de grot van binnen mooi is. Via hetzelfde weggetje lopen we weer terug naar onze fietsen en fietsen terug naar de hoofdweg. Op de hoofdweg aangekomen zouden we nog verder kunnen richting de 'bleu lagoon'dit schijnt de mooiste grot van de omgeving te zijn. We besluiten daar niet naar toe te gaan, maar terug te rijden. Eerst gaan we wat drinken. Onderweg hebben we een huisje gezien waar je drinken kan kopen en daar stoppen we. Het is een soort restaurant/cafe/winkeltje, ze hebben een zitje en een (schone) wc en heerlijke cola. Na deze stop gaan we naar de eerste grot. Ook hier naar toe weer een mooi pad en ook hier weer entree betalen. Bij deze grot komen we ook niet maar nu door het water. Het laatste stuk volgen we het pad terwijl we door kniediep water lopen. Als het steeds dieper wordt keren we maar terug en fietsen we terug naar het dorp. We leveren onze fietsen in en gaan wat drinken.
Woensdag 27 oktober Vang vieng - Phonsovan
Om half 9 worden bij het hotel opgehaald en bij het busstation afgezet. Daar moeten we nog een half uur wachten voor ons busje vertrekt. Ik heb gelezen dat de weg naar Phonsovan ontzettend bochtig is dus wil ik graag voorin het busje zitten om niet wagenziek te worden. Er zijn nog 3 andere mensen die hierin instappen en die gaan vanachter zitten. Ik zit ideaal, op het eerste rijtje in het midden en kan zo goed vooruit kijken. We vertrekken om kwart over 9 en het eerste deel van de weg gaat door het prachtige kartgebergte en is vrij recht. Om half 11 maken we een stop met kraakheldere wctjes. En dan gaan we de bergen in en vanaf dan hebben we geen recht stukje weg meer meegemaakt. Het is niet normaal hoe bochtig deze weg is, echt de ene bocht na de andere. Je bent constant bezig met je schrap te zetten en ik ben heel de weg aan het 'meerijden' om niet wagenziek te worden. Onderweg pikken we nog extra passagiers op. Het busje heeft geen airco, maar met de ramen open blijft het redelijk van temperatuur in de auto. En ondertussen blijven de bochten maar doorgaan en eisen nu ook hun eerste slachtoffers, twee van de passagiers die het laatst zijn ingestapt. Ik voel me gelukkig nog goed. Dan hebben we gelukkig onze tweede plasstop, want het is wel lekker om even uit de bus te zijn. Annette was ook wat groen aan het worden en neemt een pilletje voor we weer vertrekken op onze bochtige rit. Zo'n 50 km voor Phonsovan zijn we door de bergen en wordt het draaien steeds minder en om kwart voor 3 stoppen we bij het busstation in Phonsovan. Er staan een aantal proppers. We hebben al een hotel en ze willen ons daar best naar toe brengen. Dat vinden we een beetje gek en doen we dan ook maar niet. Ze vertellen wel hoe we moeten lopen en een loopt een stukje mee. We hebben hier, denk ik, wel het grootste en meest luxe hotel (Anoulack Khen Lao hotel, www.anoulackkhenlaohotel) van het dorp geboekt. Ze vertellen ook trots dat dit het enige hotel met een lift in de provincie is. We waren eigenlijk wel benieuwd waar we in terecht zouden komen want we hadden hier verder weinig kunnen vinden op internet maar dat kwam waarschijnlijk omdat we de naam verkeerd hadden doorgekregen (analakh Khenloa). We worden door een man die erg lijkt op het mannetje van de tv serie paradise eiland die steeds roept 'the plane, the plane', naar onze hotelkamers gebracht. in de hal mogen we uit de sleutels kiezen en Rob en Annette hebben de hoofdprijs, zij komen in de suite terecht. En onze kamer mag er trouwens ook zijn, dus ook wij klagen niet.
Als we onze rugzakken hebben gedropt gaan we het stadje verkennen, het doet een beetje western achtig aan. Een grote brede stoffige straat met aan allebei de kanten winkeltjes en restaurantjes. We eten en drinken wat en bezoeken de markt. We gaan bij de propper die ons eerder het hotel had gewezen langs. Hij heeft ook een reisbureautje en we moeten voor morgen nog een tourtje boeken. We boeken bij hem een auto met chauffeur die ons naar 3 verschillende kruikenvlaktes, een russische tank en naar de oude hoofdstad brengt. Dit alles kost USD 90. Geen idee of het teveel is, maar als we het bij Greendiscovery laos hadden geboekt waren we USD 50 pp kwijt, we zijn nu in ieder geval goedkoper uit. We hebben geen gids erbij genomen.
Het is hier een stuk koeler dan in Vientiane en Vang Vieng, waarschijnlijk omdat dit hoger ligt, en 's avonds hebben we onze fleece truien echt wel nodig. We hebben even wat moeite met het vinden van het restaurant. Er zijn er hier wel, maar je kan goed merken dat hier toch nog niet echt heel veel toeristen komen. Uiteindelijk toch heerlijk gegeten. Onder het eten hoorden we steeds trommelen en na het eten gaan we uitzoeken waar het vandaan komt. We vinden een soort feestterrein waar kinderen spelletjes kunnen doen, er is een soort markt, je kan er eten en dus muziek maken. We komen er niet achter waar het voor is.
Op ons excursiedagje bezoeken we als eerste de Kruikenvlakte nr 1 (plain of jars Site 1 - Thong Hai Hin). Entree Kip 10.000 pp. Voor we het veld ingaan staat er een waarschuwingsbord van de Mag over de UXO (unexploded munitions), tussen de witte stenen zijn alle bommen geruimd en is het veilig. Dit stuk Laos is zwaar gebombardeerd, we blijven dan ook netjes op de paden. Op deze kruikenvlakte liggen de kruiken echt op een vlakte. Voor we er zijn moeten we eerst een met gras begroeide heuvel oplopen. op de top van deze heuvel zien we de eerste kruiken en meteen ook de grootste kruik van allemaal. Vanaf de heuvel zie je de andere kruiken beneden op de vlakte liggen. een mooi gezicht en omdat we vroeg zijn zien we de vlakte ook nog zonder dat er mensen op lopen. Ook kun je een grot(je) bezoeken, ze denken dat hier de kruiken uitgehouwen of gebakken zijn. Men weet tot nu toe nog steeds niet wat het doel of het nut van de kruiken is geweest. Men vermoed dat het urnen waren. Er zijn in de omgeving schijnbaar heel veel kruiken te vinden, maar door de UXO die nog overal ligt zijn deze nog niet allemaal te bezoeken. Op site 1 kun je een rondje lopen, als je begint op de heuvel loop je vervolgens naar beneden, dan kun je links de grot bezoeken, dan de vlakte beneden, verderop loop je weer een heuvel op en dan kun je linksaf naar beneden en kom je terug bij het parkeer terrein. Als je de heuvel na de vlakte oploopt kom je langs een aantal bomkraters.
We gaan weer in de minivan en op weg naar de volgende kruikenvlakte, plain of jars nr 2 Hai Hin phu salato. Deze vind ik persoonlijk erg mooi. De minivan dropt ons onderaan een beboste heuvel. Via een trap lopen we naar boven waar de kruiken gegroepeerd tussen de bomen liggen. Het geheel geeft een aparte mysterieus sfeertje. Misschien komt dat ook omdat we hier op dat moment alleen zijn. Vanaf deze top lopen we naar de volgende vlakte ook op een heuveltop, maar hier staan geen bomen. Vanaf hier heb je wel een prachtig uitzicht over de omgeving. Op deze vlakte ligt een van de weinig deksels die ook voor de kruiken zijn gebruikt. Op het deksel een tekening van een mannetje. Ook hier lopen we weer een rondje want via een ander pad komen we weer terug bij het busje. Dan rijden we naar de derde en onze laatste kruikenvlakte, site nr 3 Hai hin lat Khai. Je stopt hier in een dorpje waar je wat kan eten en drinken. Voor we naar de derde vlakte gaan kijken drinken we eerst wat. Het vrouwtje wil dat we hier ook wat eten, maar dat gaan we niet doen. We gaan op weg naar onze laatste kruiken en moeten daarvoor een leuke wandeling door rijstvelden en weilanden maken. Ook deze site is klein en leuk, maar tja al is het nog zo bijzonder en uniek op de wereld, de kruiken zijn toch hetzelfde en na deze hebben we het ook wel gezien. Maar het was heel apart en bijzonder en ik had het niet willen missen. De volgende stop is de russisch tank wat wel een beetje een teleurstelling is. Het is meer wat is er over van een russische tank, we zien een groot vierkant geroest stuk staal. Hier blijven we ook niet al te lang naar staan kijken. Dan op weg naar de waterval. Dit wordt onverwachts spannender dan we vooraf dachten. We rijden weer door leuke kleine dorpjes, tussen weilanden door en dan komen we bij een riviertje. Er is een dam over de rivier gemaakt van grote grove stenen en de afrit is heel erg steil. Wij, als bijrijders, hebben al onze twijfels of we hier wel met de auto overheen moeten en gebaren dat we ook wel uit willen stappen., De chauffeur heeft geen enkele twijfel en zonder aarzelen rijdt hij de afrit af, de grote stenen op. En als de neus van de auto steil naar beneden wijst komen we helemaal vast te staan. De chauffeur probeert nog achteruit te rijden, maar dit lukt niet. We stappen nu toch maar uit. Als we in de verte iemand in een blauw pickupje aan zien komen rijden, voelen we ons vrij om te gebaren dat we op zoek gaan naar de waterval. Wel een beetje bezwaard lopen we verder, de chauffeur stenen sjouwend achterlatend. De wandeling is mooi en makkelijk en na een kwartier lopen komen we bij water, maar nog niet bij een waterval. Wat rond kijkend komen we erachter dat we aan de bovenkant achter de waterval staan. We moeten een paadje vinden om voor de waterval te komen voor een volledig overzicht. Dat vinden we ook, na nog een kwartiertje lopen zien we de waterval in al zijn glorie. Nou ja het is niet echt een waterval, maar water wat via grote rotsen naar steil naar beneden stroomt. Wel mooi trouwens. Het zelfde paadje lopen we weer terug en bij het beginpunt van de waterval zien we ook de chauffeur. En al kunnen we geen enkel woord wisselen, we begrijpen uit zijn gebaren dat de auto weer los is. Samen lopen we terug en gaan we op weg naar de oude hoofdstad. We denken in de oude hoofdstad te kunnen lunchen. Maar dat is het toch wel het grappige van reizen, dat het soms heel anders is dan je je voorstelt. Van de oude hoofdstad is dan ook niet veel over. De chauffeur brengt ons naar de verschillende overblijfselen en daar kunnen we even rondkijken. We dachten hier zelf een paar uur rond te slenteren en alles te bekijken. Na een half uur hebben we de oude hoofdstad dan ook wel gehad en rijden we terug naar Phonsavan. Daar bezoeken we de MAG tentoonstelling. De Mag maakt hier het land bomvrij en we zijn erg onder de indruk van hun werk en de verschillende films die we hebben gezien als we weer weggaan. Om ze te steunen kopen we een t-shirt. 's Avonds eten we in lekker in restaurant Craters.
Vrijdag 29 oktober Phonsovan - Luang Prabang
Een reisdag en we weten wat ons te wachten staat, heel, heel veel bochten. Om half 9 worden we bij het hotel opgehaald. Er zit al iemand in het busje en het is ons niet duidelijk of hij bij de chauffeur hoort of een passagier is. We rijden eerst naar het busstation. Daar willen nog twee toeristen instappen, maar die worden door die andere persoon tegengehouden. Ze moeten van hem een later busje nemen, hij vindt het schijnbaar wel goed zo en de chauffeur luistert naar hem. Als we vragen wat hij is blijkt hij toch gewoon een passagier te zijn. Hij is Laotiaan van geboorte maar woont in Los Angeles. We reizen dus met z'n vijven. Voor we vertrekken gaan we tanken en de bezine kost hier wel Euro 0,05 per liter, ongelofelijk. Dan begint de rit, we zijn goed voorbereid en niemand van ons vieren wordt ziek (onze medepassagier wel). We stoppen in een stadje waar een marktje is, hier zijn we op de heenweg ook al doorgekomen maar niet gestopt. Hier is de splitsing naar Vang Vieng, Phonsavan en Luang Prabang. Het vervolg van de route is nieuw, maar net zo bochtig. We merken dat de chauffeur erg slaperig wordt en lassen, voor onze eigen veiligheid, maar geregeld een plaspauze in. Toch handig om maar met z'n vijven in de bus te zitten. Om half 4 staan we op het busstation in luang Prabang. Er staan weer de nodige proppers klaar. Met behulp van de amerikaanse laotiaan regelen we een tuktuk naar ons hotel. Het is nog best een stukje rijden, maar het guesthouse is geweldig. (Lao woodenhouse, www.laowoodenhouse.com. Het helemaal van donker hout opgetrokken. Het heeft 6 kamers, drie op de begane grond en 3 op de eerste verdieping en een tuin met zitjes en een klein barretje. We droppen onze rugzakken en lopen naar de mekong om een biertje te drinken. Dat hakt erbij nogal in en terug in de kamer val ik als een blok in slaap tot rogier me om half 8 wakker maakt om te gaan eten.
Zaterdag 30 oktober Luang Prabang
Vandaag doen we het rustig aan. Om 9 uur zitten we voor onze kamer en krijgen we daar ons ontbijt geserveerd. Om 10 uur gaan we het stadje verkennen. Het lao woodenhouse is niet alleen erg leuk het ligt ook nog super centraal. We lopen zo naar de Mekong en ook zo naar de hoofdstraat (th Sisavangvong). We volgen de stadswandeling uit de lonely planet en we beginnen met een bezoek aan het Royal Palace (entree kip 30.000 pp). Als eerste gaan we naar de tempel rechts op het terrein. Om binnen te gaan moeten de schoenen uit. Dan lopen we naar het hoofdgebouw,schoenen uit en tassen in een kluisje en ook de schouders moeten bedekt zijn. Het hoofdgebouw was vroeger het huis van de koning. Je ziet de woonvertrekken en de cadeau's die ze van andere royals hebben gekregen. Ineens is het half 12 en worden we verzocht te vertrekken. Het museum sluit tussen twaalf en twee. We vinden het best jammer want we hebben nog niet alles gezien. Ook is er nog een fototentoonstelling op het terrein, die gaan we ook missen. Weer terug op straat merken we dat het erg warm is geworden, we vervolgen de wandeling en komen langs een tempel die we ook bezoeken, dan lopen we over de markt maar daarvoor zijn we te laat, ze zijn aan het opruimen. Dan lopen we richting de Mekong en langs de mekong liggen allemaal restaurantjes met heel aantrekkelijke terrassen met een mooi uitzicht, lekker in de schaduw. We hebben honger en dorst en installeren ons op een terras. Langs de straat lopen veel mannen die ons een boottochtje willen verkopen. We informeren alvast naar wat prijzen want we willen morgen naar de Pak ou grotten. Na de lunch gaat de wandeling verder langs de vele kloosters in luang prabang waarvan we er verschillende bezoeken. Vooral de Vong Thieng tempel vinden we erg mooi. Dit is ook de oudste tempel in het stadje. Het stuk van de wandeling langs de Nang son rivier vinden we een beetje saai en korten we dan ook in. Bij een meisje kopen Annette en ik een armbandje en dan gaan we terug naar de hoofdstraat om een ATM te zoeken. We vinden er een, maar die is stuk. Een stukje verderop zit een moneychanger en daar kunnen we met onze kaart kippen opnemen. Het werkt ongeveer net zo als wij boodschappen afrekenen in de supermarkt, het apparaatje lijkt bijna hetzelfde.
Dan gaan we terug naar het hotel. Annette en ik besluiten ons te gaan laten masseren. Tegenover het laowoodenhouse zit een supermarktje en een massagesalon. We vragen of we ons kunnen laten masseren en dat kan. We gaan eerst even douchen. Bij het supermarktje (zijn van alle markten thuis!) hebben we vanmorgen ook onze was gebracht (1USD per kilo) en die is ondertussen klaar en nemen we gelijk mee. Als we terug zijn in de supermarkt mogen we mee naar boven waar een kamertje als salon is ingericht. Of nou ja ingericht. Er liggen matrassen op de vloer en de verschillende matrassen kunnen afgeschermd worden met een gordijn. We krijgen allebei een soort pyama die we aan moeten doen en dan kan de massage beginnen. We geven eerst aan dat we niet willen dat ons hoofd/nek 'geknakt' wordt en dat snappen ze gelukkig. verder spreken ze geen woord engels en dat is natuurlijk best jammer want we kunnen helemaal niet met ze communiceren. De massage is af en toe best pijnlijk. Ze werken met drukpunten wat heel anders is dan we hier doen, maar achteraf is het heerlijk en tintelen heel mijn benen. Als we terug lopen naar het guesthouse zien we de mannen in tuin zitten te yatzeeen onder het genot van een koel een biertje.
Zondag 31 oktober Luang Prabang (Laolao village, pak ou cave)
Om 6 uur gaat de wekker en om kwart over 6 staan we op straat om naar de parade van de monikken te kijken. De monikken lopen 's morgens door de straten waar ze eten van de mensen krijgen. Ze komen ook al door ons straatje aangelopen, we lopen naar waar ze vandaan komen en daar zien we een prachtig en bijzonder ritueel. Honderden in het oranje geklede monikken in een lange rij langs mensen die geknield met hun schaal rijst op de straat zitten. Indrukwekkend. Het aantal toeristen valt ook nog mee. Er staan wel een paar busjes en natuurlijk zijn er ook een aantal toeristen die van zeer dichtbij foto's nemen, terwijl overal gevraagd wordt dit niet te doen. Eerlijk gezegd kan ik me ook niet voorstellen dat je het wilt doen. Tuurlijk nemen wij ook foto's maar van een redelijke afstand. We krijgen overigens niet de indruk dat de monikken zich storen aan de toeristen of de fotografen. Om kwart voor 7 is het eigenlijk wel zo goed als afgelopen en hebben we het ook wel gezien en gaan we nog een uurtje terug naar bed.
Na het ontbijt lopen we naar de mekong om een boot te charteren voor de dag. Die vinden we vrij snel en voor KIP 350.000 hebben we heel de dag een slowboat tot onze beschikking die ons naar een laolao dorpje en naar de Pak ou Cave brengt. De boot is best groot voor ons vieren en heeft lekker stoeltjes om in te zitten. Het lijken wel oude busstoelen. Het is lekker om op het water te zijn, in het begin is het best wel fris en zitten we in het zonnetje om warm te blijven. We varen tegen de stroom in en de slowboat doet zijn naam eer aan. We varen dicht langs de oever waar verder weinig gebeurd. Op de oever liggen kleine moestuintjes waar soms iemand in bezig is. We worden geregeld door andere slowboats ingehaald, maar verder is er ook weinig verkeer op de mekong. Het is wel lekker ontspannend zo en net als we een beetje aan het wegdoezelen zijn, stuurt de schipper op de wal aan. De eerste stop dient zich, aan het laolao dorp. We gaan zien hoe de whisky hier gemaakt wordt. Gelijk als we de oever op gaan en de trap naar het dorp oplopen staat daar de oliedrum waar het allemaal gebeurd. We krijgen 3 drankjes te proeven en we kopen er twee van. Dan lopen we verder het dorp in en terwijl Annette en ik bij het eerst beste winkeltje naar binnen gaan lopen de mannen verder. Ze hebben mooie spulletjes en als de mannen terug komen hebben we net onze deal gesloten en lopen we terug naar de boot. Het is nog een uur verder varen naar de grot. Entree is kip 20.000 pp. De grot is alleen vanaf het water te bereiken en staat boordevol met boedhhabeelden in alle soorten en formaten. Het uitzicht vanaf de grot over de rivier en het landschap erachter is prachtig. Boven de eerste grot ligt nog een andere grot waar je naar toe kan. Hier heb je een zaklamp nodig om iets te kunnen zien (zijn te huur). Hier staan niet zoveel beelden in als in de eerste, voor de grot houdt een grote boedhha de wacht. Met de stroom mee zijn we binnen een uur terug in Luang Prabang en eten we iets aan de Mekong. We gaan langs bij het kantoor van Greendiscovery laos om te vragen hoe laat we morgen voor de trekking worden opgehaald, wat we mee moeten nemen en waar we de rest van onze spullen kunnen laten. Dan ontdekt Rogier dat hij zijn fototoestel in het restaurant heeft laten liggen. In een adrenaline rush haasten we ons daar terug naar toe en het ligt er gelukkig nog! Wat een geluk, ze hadden het al gevonden en ze houden het al omhoog als we aan komen lopen.
Om half 9 worden we opgehaald en rijden we naar het kantoor van Greendiscovery Laos waar we onze grote rugzakken kunnen achterlaten. We maken hier ook kennis met onze gidsen, Khit en Chit. Twee jonge, enthousiaste knullen. Khit is de hoofdgids en heeft deze tocht al verschillende malen gemaakt. Chit wil ook gids worden en maakt deze tocht voor de tweede keer. Het is eerst nog anderhalfuur met de bus rijden voor we bij het vertrekpunt van de trekking zijn. Volgens Khit gaat de tocht vandaag over redelijk vlak terrein, we moeten wel diverse riviertjes door. De tocht begint met het oversteken van een rivier in een kano en daarna is het dan toch echt lopen geblazen. Na ongeveer 10 minuten lopen dient het eerste riviertje zich aan en verruilen we de loopschoenen voor onze teva's. We hebben alle 4 een dagrugzakje bij en we hebben zo weinig mogelijk meegenomen. Bij het begin van de tocht stond werden er iets van 12 flessen water, bananen en nog proviand verdeeld en zo zitten onze rugzakken toch ineens bomvol. Onze loopschoen passen er niet meer bij en worden er bovenop gebonden. Aan dat vastbinden hecht ik niet al te veel waarde denkend dat we na het riviertje weer van schoenen gaan wisselen. Maar niets is minder waar, we lopen gewoon door op onze teva's, wat overigens prima loopt. Alleen mijn loopschoenen bungelen nu nogal onhandig aan mijn rugzakje. We lopen soms best op smalletje paadjes met ernaast een best wel hoge afgrond en door dat gebungel voel ik me nogal onstabiel. Khit loopt achter me en wil me een wandelstok geven, maar nadat de schoenen beter hangen gaat het goed. Na het rivier oversteekje volgen er nog heel veel. Soms lopen we wat langer op droge grond, maar soms nog geen paar minuten. De sandalen lopen goed, en het koele water is heerlijk aan de voeten, het enige lastige zijn de zandkorrels tussen de bandjes en de weke voeten die we op een gegeven moment krijgen. Maar de tocht is prachtig. We lopen door hele groene valleien en volgen (en doorwaden) een helder, ondiep en stromend riviertje. In sommige valleitjes vliegen honderden vlinders. Soms lopen we een stuk boven het riviertje langs de berg, dan weer steken we een bergje over door een bos. Heel soms komen we andere mensen tegen die grote zware balen rijst op hun rug meehebben. We horen van de gidsen dat de mensen de rijst naar de weg gaan brengen om te verkopen. Tegen een uur komen we bij een dorpje. We worden eerst geinstrueerd hoe we ons hier moeten gedragen. Ze vragen ons ook terughoudend te zijn met foto's nemen tot de mensen aan ons gewend zijn. Het zal niet druk zijn in het dorp want er wonen in totaal nog 12 mensen en volgend jaar wordt dit dorp opgegeven omdat de veiligheid met zo weinig mensen niet meer is gegarandeerd. Op dit tijdstip zijn de mannen op de velden aan het werk. Het dorp bestaat uit verschillende rieten hutjes. ONder en tussen de hutjes scharrelen varkens, eenden en kippen. Op een gegeven moment komen de mensen die er zijn ons begroeten. De kinderen staan ons in een groepje vanuit de verte nieuwsgierig op te nemen. We krijgen het hutje van een familie tot onze beschikking om te lunchen. Het eten is door ons zelf meegenomen. Teva's uit en het hutje in. We zijn allemaal bang door de vloer te zakken en proberen zoveel mogelijk op de dwarslatten te staan en zo weinig mogelijk op de bamboeplanken. Als we binnen zijn nemen we het hutje goed in ons op. Ongelofelijk hoe ze hier nog wonen, wat hebben wij het dan ontzettend luxe. En wat mooi dat wij dit mogen zien en meemaken, als voelen we ons op dit moment wel 4 grote, witte, rijke indringers. Ook aan het eten moeten we even wennen. Verschillende gerechten liggen uitgespreid op een groot bananenblad. We hebben geen bord en geen bestek. Wat je wil eten pak je met je handen en stop je in je mond. Lang leve de wetties en de handendesinfect, die we eerst maar even gebruiken. Wat we eten smaakt verrassend lekker en de maaltijd eindigd met een banaan voor allemaal. Wat over is van het eten blijft bij de mensen in het dorp, die ons vanuit de deuropening al die tijd hebben bekeken. Als we weggaan vragen we of het goed is dat we een foto maken en dat vinden ze goed. De sandalen gaan weer aan en we vervolgen onze route waarbij het landschap ongeveer hetzelfde blijft als in de morgen. Tegen half 4 zien we het dorpje waar we gaan overnachten. Het is groter dan het dorpje waar we gelunched hebben. Ook hier rieten hutjes maar niet op palen. Wel veel dieren maar die lopen tussen de huisjes en kunnen er niet onder. Het is in ieder geval primitiever dan we gedacht hebben. We worden op een bankje voor een huisje gedropt en zijn de bezienswaardigheid van het dorp. Dat zijn de dorpelingen overigens ook voor ons en we vervelen ons geen moment. Het is een komen en gaan bij het huisje waar we zitten wat ook een winkeltje schijnt te zijn. We kopen een cola en bekijken vol afschuw het speelgoed van een klein meisje. Ze heeft een dode muis om mee te spelen en knabbelt heerlijk op zijn staart. Khit en Chit komen terug en vertellen dat we op de chief moeten wachten. Chit neemt ons mee naar het schooltje in het dorp. Vier palen een dak, rieten wandjes, twee lokalen. De bankjes zijn twee palen met een plank erop getimmerd en de tafels zijn van dezelfde constructie maar dan net iets hoger dan het bankje. Hadden we dit geweten dan hadden we wat boeken gekocht bij Big brother mouse in Luang Prabang. Daar kun je schoolboeken/leerboeken/leesboeken kopen voor kinderen. Het is de bedoeling dat je die bijvoorbeeld geeft aan de kinderen in de buurt van je guesthouse. De opbrengst gaat naar de scholen in de buurt. Maar wij hadden geen kinderen in de buurt en hier helemaal niet aan gedacht, dus helaas. Misschien een tip als iemand nog eens deze trekking boekt. De kinderen vragen hier overigens om helemaal niets. Terwijl ze ook totaal niets hebben om mee te spelen. We zien ze zichzelf bezig houden met een kartonnen doos, stenen, om de beurt gaan ze op de enige fiets in het dorp, een paar planken en een dode muis! Als we weer terug zijn uit het schooltje en weer op de bankjes zitten zijn we schijnbaar geadopteerd door het dorp. Iedereen gaat weer zijn gang en sommige komen even bij ons zitten. Het maken van foto's is geen enkel probleem en ze vinden het geweldig om zichzelf op de schermpjes terug te zien. Khit en Chit zien we met wat onbestendige matrasjes en dekens langslopen. Onze slaapplaats hebben we nog niet gezien, maar we mogen van de chief in ieder geval blijven.
Chit gaat met ons eten beginnen en Rob gaat helpen. Ook we nemen een kijkje in de keuken, die bestaat uit een afgeschermde hoek van het hutje. De vloer is van aangestampte aarde, het aanrecht is de vloer en het fornuis een vuurtje midden in het vertrek. Het is al donker als het eten klaar is. De generator staat aan en de twee winkeltje hebben ieder een lichtje aan. Ons tafeltje wordt verlicht door twee kaarsjes. Het eten smaakt overigens erg lekker. We krijgen noodles, bamboesoep en sticky rice. Dat randen van de borden zwart zien nemen we maar voor lief. De noodles eten we lekker op. Van de bamboesoep en stickyrijst blijft wel het nodige over. Na het eten komen Khit en chit bij ons zitten en vermaken ze ons met spelletjes. We merken dat we hoger zitten want het wordt best koud en meer dan een t-shirt met lange mouwen hebben we niet bij. Om 9 uur vragen we of ze ons naar onze slaapplaats willen brengen. Dat is dus ook een rieten hutje. We slapen op een verhoging, en er hangt per stel een muskiettennet, de jongens slapen hier ook. De dekens en matrasjes waren voor ons. Een wc is er niet, we mogen overal in het dorp gaan zitten en de badkamer is de rivier. Van de wc maken we wel gebruik, maar de badkamer laten we maar even een dagje zitten. Met onze zaklampen vinden we onze weg. Als we buiten het hutje staan doen ze uit en kijken we onze ogen uit want de lucht is kraakhelder en zelden hebben we zo een mooie sterrenhemel gezien. De jongens gaan nog terug naar het dorp en wij zoeken onze bedjes op. Met kleren en al kruipen we in onze lakenzak. Omdat het niet erg warm is willen we wel onder de dekens die we hebben gekregen al willen we ze eigenlijk liever niet aanraken. We liggen op matrasjes op een bamboevlonder en al zijn we ook heel veel wakker we slapen gelukkig toch ook wel wat.
Dinsdag 2 november Pha pon mountain trekking - (Yha Nang, Pha Pho, Had Houay, Luang Prabang)
Om 6 uur wakker. De deur van ons hotel bestaat uit wat bamboestokken. We hebben de kindervoetjes al rond ons hutje horen rennen en zien nu de kopjes nieuwsgierig door de deur gluren. Als ze het niet goed genoeg kunnen zien komen ze heel zachtjes naar binnen lopen en als we goedemorgen zeggen rennnen ze giechelend weg. We kunnen nu zelf ook eens goed bekijken waar we geslapen hebben. We stappen aangekleed uit bed en de rivier slaan we ook vanmorgen weer maar over. We eten eten een meuslireep, poetsen onze tanden, pakken onze spullen en lopen terug naar het winkeltje. Als ontbijt krijgen we pompoentaart, heel apart maar niet slecht en een kop koffie. Bij het ontbijt komt de zon weer over de berg en is het gelijk een stuk aangenamer van temperatuur. Om half 9 zijn we op weg. We hebben onze loopschoenen aan en na 10 minuten staan we vertwijfeld voor een riviertje. Gelukkig hoeven we niet op de sandalen, er liggen stapstenen en met een beetje hulp komen we allemaal droog aan de overkant. Nog een paar riviertjes en bij de laatste moeten we ons controleren op bloedzuigers. Er zitten er inderdaad een aantal op onze schoenen die we er griezelend afhalen. Dan staan we voor de berg die we gaan beklimmen en dan volgen er een paar zware uren. De beklimming houdt aan en aan en is soms zo steil dat je bijna handen en voeten nodig hebt om boven te komen. De stukken waar het even vlakker is en waar je bij kan komen zijn zeldzaam. Daarbij is het vandaag ook nog eens snikheet en in combinatie met het klimmen druipt het zweet echt van ons af. Alles is doorweekt, zelfs de rugzakken zijn helemaal nat. Na een uur of drie klimmen wordt het af en toe wat vlakker en kunnen we wat meer ontspannen lopen al worden deze stukken nog wel afgewisseld door venijnige klimmetjes. Ik merk dat mijn benen moe beginnen te worden en mijn ontbijt is ook al heel lang terug verteerd. Net als ik er bijna door heen zit bereiken we een dorpje. Maar daar lopen we doorheen, pas in dorpje twee gaan we rusten en eten. Van dorp een naar dorp twee is ook nog een fijn klimmetje, maar daar slaan we ons ook doorheen. Ook dit dorpje bestaat weer uit rieten hutjes. Ze hebben hier wel meer inkomen omdat ze erts winnen uit de berg waarop ze wonen. We hebben de groeven zien liggen. We mogen plaatsnemen in een fijn hutje en zijn blij te kunnen zitten en vooral blij om uit de brandende zon te zijn.
De voeten moeten verzorgd worden en de schoenen gaan uit. Annette heeft last van blaren die we af gaan plakken met second skin. Als rogier zijn broekspijpen afrits ziet heel zijn been rood van het bloed door een onontdekte bloedzuiger. Ondertussen komen er ook steeds mensen binnenlopen. Annette geeft ze een stophoestje en we vermoeden dat ze denken vergiftigd te worden want ze zijn daarna ineens vertrokken. We krijgen onze lunch en mogen plaatsnemen op inimini krukjes om die op te eten. Het valt niet mee om daar op te gaan zitten maar de noedels zijn heerlijk. Om half 2 vertrekken we weer. Volgens de gidsen moeten we nog heel even klimmen, dat klopt ook maar het is niet meer zo steil als vanmorgen en na zo'n drie kwartier begint de afdaling aan de andere kant van de berg. En we moeten natuurlijk wel wat te klagen houden, want het afdalen valt eigenlijk ook niet zo mee. Je moet je contstant inhouden, het is in ieder geval wel minder vermoeiend dan het klimmen. Op het laatst is de afdaling net zo steil als het begin van de klim, alleen is het gelukkig niet zolang. Er zijn wel een paar stukken waar ik zittend naar beneden ga. En dan zijn we ineens weer bij een riviertje wat we nog zo'n veertig minuten volgen. We merken dat we weer meer in de bewoonde wereld komen want we lopen langs weitjes en moestuintjes en dan ineens staan we weer op de weg en zien we het dorpje liggen waar de bus op ons wacht. De trekking zit erop! Het was zwaarder en primitiever dan gedacht, maar ook heel mooi en leuk om een glimp op te vangen van hoe de mensen hier nog leven. Ik had dit niet willen missen. We drinken wat en in twee uur rijden we weer terug naar Luang Prabang. De eerste anderhalf uur over een onverharde, maar ontzettend mooie weg. Dit is het gebied waar we twee dagen door hebben gelopen. Nu kunnen we de beboste bergen en de brede rivier die gevoed wordt door de riviertjes die we doorwaad hebben van een afstand zien. In Luang Prabang halen we onze rugzakken op en nemen we afscheid van onze gidsen. We beloven ze wat foto's op te sturen wat ik ook heb gedaan bij thuiskomst en dan worden we terug gebracht naar het LaoWoodenhouse. Het eerst wat we gaan doen is douchen, wat voel ik me plakkerig en vies en dat ben ik ook. Alle kleren gaan gelijk in een tas en breng ik na de douche gelijk naar het winkeltje aan de overkant om te laten wassen. Ik koop een paar flessen water en drink er gelijk een helemaal leeg. En dan lopen we naar de hoofdstraat om te gaan eten. We eten bij de indier en zitten daar heerlijk in de tuin de trekking nog eens door te nemen. We hebben bewondering voor de mensen die meedoen met groeten uit de rimboe, daar hebben we een glimp van opgevangen en dat moet toch niet meevallen om zo een paar weken te leven.
Woensdag 3 november Luang Prabang
Omdat we gisteren nog niet genoeg hebben geklommen, beklimmen we vanmorgen Phu Si Hill in Luang Prabang. De reisgidsen raden aan dit bij zonsondergang te doen, maar daar wachten we niet op. Phu Si hill is een heuvel waarop een tempel gebouwd is vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over Luang Prabang en de Mekong. Om op dit top te komen moet je een paar honderd traptreden op. Entree 20.000 kip pp. Een leuke wandeling en je bent best snel boven. Boven is het niet groot maar het uitzicht is mooi, ook gaan we de tempel in. Aan de andere kant van de heuvel kan je naar beneden daar ligt een klooster en je kan de voetstap van boedhha zien. Daar gaan we naar op zoek. Al afdalend komen we langs boedhha beelden die in de houding van de dagen van de week staan. Ook lopen we langs een gigantische liggende boedhha, we bezoeken een klein grotje voor we tenslotte bij de voetstap van Boedhha zijn. Je moet hier wel een beetje fantasie voor hebben overigens. Na een laatste trap naar beneden komen we ineens weer uit in de hoofdstraat (th sisavangvong). We eten wat aan de mekong, relaxen wat bij het hotel, gaan even internetten en om 6 uur gaan we naar de gigantische nachtmarkt. Deze begint bij het koninklijk paleis in de hoofdstraat. Ze hebben hier zoveel dat we gewoon niet weten wat we moeten/willen kopen. We komen wel thuis met een pijp voor onze verzameling, een laobier t-shirt en een lampekap van rijstepapier. Het is vanavond ook erg druk in het stadje, we moeten best even moeite doen om een tafeltje te vinden om te kunnen eten.
Donderdag 4 november Luang Prabang - Khone Island
We gaan Noord Laos verlaten. Vandaag vliegen we naar Pakse en vandaar gaan we door naar Don Khone. In Nederland hadden we wat problemen met het reserveren van deze vlucht, want hij bleek volgeboekt maar uiteindelijk konden we toch boeken. Omdat we er toch niet helemaal gerust op zijn willen we ruim op tijd op het vliegveld zijn, zodat we als een van de eerste in kunnen checken. Voor het guesthouse staan diverse tuktuks en we spreken met een een prijs af voor KIP 50000, alleen passen we niet in zijn wagentje. Een collega met een grotere tuktuk neemt ons over maar die wil meer geld, maar daar gaan wij niet mee akkoord dan proppen we ons wel in de kleine tuktuk en dan brengt hij ons toch. We zijn inderdaad wel een van de eerste die inchecken en nadat de computers even opnieuw opgestart moeten worden krijgen we onze boardingpassen en gaan we buiten zitten totdat we naar de gate moeten. Er zijn er maar twee dus daar hoeven we niet al te ver voor te lopen. We zien ons propellervliegtuig aan komen en landen en het maakt een enorme herrie. We diepen onze oorproppen uit de handbagage die gaan zometeen in. Ik vind het erg om te zien dat de mensen die de koffers in en uit laden helemaal geen oorbescherming hebben. Als ze heel even hun handen vrij zijn bedekken ze gelijk hun oren. Voor we boarden doen wij onze oorproppen in en gaan naar buiten. Het vliegveld zit vol met toeristen en met iets vertraging stijgen we op. Onderweg krijgen we een ham/kaas sandwich en een bekertje water en tot de landing hebben we een rustige vlucht. Als we wat lager komen is er wat bewolking en krijgen we wat turbulentie. Maar na een vlucht van iets meer dan een uur landen we veilig in Pakse. Hier stappen maar een stuk of 10 mensen uit de rest vliegt door naar..? In de aankomsthal zien we onze chauffeur al staan. We staan nog even bij een stilstaande bagageband te wachten tot we iemand van buiten met een koffer aan zien komen. Wij daar ook naar toe en daar staat een karretje met de bagage. Aan de hand van je bagage label wordt wel gecontroleerd of je de juiste tas meeneemt. Dan naar buiten waar ons minibusje voor de deur staat, we stappen in en rijden weg, hoe snel kan het gaan. Het is een mooie weg naar Bar Nagaska en ook een rechte, platte weg. We schieten lekker op. We zien onderweg veel rijstvelden, grazende buffels en rieten hutjes. Na twee uur rijden slaan we af en verlaten we de verharde weg. Dit is de afslag naar Ban Nagasaka, waar we de boot naar Don khone kunnen nemen. Ban Nagasaka bestaat uit wat winkeltjes en huisjes langs de weg en het ziet er troosteloos uit. De weg in het dorp is helemaal afgegraven en ze zijn riolering aan het leggen. Het is hier overigens best druk. We bedanken de chauffeur en hij wijst ons nog waar we moeten zijn om de boot te nemen. Aan de waterkant kun je een kaartje kopen voor het boottochtje naar don khone of don det. De prijs is vastgesteld en niet onderhandelbaar (net zo makkelijk ook). Voor 3 tot 4 personen naar Don Khone betaal je Kip 20.000 pp. (1 of 2 personen betalen 60.000 totaal) Het is een mooi en ongeveer 20 minuten durend boottochtje naar Don KHone. We moeten even naar ons hotel zoeken, maar echt fout lopen kan je hier niet. Er loopt een onverhard pad langs het eiland en daaraan liggen de winkeltjes, huisjes, restaurants en guesthouses. We hebben een harstikke leuk floatel met een piepklein balkonnetje met uitzicht over de mekong (Sala Don Khon. www.salalao.com/salalao/content/donekhong.htm). Verder zijn de kamers prima, met muskietennet, eigen badkamer en een waterkoker. Nadat we ons hebben geinstalleerd gaan we op het eiland wat drinken en zien we de mooiste zonsondergang van de hele vakantie.
Vrijdag 5 november Khone Island (Don Khone en Don Det)
Met de muggen viel het mee vannacht en we hebben heerlijk geslapen. Al best vroeg wakker en met een kop koffie op het balkon met uitzicht over de Mekong is het erg prettig opstaan. Per fiets gaan we het eiland verkennen. We huren schattige chinese fietsjes met mandje voor 10.000 kip pp per dag. Het eerste doel van de dag zijn de watervallen. Bij de brug (waar we nu nog niet overgaan) moeten we 20.000 kip pp tol betalen voor we verder mogen. Het weggetje gaat langs een tempel waar we eerst een kijkje nemen. Vanaf de tempel verlaten we ook de 'hoofdweg' (onverharde smalle weg) en volgen we een pad wat inderdaad ook naar de waterval leidt. De waterval is prachtig. Het is niet echt een waterval, maar meer een woest stuk rivier. Het verval van de rivier is hier wel groot en het water baant zich woest een weg over en tussen grote rotsen naar beneden. Bij de waterval staan allerlei kraampjes met souvenirs, eten en drinken. Dan zien we ineens een bordje 'beach' en omdat er eigenlijk geen strand in Laos is wordt dit ons volgende doel. Het kost wat moeite om het te vinden maar de paadjes er naar toe zijn leuk om over te fietsen en uiteindelijk vinden we inderdaad het strand van Laos. Over de 'grote'weg fietsen we terug naar de brug. Dit is echt een prachtige route langs groene rijstvelden omzoomd door palmbomen en met her en der een rieten hutje.
We gaan de brug nu over en zijn dan op het eiland Don Det. Er loopt een pad (wat vroeger de oude spoorlijn was) dwars over dit eiland. Dat gaan we volgen en ook dit is een heel mooi pad en zeer de moeite waard om te fietsen. Het is ongeveer drie tot vier kilometer fietsen voor je aan de andere kant van het eiland bent en daar ligt ook het dorpje Don Det. Hier zijn wat meer hotels en restaurantjes dan op Don Khone. Hier eten we op het gemak wat voor we dezelfde weg weer terugfietsen. Wat een mooie eilanden zijn dit. Bij aankomst hadden we geen idee wat het te bieden had en leek het niet veel, maar het is absoluut de moeite waard om hier naar toe te gaan. Wij gaan morgen weer verder, maar hier was ik graag nog een extra dagje gebleven.
Zaterdag 6 november Don Khone - Phnom Phen
Vandaag gaan we naar Cambodja en omdat het een lange reisdag wordt willen we vroeg weg. Aan de andere kant van de grens wacht als het goed is een busje op ons wat we via Local adventure Cambodia geregeld hebben. Ze staan er vanaf 10 uur. Wij hebben vanaf het hotel een boot geregeld om 8 uur. Om 10 voor half 9 zijn we in Ban Nagaska waar we direct naar de travelagency gaan (is er een) die de bustickets verkoopt. We denken dan nog direct weg te kunnen maar dat gaat even anders. De bus naar de grens vertrekt om 9 uur en dat wordt uiteindelijk iets voor half 10. Als we dat geweten hadden hadden we bij het hotel ook wel gevraagd om een prive transfer voor ons te regelen. Affijn dat hebben we nu niet dus we moeten het er mee doen. NOrmaal vinden we dat ook niet erg, alleen nu staat er wel iemand op ons te wachten. Met ongeveer 20 man worden we achter in een vrachtwagen geladen en dan begint de tocht van een klein half uurtje naar de grens. Bij de grens is geen dorpje ofzo alleen de grensgebouwen. Ze zijn deze wel aan het verbeteren. Bij de grens gaan we er allemaal uit en gaan we in de rij om ons uit Laos te laten stempelen (kosten USD 2,00 PP). Daarna pakken we de rugzakken en lopen we een paar 100 meter door niemandsland richting Cambodja. Eerst komen we bij de healthcheck. Hier moeten we een formulier invullen, USD 2,00 betalen, wordt onze temperatuur gemeten (we zijn allemaal 35,7C!) en dan lopen we richting het huisje waar de visum gekocht kunnen worden. Dit wijst zich allemaal vanzelf. In het kantoor van de visum staat een grote tafel waaraan je je formulier in kan vullen dan naar de douane beambte voor onze sticker en om af te rekenen. Het visum kost USD 23,00 pp en als je geen pasfoto hebt USD 25,00. Als we allemaal onze sticker hebben gaan we richting de uiteindelijk douane. Hier moeten we nog een keer een formulier invullen, weer USD 2 betalen, dan wordt ons visum afgestempels en zijn we in CAMBODJA.
De grote bussen staan al klaar, maar wij gaan op zoek naar ons eigen busje. Er staan er een aantal waar we langs lopen ondertussen de naam van de reisagent roepend. Geen reactie. We houden ondertussen ook maar de grote bussen in de gaten want als er niemand staat willen we daar strak wel instappen. Ineens reageert er iemand en hebben we ons vervoer gevonden. Ze hadden ons al anderhalf uur terug verwacht, tja wij ook, maar dat was even niet zo. We stappen snel in en vertrekken. Na een uur rijden zijn we in Stung Treng waar we wat eten. Daarna is het alleen maar rijden en rijden. De weg is goed en de omgeving is mooi. Het deel van Cambodja waar we doorrijden is zo plat als een dubbeltje. Zover we kunnen kijken zien we rijstvelden met daartussen palmen, wat een mooi gezicht. Als we tientallen waterbuffels zien zwemmen maken we een fotostop. Wat een leuk gezicht de buffels zwemmend, alleen hun kop is boven het water te zien. Het laatste uur rijden we door het donker en we zijn ondertussen ook in de voorsteden van Phnom Phen waar het ontzettend druk is. Om 7 uur zijn we in ons hotel waar we de laatste twee kamers hebben. (hotel villa langka, www.villalangka.com). Wij treffen het oude gedeelte en we denken dat deze kamer al heel lang niet meer bezet is geweest. Hij is best mooi qua inrichting met oude houten meubels. Maar hij is ontzettend stoffig en niets werkt. We zitten in een achteraf hoekje van het hotel en ons uitzicht is een grote blinde muur. Als we douchen staat heel de badkamer blank. We doen het niet snel, maar hier hebben we even geen zin in (misschien even verreisd) en we gaan vragen om een andere kamer. Die is er niet. Ze doen hun best om de tv en de airco aan te sluiten maar het lukt niet. Ze beloven ons morgen een andere kamer en dat vinden we oke. Dan gaan we Rob en Annette opzoeken. Hun kamer is in het nieuwe deel en het tegenovergestelde van die van ons. Zo modern en wit dat het bijna kil is, dat is de kamer die we morgen ook krijgen, maar dat vinden we prima. Hier werkt alles en ziet het er meer 'bewoond' uit. We eten in de straat naast het hotel. Om 10 uur zijn we weer terug en gaan de mannen nog even naar de bar. Ik vind het wel mooi geweest voor vandaag en ga lekker slapen.
Zondag 7 november Phnom Phen
De tuktuks in Cambodja weer anders dan in Laos. In Laos zijn ze uit een stuk, met voorop de chauffeur en daarachter het bakje waar de passagiers in gaan. De banken staan met de rijrichting mee. In Cambodja lijkt de tuktuks uit een losse motor/brommer met erachteraanhangend (aan een soort trekhaak) het bakje waar de passagiers in gaan. Twee passagiers kijken naar voren me de rijrichting mee en twee zitten met hun rug naar de chauffeur. Buiten het hotel staan er een aantal tuktuk chauffeurs te wachten op passagiers. Wij willen een tuktuk inhuren die ons vandaag naar de killing fields, het Tuol Sleng museum en naar het koninklijk paleis kan brengen. De eerste prijs is USD 25, maar ons tegen aanbod van USD 20 wordt gelijk goedgekeurd en zo zijn we op weg met als eerst stop de killing fields. De killing fields liggen een stukje buiten de stad. Het is zo'n 40 tot 45 minuten rijden, maar het is een leuke rit. Het entree voor de killing fields is USD 2,00 pp. Eerst gaan we naar het museum en het is ongelofelijk wat de mensen hier is aangedaan door Pol Pot regiem. In het museum laten ze aan de hand van foto's zien wat er is gebeurd en eens per uur wordt er ook een film gedraaid. Zelf wist ik eigenlijk hier eigenlijk heel weinig vanaf en het is eigenlijk ook allemaal nog helemaal niet zo heel lang geleden (1975-1978). Na het museum lopen we naar het memorial en daarachter liggen de eigenlijke velden. Grasvelden met overal grote kuilen, wat de massagraven waren. Via een pad wordt je langs de graven geleid en door middel van borden krijg je uitleg. Doordat we al in het museum zijn geweest hebben we wel een voorstelling van alle gruwelijkheden die hier hebben plaatsgevonden. Ze hebben geprobeerd alles graven zoveel mogelijk te ruimen en alle resten op te ruimen. Maar je hoeft echt niet te zoeken om de stukken bot, de tanden en de kledingstukken nog overal tegen te komen. Heel stil vinden we ons pad langs alle ellende en weer buiten het park worden we opgewacht door onze vrolijke en vriendelijke chauffeur. Op naar de volgende plaats van cambodjaanse geschiedenis, de Tuol Sleng gevangenis. Eerst een school en door het Pol pot omgeturnd tot martel gevangenis. Van hier ging voor alle gevangen (op 7 na) de laatste weg naar de killing fields. We besluiten geen gids te nemen maar het allemaal gewoon op ons af te laten komen. We zien de in martelkamers veranderde schoollokalen, het schoolbord hangt er nog aan de muur. We zien de hokjes waar de mensen in gevangen werden gezet en ondertussen lopen we langs foto's van alle, alle mensen die hier gezeten hebben. Wat een trieste geschiedenis
Na dit gezien te hebben vragen we de chauffeur ons naar het restaurant Friends te brengen. Dit is een restaurant waar straatkinderen worden opgeleid. Helaas op zondag gesloten. Onze chauffeur zet ons aan de rivierkade af en we geven hem USD 2,00 om ook te gaan eten. We vinden een restaurant met een tafeltje buiten en we zitten heerlijk. Er zijn wel wat verkopers die ons iets aan willen smeren en ook valt het ons op dat je hier veel gehandicapte bedelaars hebt. Daar draait mijn hart altijd van om en alhoewel ik ze niet allemaal kan helpen, probeer ik elke dag aan een iemand iets te geven, maar nooit aan kinderen of moeders met kinderen, omdat ik dan weer bang bent dat de kinderen daarvoor worden uitgebuit. Na het eten brengt de chauffeur ons naar het koninklijk paleis en een groter contrast met wat we vanmorgen hebben gezien is haast onmogelijk. Het is allemaal vreugde en pracht en praal wat hier te zien is. Het is een vrij uitgebreid terrein met verschilende gebouwen waarvan een aantal te bezichtigen zijn. In de verte hebben we de bui al letterlijk al zien hangen en als we net in de zilveren pagode zijn barst die in alle hevigheid uit. We wachten binnen de bui uit althans dat willen we maar na een minuut of 20 worden we allemaal verzocht om te vertrekken. Gelukkig is de ergste regen wel over en tot over onze enkels in het water lopen we naar de uitgang. Daar staat onze chauffeur weer klaar die de tuktuk waterproof heeft gemaakt (we zitten nu in een soort van tent). We doneren de chauffeur onze regencape, want hij zit voorop wel buiten en laten ons terug naar het hotel brengen.
Maandag 8 november Phnom Phen - Siem Reap
Om 8 uur staan we klaar voor de rit naar Siem Reap. De chauffeur heeft zijn zoontje meegenomen en is gisteren al vanaf Siem Reap deze kant opgekomen. Het is een reisdag door het mooie Cambodjaanse landschap. Het eerste tuk door Phnom Phen is druk en schiet niet op. Maar eenmaal buiten de stad gaat het wat sneller. We maken een stop bij een spinnendorp. Nou ja echt een dorp is het niet, het is een verzameling kraampjes bij een groot wegrestaurant. Hier verkopen ze gefrituurde vogelspinnen. We proeven er niet van, maar het zoontje van de chauffeur smikkelt er met smaak een op. Verder is het rijden en rijden. We maken een lunchstop en om half vier zijn we in Siem Reap. We logeren in het hotel van de eigenaar van Local Adventure Cambodia, lotus lodge (www.lotuslodgecambodia.com) en na onze kamers te hebben gehad ontmoeten we Menno die de rest van het reisprogramma met ons doorneemt. De lotus lodge is fijn hotel met prima kamers en een zwembad. Het ligt wel wat ver van het centrum af. 's Avonds rijdt er een shuttle bus naar de stad. Maar ook met de tuktuk ben je er voor USD 4 zo. We gaan bij het zwembad zitten en na een heerlijk welkomsdrankje smaken de tapbiertjes ook prima. De rest van de dag doen we ook niet meer veel. We hebben ook geen zin meer om de stad in te gaan en 's avonds eten we in het hotel.
Dinsdag 9 november Siem Reap (Angkor Wat)
Op de fiets naar Angkor Wat, wat achteraf, voor ons,niet zo'n goed idee blijkt te zijn. Want nog voor we ook maar in de buurt van Angkor wat komen zijn we al hopeloos verdwaald, heeft Rob zijn fiets een aanlopende rem en ben ik ongeveer bevangen van de hitte. Bij een politiepost worden we tegengehouden en gevraagd
naar onze toegangsbewijzen. Heel graag waren we al bij de ingang geweest maar die blijkt nog een keer 5 km verderop te liggen. We vrezen al om vandaag Angkor Wat niet te gaan zien. Als de politieagent voorstelt om met een tuktuk te bellen om kaartjes te gaan halen en dan hier terug te komen, besluiten we om de fietsen bij de politie te laten staan en de tuktuk voor de rest van de dag te huren. Aan het eind van de dag halen we onze fietsen weer wel op. Zelfs gemotoriseerd is het nog best ver naar de ingang. Die ligt helemaal apart van Angkor Wat. Angkor Wat is ook een verzameling van tempels en gebouwen over een vrij groot terrein, de belangrijkste en bekenste tempel is wel Angkor Wat. We nemen een toegangspas waarmee we drie dagen naar binnen kunnen.
En dan zijn we (eindelijk) op weg naar Angor Wat. DAt we laat zijn is eigenlijk helemaal niet verkeerd, want we missen zo veel groepen. Oke, we lopen nog niet alleen, maar echt dringen is het niet meer. En hoe mooi is het om hier te zijn. Via een lange stenen pier lopen we naar de hoofdingang, ondertussen zoeken naar het klassieke angkor wat beeld, maar dat zie je pas als je door de eerste ingang heen loopt. Wat een mooi gezicht, alleen jammer dat ze er aan bezig zijn en er groene veiligheidsnetten gespannen zijn. De stenen weg loopt loodrecht naar het hoofdgebouw van Angkor wat. Maar als je de eerste ingang door bent, ben je daar nog lang niet. We lopen verder en zien links en rechts twee gebouwen staan, waarvan we de linker bezoeken. Dan kunnen we ons toch niet meer bedwingen en lopen linearecta naar door naar het hoofdgebouw. Dit is echt mega groot en je weet gewoon niet hoe te lopen en waar te beginnen. We volgen in eerste instantie maar een monnik die voor ons loopt, die zorgt ook voor een mooi contrast in de foto's :). We struinen door de gangen en komen in het midden van de tempels. Hier kan je nog een keer extra naar boven via een steile trap en vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. Om een uur hebben we alles bekeken en lopen we terug. In een van de restaurantjes tegenover Angkor Wat eten we wat voor we onze chauffeur weer opzoeken. Deze is makkelijk te herkennen aan zijn knalroze helm.
De volgende tempel die we gaan bezoeken is de tempel van Bayon, deze is bekend door al de gezichten in de stenen. Deze is een stuk kleiner dan Angkor Wat, maar ik vind deze zeker zo mooi. Via een aantal andere tempels en gebouwen lopen we naar de plaats waar we met de chauffeur afgesproken hebben. Als laatste bezoeken we de Pa Tomp tempel. Dit is de tempel waar je nog kan zien hoe de bomen de gebouwen overwoekerd hebben en dit is ook de tempel waar een scene van Tomb Raider is opgenomen. Zelf vind ik dit de mooiste tempel van de dag. Misschien komt het ook doordat het hier op het laatst van de dag is en de zonsondergang het licht heel apart maakt. Ook is het hier niet zo druk. Op weg naar deze tempel zit een bandje te spelen wat is samengesteld uit slachtoffers van landmijnen. In plaats van bedelen willen ze op deze manier hun geld verdienen. we worden afgezet bij de politiepost en fietsen in een half uur weer terug naar het hotel. Wat een mooie dag en gelukkig gaan we er hier nog een doorbrengen want ik heb er nog geen genoeg van.
Met de shuttle gaan we 's avonds Siem Reap in en dan komen we in een wereld die we hier helemaal niet verwacht hadden. Een straat vol winkels, bars en restaurants. Dit zou ook best een uitgaanscentrum in Spanje ofzo kunnen zijn. Het is hier heel de dag happy hour en een biertje kost USD 0,50 en als we een restaurantje hebben uitgezocht eten we heerlijk. Met de tuktuk terug naar het hotel. Hij is nog nooit bij ons hotel geweest en rijdt eerst verkeerd. Het laatste stuk naar ons hotel is aardedonker en onverhard en hij twijfelt of het wel goed is. We weten niet wat hij denkt maar hij rijdt pas door als we bevestigen dat dit echt de goede weg is en ik denk dat hij ons pas gelooft als hij het hotel ziet.
Woensdag 10 november Siem Reap
Met een klein groepje maken we vandaag een tocht naar de floating Market op het Tonle sap meer. De eerste stop die we maken is bij een dorpje waar we naar de markt gaan. Eerst laat de gids ons het ziekenhuis zien en daar worden we wel triest van. We kunnen eerst eigenlijk niet geloven dat dit een ziekenhuis is, tot we op een van de bamboevloeren een vrouw met een infuus in haar arm zien zitten en er even later een man wakker wordt gemaakt die zijn pillen in moet nemen. We lopen verder naar de lokale goudsmit en Annette vindt hier een mooi gouden ringetje met daarin een olifantenhaar verwerkt. Dan lopen we over het marktje, wat niet groot is, maar wel erg leuk en kleur- en geurrijk. Onze gids koopt bij diverse kraampjes wat te eten om mee te nemen en na deze stop rijden we door naar het meer. We hebben een boot met lekkere stoelen en comfortabel varen we door het floating dorp. Waar ze inderdaad alles drijvend hebben, huizen, winkels, bezinepomp, school, de kerk en zelf de lokale markt. We zitten aan het eind van de regentijd en het meer staat op zijn hoogst. In de droge tijd loopt er op sommige plaatsen alleen een rivier en moeten de mensen met een brug naar de overkant. We gaan een van de woningen in en het is binnen verrassend groot. Er wonen hier zeker drie generaties samen. Ons hotel heeft een zwembad en daar brengen we de rest van de middag door. 's Avonds gaan we weer naar het centrum van Siem reap waar we voor we gaan eten over de nachtmarkt struinen en Annette en ik ons afvragen of we onze voeten schoon laten eten bij Dr. Fish. Je ziet namelijk overal in de straatjes bakken met de visjes staan.
Donderdag 11 november Siem Reap (Angkor Wat Grand tour)
Nog een dagje naar Angkor Wat. Vandaag willen we de Grand tour doen, deze keer direct vanaf het hotel met een tuktuk. We gaan naar nog 6 verschillende tempels, Preah Khan, Ta Sum, East mebon, Pre Rub, Neak Pean en Banley Kdei en dat voor USD 18,00 met z'n vieren. De tempels zijn stuk voor stuk mooi, maar niet een kan er tippen aan die we eergisteren hebben gezien. Tussen de middag eten we noodles in een van de restaurantjes onderweg. De stoelen naast ons worden al snel ingenomen door verkopers die hun waar aan ons willen slijten. Ze blijven op hun gemakje zitten en luisteren naar wat we zeggen. En bepaalde woorden pikken ze er zo uit. Op een gegeven moment zijn we ze wel zat en we benadrukken dat we echt helemaal niets van ze gaan kopen en uiteindelijk stappen ze dan ook op. Het kan ook komen doordat er in andere restaurantjes nieuwe toeristen arriveren. De WC's in Angkor Wat zijn goed geregeld. Het zijn aparte gebouwen die tussen de tempels inliggen. Ze zijn goed onderhouden en schoon en met je entreebewijs mag je nog voor niets ook! Als het nodig is geven we aan onze tuktuk chauffeur aan dat we een stop moeten maken en dan stopt hij bij de eerstvolgende wc.
Voor de chauffeur ons naar het hotel brengt vragen we hem te stoppen bij een supermarkt, zodat we wat te eten en drinken kunnen kopen voor op de boot morgen. Als we het nodige hebben ingekocht laten we ons naar het hotel brengen. Daar aangekomen gaan we eerst een kijkje nemen bij de trouwerij die al twee dagen naast het hotel aan de gang is. Er staat een felgekleurde partytent en de loeiharde muziek begint ongeveer om 6 uur 's morgens en duurt de hele dag. Het was ons al verteld, het is nu het trouwseizoen en overal zien we de tenten staan. Echt druk is het overigens niet in de tent, het bruidspaar is er in ieder geval niet. Van alle gedekte tafeltjes is er slechts een bezet. We worden direct uitgenodigd om ook plaats te nemen, maar dat slaan we maar vriendelijk af.
's Avonds in de stad gaan we toch voor Dr. Fish. Het is wel even wennen al die visjes die aan je voeten knabbelen.
Vrijdag 12 november Siem Reap - Phnom Phen
Om 6 uur worden we opgehaald en met de minibus naar de boot gebracht, ook staat er een ontbijtpakket voor ons klaar. Het is een minuut of 10 rijden naar het haventje en we hebben een heel moderne boot, zeker in tegenstelling tot die naar Battambang gaat. Dit is open boot met houten bankjes, deze is ook een stuk drukker dan die van ons. Er zijn maar een paar bankjes beneden in de schaduw, heb je geen plek dan moet je boven op het dak zitten. Wij kunnen alleen maar binnen zitten. Deze boot naar Battambang vertrekt om 7 uur en wij om 8 uur. Onze boot is niet vol, we hebben alle vier 3 stoelen voor onszelf. Het eerste uur ga ik nog maar even slapen. Badend in het zweet word ik weer wakker het is bloedheet in de boot. Je kan ook naar buiten al is het niet groot en daar is het heerlijk. Het is ook wel leuk buiten, we varen weer langs een paar floating villages en het meer wordt steeds breder. Zo breed zelfs dat we een tijdje geen land meer zien. Dan wordt het langzaam aan weer smaller. Eerst zien we een aantal boomtoppen boven water verschijnen en dan verschijnen her en der ook weer de drijvende huisjes en zien we steeds meer visserbootjes. Om half 2 zijn we ineens in Phnom Phen. Dat hadden we helemaal nog niet verwacht, maar we herkennen de kade waar we eerder hebben gegeten. Bij de boot staat er iemand op ons te wachten om ons naar het hotel te brengen. Daar nemen we eerst een koude douche. We gaan wat eten en drinken en dan hebben we het idee om naar de russische markt te gaan. We nemen een tuktuk en als we daar aan komen gaat de markt net dicht (17.00 uur). We lopen nog wel wat rond in de straten, maar echt veel is er niet meer te beleven. In de tuktuk terug naar het hotel komen we in een giga verkeersopstopping terecht. Er zijn een aantal wegen afgesloten en al het verkeer moet door de overige straten worden geperst. We hebben ogen tekort om het gekrioel te bekijken. Ineens komt er beweging in en binnen 5 minuten zijn we terug bij het hotel.
Zaterdag 13 november Phnom Phen - Kampot
Gek hoe je de afstanden toch westers in blijft schatten. Het is 148 km naar Kampot en daar zouden we 3 uur over doen, dat vind ik eigenlijk al redelijk lang. Eenmaal op weg, duurt het alleen al 45 minuten om uit Phnom Phen te raken. Eenmaal uit Phnom Phen blijkt bijna heel de weg tot Kampot open te liggen. Opschieten doet het dus helemaal niet, stof is er des te meer. Maar al bij al doen we er niet eens zoveel langer dan 3 uur over voor we in Kampot zijn. Het hotel waar we verblijven is Rikitikitavi (www.rikitikitavi-kampot.com )is heel erg leuk. Heel sfeervol, ze hebben 5 kamers, allemaal anders ingericht en allemaal op de begane grond. Op de eerste etage is het restaurant en de bar. We gaan eerst wat eten en voor het eerst deze vakantie eet ik vlees en neem ik een fruitshake.
Het lijkt wel steeds warmer te worden in Cambodja en het is vandaag ook weer bloedheet. Na het eten gaan we het stadje verkennen, maar echt veel te zien is er niet. Het enige leuke is de rivierkant, daar zitten ook de hotels en restaurants, maar echt bruisend is het hier ook niet te noemen. Vanaf onze bank kunnen we de groepen in de boten zien stappen die de zonsondergang vanaf de rivier gaan bekijken. Wij zitten hier prima te genieten van onze 'sundowner'. We maken ook kennis met Denise, de Nederlandse eigenarese van Rikitikitavi. Na zonsondergang loopt het restaurant al snel vol met mensen die terug komen van hun boottochtje.
Zondag 14 november Kampot
Gisteravond wisten we even niet hoe we moesten gaan slapen want op het bed vonden we alleen een onderlaken. Na even rondgekeken te hebben bleken er toch nog twee bovenlaken en een dekentje te zijn. Dus allebei een laken en heerlijk geslapen. Na een goed ontbijt stappen we in de tuktuk die ons een dagje gaat rondtouren. De eerste stop is bij de Phnom Chhnork grot. Het is best een eindje rijden er naar toe over een onverharde weg met heel veel kuilen, maar hij loopt door de countryside met rijstvelden en dorpjes met mooie huisjes. De laatste kilometer worden begeleid door een aantal jongens op de fiets. We voelen al aankomen dat die ons gaan gidsen. Het zijn leuke jongens en ze vertellen en vragen vanalles. De grot is aardig, maar de rit en de wandeling ernaar toe is leuker. Wel hebben we vanaf de grot een mooi uitzicht over de omgeving. Na de grot gaan we hetzelfde weggetje weer terug. We volgen de verharde weg richting Kep. Voor we naar Kep gaan bezoeken we eerst een peperplantage. Het is leuk om te zien hoe de peperkorrels groeien en dat is ook alles wat we te zien krijgen. Ze staan ook wel peper te verkopen, maar dat is zoveel en toch ook zo duur dat we dat niet doen. Ook nu weer dezelfde weg terug tot in Kep en dan zien we ineens de zee. Het is zondag en het is druk aan de waterkant. De chauffeur stelt ons het restaurant Kimly voor, dat ligt bij de markt en staat bekend om zijn krab en garnalen. De krab is wat moeilijk te eten, maar smaakt heerlijk. Na het eten weer terug richting Kampot. We vragen om even bij een ATM te stoppen voor we bij het hotel worden afgezet want we zijn een eind door onze dollars heen. Met weer genoeg dollars op zak, brengen we de rest van middag en avond door in Rikitikitavi.
Maandag 15 november Kampot - Sihanoukville
Iets later dan gepland zijn we op weg, maar binnen twee uur zijn we in Sihanoukville. De weg hier naar toe is goed, volledig geasfalteerd en mooi. Geregeld kunnen we een blik op de zee werpen, terwijl we aan de andere kant bergen zien liggen. Bij de Orchidee lodge (www.orchidee-guesthouse.com ) hebben we zwembad kamers geboekt, maar deze zijn nog niet klaar als we aankomen. We kunnen onze rugzakken daar laten en dan gaan we eerst naar het strand kijken. Het hotel ligt niet aan het strand, maar dat ligt hier niet een hotel. We zitten bij het Occheuteal strand, een smal, knus strand met eraan een lange slinger van strandtentjes. Op het strand allemaal ligstoelen en in de strandtentjes lekker lounge stoelen. Op het strand en in de tentjes hangt een gezellig, relaxed sfeertje. We drinken wat en lopen dan nog een stukje verder langs het strand. In een ander tentje strijken we neer om iets te eten. Als we zitten worden we geregeld door allerlei verkopers aangesproken om hun waar te slijten, fruit, kreeft, t-shirts, zonnebrillen kettingen, souvenirs vanalles en nog wet. Je kan ook onder het eten je voeten of nagels laten doen of gemasseerd worden als je zou willen. Als je nee zegt zijn ze overigens zo weg (om plaats te maken voor de volgende). Na het eten lopen we terug naar het hotel en de rest van de middag brengen we door aan het zwembad.
's Avonds gaan we weer aan het strand eten en als we daar aankomen weten we niet wat we zien. Heel het strand is omgetoverd tot een groot restaurant. De ligbedden zijn weg en hebben plaats gemaakt voor tafels en stoelen met op elke tafel een brandend kaarsje, wat een sfeervol gezicht.
Dinsdag 16 november Sihanoukville
Het ontbijt vanmorgen is niet echt een succes. Het Orchidee hotel is best een groot hotel waar ook de nodige groepen inzitten. De ontbijt zaal is in verhouding nogal klein en als wij aankomen zijn de meeste tafels bezet. De enige die nog vrij zijn staan pal in de zon en dat is niet uit te houden. Het eten gaat dus hap, slik weg naar binnen om uit de zon te kunnen zijn. De rest van de morgen luieren we heerlijk aan het zwembad. We lunchen aan het strand en de rest van de middag brengen we net zo door als de morgen. We gaan nog even internetten en onze was ophalen voor we weer aan het strand gaan eten. We zitten weer bij Martini's en zien hoe de plaatselijke schonen aan het werk zijn. Zo te zien zijn ze gelukkig wel allemaal ouder dan 20. Er zit steeds de zelfde groep (engelse) mannen die naar mate de avond vordert steeds drukker maar niet vervelend worden.
Woensdag 17 november Sihanoukville
Vanmorgen samen met Annette naar de markt geweest. We wilden nog wat souvenirs kopen en dachten die in Sihanoukville wel makkelijk te kunnen krijgen. Maar erg veel is hier niet te koop, behalve de spullen waar de verkopers mee leuren heb je hier bijna geen winkels waar je iets kan kopen. We zetten in op de markt, die gigagroot is maar waar maar twee kraampjes staan met souvenirs. Ruim op tijd staan we weer buiten de markt op onze tuktukchauffeur te wachten die niet op komt dagen. We nemen maar een andere een andere terug naar het hotel. De rest van de dag verloopt niet veel anders dan gisteren. Er is een nieuwe groep aangekomen en het is druk aan het zwembad. 's Avonds gaan we weer bij Martini's zitten want daar is genoeg te zien. We zijn al opgenomen in het clubje engelsen en een schuift na het eten gezellig bij ons aan. Nu kunnen we onze vragen aan hem stellen en het zijn levensgenieters. In Engeland werken ze zich 8 maanden uit de naad, ongeveer 7 dagen per week, weinig drank. De andere 4 maanden zitten ze hier hun geld op te maken aan heel veel drank en nog wat andere zaken. De vrouw van het hotel waar ze zitten houdt ze overigens goed in de gaten en onder controle, en ze komt ook direct naar ons toe of we het toch niet vervelend vinden.
Donderdag 17 november Sihanoukville - phnom Phen
De laatste dag van de vakantie. Het zit er op we gaan weer naar huis. Om een uur worden we opgehaald om terug gebracht te worden naar Phnom Phen naar het vliegveld. De groep gaat ook weer terug maar pas om 2 uur. Een aantal willen met ons mee rijden, maar daar gaan we dus niet aan beginnen. Een leuke en ook weer goede, volledig geasfalteerde weg terug naar Phnom Phen. Voor we in kunnen checken moeten we nog vertrekbelasting betalen en dan gaan we in de rij staan voor onze vlucht naar Bangkok. De rugzakken worden direct doorgelabeld. Een uur vliegen naar Bangkok, daar moeten we anderhalf uur wachten voor onze vlucht naar Amsterdam. Het vliegtuig zit bomvol. We hebben allemaal een eigen entertainment schermpje en het lukt me ook om best wat uren te slapen. De vlucht gaat dan ook snel voorbij. In Amsterdam nemen we afscheid van Rob en Annette en nemen we de trein terug naar huis. Vier weken voorbij, wat een mooi en leuke tijd was het en wat een fantastische landen hebben we weer bezocht. De vakantie is omgevlogen.
Samen met Rob en Annette gaan we dit jaar naar Laos en Cambodja. Dit plan hadden we al eerder en gaan we nu uitvoeren. In de landen zelf vinden we via internet twee reisbureau's die voor ons de hotels onderweg vastleggen en dat wat nog meer nodig is. Voor zover als mogelijk maken we tussen twee bestemmingen gebruik van het openbaar vervoer. De route hadden we vooraf zelf al zoveel mogelijk bepaald. We hebben eerst gezocht naar een plaatselijke reisagent die allebei de landen aan kon bieden, dit is niet gelukt. Laos hebben we geregeld via www.greendiscoverylaos.com 
