Japan staat al lang op ons lijstje, maar was altijd boven budget. Met de goedkope yen besluiten we dit jaar de stap te wagen en vragen wat prijzen aan. We willen vooraf weer de hotelletjes vastleggen en een railpass aanschaffen, dan hebben we dat deel maar alvast betaald. We gaan offertes aanvragen en de keuze valt op een backbackers tour van Tozai travel uit Amsterdam. Ze hebben 2 backpackersreizen, een van 21 dagen en een van 30 dagen die een stuk Japanse Alpen meeneemt. Wij willen ook naar de Japanse alpen, maar willen niet langer dan 3 weken weg. Met wat puzzelen komen we op een voor ons ideale reis en op vrijdag 2 oktober vertrekken we dan echt naar het land van de rijzende zon. Ons reisverslag is zoals gewoonlijk weer in dagboekvorm.
Vrijdag 2 oktober/ zaterdag 3 oktober Amsterdam-Tokyo
Om half een 's middags worden we door Jan naar het station gebracht en eenmaal aangekomen op Schiphol is de JAL balie nog niet open. Er zijn al wel wat mensen bezig en we wachten maar tot we in kunnen checken. Na een minuut of 10 zijn we ingecheckt. Dan doen we de gebruikelijke schiphol dingetjes, hapje eten, wat drinken, boekjes kopen, winkeltjes kijken tot het tijd is om naar de gate te gaan. Bij de gate is het aantal niet Japanners in de minderheid. Het vliegtuig zit helemaal vol. We hebben gelukkig wel eigen schermpjes. We krijgen wat te eten en drinken, we kijken een filmpje en proberen wat te slapen, wat nog best even lukt ook. Iedereen in het vliegtuig is erg rustig en er wordt weinig gelopen. Als ik, om de benen te strekken, een poosje bij de wc blijf staan, wijzen de stewardessen me ook steeds op de onbezette toiletten. Zonder vertraging landen we in een regenachtig Tokio. Bij de paspoortcontrole moeten we op de foto en nemen ze onze vingerafdrukken. Bij de bagageband zien we al snel onze rugzakken en dan is het zoeken naar het loket waar we onze railpassen kunnen ophalen. Na een paar keer vragen vinden we het redelijk snel. Als we die hebben gaan we op zoek naar onze bus, ook die is makkelijk te vinden. Na 10 minuten wachten komt hij eraan en kan eerste rit in Japan beginnen. We doen er anderhalf uur over op plaats van bestemming te komen, dat was iets langer dan we dachten. Maar het is wel leuk om alvast wat van Tokyo te zien. We rijden over de hoge highways en dat kennen we hier niet. Heel apart om op hoogte door de stad te rijden. Onze stop is bij het Asaka excel hotel, daar slapen we niet maar de airportbus stopt bij een stuk of 4 hotels verspreid door de stad. Vanaf hier nemen we een taxi naar ons hotel (hotel Asia Center of Japan, 8-10-32 Akasaka Minato ku, Tokyo) in de wijk Ropongi. Na het inchecken gaan we de straat op om iets te eten te vinden. Dat valt nog niet gelijk mee, maar we vinden een leuk gezellig restaurantje (we hadden vanaf het hotel eigenlijk de andere kant op moeten lopen, maar daar kwamen we later pas achter). En we eten heerlijk. Terug in het hotel drinken we nog wat, maar we zijn ook zo moe dat we niet lang meer opblijven.
Zondag 4 oktober Tokyo
Om half 8 gaan slapen, 's nachts een paar wakker gelegen en om 7 uur 's morgens moeite om uit ons bed te komen. Toch gek wat jetlag met je doet. Ze hebben lekkere koffie in het hotel en dan gaan we Tokio in. We vragen bij de receptie naar het dichtstbijzijnde metrostation en het blijkt dat we dat gisteren, bij het zoeken naar een restaurantje, al gezien hebben. Kaartjes kopen doe je bij een automaat en daar snappen we niets van. Je kan hem wel op Engels zetten maar dan weten we nog niet wat we moeten nemen. Gelukkig is een vrouw zo vriendelijk om ons te helpen. Met haar hulp kopen we twee dagpassen van Yen 710. Schijnbaar kijken we nogal hulpeloos want ze wijst ons ook nog maar hoe we de kaartjes moeten laten lezen en het allerbelangrijkste welke metro we moeten hebben. Maar het metrosysteem werkt heel makkelijk, alle lijnen hebben kleuren en alles staat heel goed aangegeven, je hebt het zo door.
Als eerste gaan we naar het treinstation van Tokyo. We reserveren alvast kaartjes voor de reis naar Nikko overmorgen en gaan ook maar eens kijken hoe we bij het perron kunnen komen. Nu al blijken onze railpassen heel handig, we kunnen overal zo doorlopen (je mag alleen de stations in met een geldig treinkaartje). Bij het treinstation gaan we naar bovengronds Tokio. De winkelwijk Ginza is hier dichtbij, als we de uitgang van het station kunnen vinden. En dat valt nog niet zo mee, maar na zo'n 20 minuten ronddwalen zien we eindelijk daglicht. Het is zondag en nog niet echt superdruk op straat, het is ook nog geen 10 uur 's morgens. We spotten een Doutorkoffieshop en gaan eerst koffie drinken op wat later blijkt een van de weinige terassen in Japan. Na wat rondgelopen te hebben in Ginza, wat nog op gang moet komen gaan we naar de tokio tower. We gaan met de metro, (echt ideaal zo'n metronetwerk) en vanaf het metrostation is het nog een klein stukje lopen. De entree naar het eerste panoramadek is Yen 820 pp maar de moeite waard. Wat een uitzicht, wat een stad!
Er is ook een brouwerij in town en dat wordt ons volgende doel in Tokyo. We hopen daar ook te kunnen eten. Ook nu weer met de metro. Uit het metrostation lopen we helemaal de verkeerde op, maar de mensen zijn ontzettend vriendelijk en steeds bereid om ons te helpen. Al kunnen ze heel slechts engels, maar met deze aanwijzingen vinden we dan toch de brouwerij. Deze staat op een leuk plein met verschillende restaurantjes. We eten eerst een broodje en gaan dan naar het biermuseum. Het museum stelt niet heel veel voor, maar de proeverij is erg leuk. De bestelling gaat via een automaat en met het muntje wat daaruit rolt kun je naar de bar om je bestelling af te halen. We nemen eerst een proefpalletje met 4 soorten en daarna ieder nog een gewoon glas.
We willen nog terug naar Ginza omdat we de billboards in het donker willen zien. Voor we daar naar toe gaan bezoeken we eerst nog het koninklijk paleis. Een stuk gaan we met de metro, maar we moeten ook nog een stuk lopen voor we erzijn, maar het is een hele mooie wandeling. We lopen al een stuk langs muren en een gracht die vroeger bij het paleis hoorde. We zien in het water zelf schilpadden zwemmen. Dan lopen we nog door een park met hele mooie, grote bonzai bomen. Dan zien we het paleis liggen en dit ligt echt schitterend. Het ligt op een berg met eronder een rivier, de witte muren steken prachtig af tegen de groene berghelling, een prachtig gezicht. In Ginza zijn de billboards tot leven gekomen en we eten ook in deze wijk voor we weer terug gaan naar het hotel.
We hebben trouwens een hightech toilet in het hotel. De bril wordt voorverwarmd, als je plaatsneemt gaat gelijk het water stromen en je kan allerlei waterstromen laten vloeien om jezelf schoon te spuiten. Verder krijg je hier geen losse gastenzeepjes, maar er hangen dispensers met zeep en schampoo. Dit hadden we in alle hotels, handig en milieuvriendelijker dan de gastenzeepjes.
Maandag 5 oktober Tokyo
Ons eerste doel vandaag is de Sensoji tempel.Een makkelijke stop voor ons. De tempel ligt in de wijk Asakusa en het is de laatste halte van de Ginzalijn waar in we op kunnen stappen in 'ons' metrostation. We denken vroeg te zijn, maar het is al druk als we aankomen. Jammergenoeg begint het ook een beetje te regenen. De tempel, met zijn gigantische lampion en boedha beeld, is mooi en indrukwekkend om te zien. Ook de omringende straten zijn leuk om door te lopen. We zien onze eerste pachinkohal. We snappen niets van het spelletje wat ze spelen, maar gigaveel mensen zijn het urenlang achter elkaar aan het spelen. Wat een herrie en wat een sigarettenrook. Heel de zaak staat blauw. Wij houden het nog geen 5 minuten uit binnen voor we snel weer naar buiten vluchten. De sigarettenrook zit nog wel een paar uur in onze kleren. Buiten is het harder gaan regenen en we zoeken beschutting met een kop koffie. Als de regen wat minder is lopen we naar de Asashi brouwerij. Je mag hier niet in, maar het is wel een markant gebouw met een soort van gouden vlam op het dak.
Met de metro gaan we naar Shinjuku, dit is de jongerenbuurt. Maar het is maandag, rond de middag en het aantal jongeren wat er loopt is niet echt gigantisch. We hoopten de lolita's te kunnen zien, maar dan hadden we hier waarschijnlijk gistermiddag naar toe moeten gaan. Maar als je wilt winkelen is dit zeker 'the place to be', de shoppingmalls zijn niet te tellen. Dan weten we eigenlijk niet zo goed wat we moeten doen. Het regent en we zijn best moe. We gaan nog even naar de sonybuilding, maar eigenlijk vinden we er niet zo veel aan. We lopen ook niet voorop met nieuwe gadgets. Dat hebben dan ook al snel bekeken en we gaan terug naar het hotel om even te slapen. Na ons dutje is het al etenstijd en het regent dat het giet. We gaan eens de andere kant op dan we normaal gesproken lopen (richting metrostation) en we komen in een hele gezellige grote winkelstraat terecht. Bij een Italiaans restaurantje eten we een heerlijke pizza.
Dinsdag 6 oktober Tokyo-Nikko
We horen in het hotel dat er een Typhoon onderweg is naar JAPAN.Een beetje verontrustend is dat natuurlijk wel, we gaan er maar vanuit dat we in de hotels op de hoogte worden gehouden en dat ze ons niet laten vertrekken als we niet kunnen reizen. Hier laten ze ons in ieder geval nog gaan, het regent nog steeds pijpestelen, gelukkig is het niet ver naar het metrostation. De metro is gelukkig ook niet bom en bomvol, dus het past allemaal net met onze rugzakken. Na een overstap zijn we al snel op het treinstation en daar weten we de weg. We vinden dan ook al snel het perron vanaf waar onze trein vertrekt. Op de perron staan de nummers van de wagons aangegeven en er staat ook bij waar de deuren zullen zijn. 10 minuten voor vertrek staat onze trein eral, we mogen nog niet aan boord. Voor de deur staat al netjes een rij van wachtende mensen en we sluiten maar aan. We hebben gereserveerde zitplaatsen, dus we hoeven ons niet druk te maken of we wel of geen plaats hebben. De trein is schoon en efficient. Het heeft wel een beetje weg van een vliegtuig. Er zijn toiletten en zelfs vending machines aan boord. Op een billboard laten ze zien op welke stations er gestopt wordt en voor de trein stopt komt dat station in beeld en wordt het ook afgeroepen. Alles in het Japans en in het Engels (gelukkig). Na 10 minuten in de trein komen ze met koffie langs en dat lusten we wel. Na een uurtje treinen komen we aan in Utsunamiya. Hier moeten we overstappen op de trein naar Nikko. Dit staat goed aangegeven op het perron (je moet naar perron nr.5). De trein naar Nikko is meer een boemeltreintje en hij doet er ongeveer 50 minuten over om in Nikko te komen. In Nikko moeten we de bus nemen naar hostel Turtle Inn, maar het valt niet zo mee om uit te vinden vanaf waar onze bus vertrekt. Als we de busstop hebben gevonden en de bus er staat is het even onduidelijk wat we in de bus moeten doen. Bij binnenkomst hangen er automaten waar een kaartje uitsteekt met een nummer erop. Iedereen die instapt pakt een kaartje. De nummers corresponderen met het scherm wat boven de chauffeur hangt en de prijs loopt op. Als je uit de bus gaat geef je het kaartje aan de chauffeur en betaal je het verschuldigde bedrag. (of er staat een automaat bij de chauffeur waar je het kaartje en het geld in kan doen). Als je geen contant gepast geld hebt staat er zelfs meestal ook een automaat in de bus waarin je je geld kan wisselen, zodat je altijd gepast kan betalen, (alles werkt efficient in Japan). Vanaf de bushalte is het nog een stukje lopen naar de Turtle Inn en ergens lopen we verkeerd. Maar na een keer vragen zien we de turtle inn liggen. We kunnen nog niet op onze kamer. Je kunt in Japan nergens vroeg inchecken, maar je kunt altijd alvast je bagage achterlaten. We zetten onze rugzakken op de aangewezen plaats en gaan het stadje in. Eerst gaan we ergens wat eten, we bekijken en fotograferen de mooie Japanse brug en dan gaan we alvast een kaartje kopen voor het nationaal park van Nikko met alle tempels erin. We gaan ook alvast een tempel bekijken en de rest bewaren we tot morgen. Na de tempel bezoeken we de Nikko brouwerij. Dat is best een hele wandeling maar dat wordt beloond met een lekker biertje. Terug in het hostel is onze kamer klaar.
's Avonds eten we bij Hippari Dako. Er zijn niet veel restaurantjes 's avonds open. De meeste krijgen de dagtoeristen voor de lunch en gaan dicht als alles vertrekt en er wordt ook veel in de hotels gegeten. Maar gelukkig zijn er nog wel een paar restaurants open. Hiparri DAko is piepklein. Ze hebben maar 3 tafels dus iedereen schuift bij elkaar aan tafel, wat het erg gezellig maakt. En het eten is ook nog eens heerlijk. We raken in gesprek met onze tafelgenoten uit Zweden en Engeland en blijven plakken tot we om 8 uur door Mama-san het restaurantje uit worden gestuurd. In het hotel ga ik heerlijk badderen in de onsen die ze hier hebben.
Woensdag 7 oktober Nikko
Om 8 uur is het ontbijt, dan zien we dat de computer vrij is en gaan we eerst even internetten. We zoeken informatie over de typhoon, want ook hier in het hotel was dat het eerste waar de eigenaar ons voor waarschuwde. We hebben we een tv op de kamer maar alles is in het Japans, dus we begrijpen er weinig van. Niet dat we van internet heel veel wijzer worden, maar dat de Typhoon richting Japan komt is wel zeker.
Het is, denken we, schoolreisjes dag in NIkko want alle tempels zijn bedolven onder schoolkinderen waarvan de meeste een geel hoedje of petje op hebben. De tempels zijn erg mooi en ze liggen in een heel uitgestrekt terrein. Alles de tempels, de muurtjes en de bossen zijn begroeid met mos wat een prachtig gezicht is. Rond de middag hebben we alles wel gezien en gaan we eten. Ik neem de tempura en kom erachter dat het niet zo mijn smaak is. Ik vind het ook best vet. Vooraf hadden we een soort kleine loempiaatjes, die waren wel erg lekker. Na de lunch willen we naar de boeddha beelden gaan kijken. Deze liggen aan de andere kant van Nikko, we komen eerst nog langs ons hotel voor we er zijn. Ook dit is wel een aparte plaats om te bezoeken. Langs een pad aan de rivier staan staan heel veeel boedha beelden op een rij. Ze hebben allemaal een rode muts op en een rode soort slap voor en ze kijken allemaal richting de rivier. We volgen heel het pad en bezoeken ook nog een begraafplaats waar we langs lopen. Na heel de dag droog maar wel heel grijs en bewolkt te zijn geweest, begint het nu te regenen. We gaan terug naar de turtle inn, waar ik de kleren ga wassen. We hebben heel weinig meegenomen omdat we veel met de rugzakken moeten lopen. Als het kan probeer ik dan ook te wassen. De computer is vrij, er zijn ook niet veel gasten binnen, dus internetten we ook nog even tot we naar het stadje gaan om te gaan eten. We komen weer bij Hippari Dako terecht en ook vanavond is het er weer goed, lekker en gezellig. Volgens Mama-san is de typhoon morgenmiddag in Tokyo en Nikko. Het weer wordt slechter en slechter, heel heel veel regen, maar gek genoeg geen wind, wat je toch zou verwachten als er een typhoon in de buurt is. In de stromende regen lopen we terug. We willen morgen zo vroeg mogelijk vertrekken omdat we best een lange reisdag voor de boeg hebben en we eigenlijk ook wel verwachten dat we of veel vertraging zullen gaan hebben of ergens niet verder kunnen. Alleen is het ontbijt om 8 uur en niet eerder.
Donderdag 8 oktober Nikko - Hakone
Vannacht is het erg slecht weer geweest en als we wakker worden is het nog steeds aan het stortregenen. Gek genoeg nog steeds zonder dat het waait. We zijn een minuut of 10 te vroeg in de ontbijtzaal, maar ze zijn al volop bezig en binnen een paar minuten hebben we ons ontbijt. Volgens de eigenaar rijdt de boemel naar Utsunamiya. We kleden ons waterproof aan en lopen door de stromende regen naar de bushalte. We halen de bus van 8.24 uur en op het station staat ook het treintje al klaar. We reserveren gelijk kaartjes tot Odawara en er wordt geen melding gedaan dat de treinen of bussen niet zouden rijden. Tot Utsunamiya gaat alles prima en daar staat de trein naar Tokyo ook al klaar en we vertrekken op tijd. Alleen doet hij er een uur langer over dan normaal en we missen onze aansluiting naar Odawara. Gek genoeg wordt het weer steeds beter naarmate we dichter bij Tokyo komen. We zien zelfs af en toe al stukken blauwe lucht. We reserveren opnieuw voor Odawara. Met onze passen kunnen we ook wel ongereserveerd reizen, maar als we kunnen reserveren vinden we dat toch wel makkelijk. Op het kaartje staat dan de naam en het nummer van de trein, de vertrek- en aankomsttijd en het coupe- en het stoelnummer wat je hebt. Vooral de naam van de trein is handig want die staat op de borden in de stations aangegeven met het perronnummer erbij. Zonder reservering kom je er ook wel uit hoor, want het is allemaal niet zo moeilijk, maar het idee dat je niet in de rij hoeft te staan en zeker bent van een zitplaats vinden wij wel fijn.
Onze trein vertrekt om 11.56 en het is 11.55 als we de kaartjes krijgen. Volgens de verkoper halen we hem wel omdat alles vertraagd is. We hebben het er niet zo op en zetten er toch wel vaart achter om naar het perron te lopen. We hebben coupe nr. 10 aan het eind van de trein. Iedereen is al in de trein als we het perron op lopen, coupe 10 halen we nooit, als we bij wagon 7 de trein inspringen begint hij niet veel later weg te rijden. De rit naar Odawara duurt een half uur. De lucht wordt steeds blauwer, dus ergens hebben de typhoon gemist. Dat vinden we helemaal niet erg, maar we snappen het niet zo goed allemaal. Op het station in Odawara gaan we eerst wat eten. Ze hebben heerlijke broodjes bij de Hakone bakery. Dan naar de bussen, we kunnen de bus naar Hakone niet vinden en dat is ook niet zo gek want we staan op het verkeerde busstation. We moeten het busstation aan de andere kant van het treinstation hebben (uitgang Oost). Daar staat de bus naar Hakone al klaar. We zitten zeker 45 minuten in de bus en zijn dan Yen 2000 lichter. We hebben er helemaal niet meer over gedacht om een Hakone free pass op het station te kopen. Deze kost Yen 4500 en dan kan je 3 dagen onbeperkt gebruik maken van al het openbaar vervoer in en rond Hakone. Onze minsuke ligt erg achteraf. Er zijn staan nog een stuk of 5 andere huisjes in de buurt maar verder is er niets. Maar het is wel heel erg leuk, dit is onze eerste traditioneel onderkomen in Japan. Bij binnenkomst moeten we onze schoenen uitdoen en kunnen we slippertjes uitzoeken. Dan krijgen we de badkamer (met onsen) op de begane grond en de eetkamer te zien. Avondeten om 7 uur, ontbijt om 8 uur. De minsuku wordt door een echtpaar op leeftijd gerund, ze praten weinig engels, maar met handen en voeten komen we er wel uit. Het is wel jammer dat je niet echt een gesprek kunt voeren, maar ja dat is niet anders. Dan laten ze onze kamer zien en die is echt super, eentje uit de boekjes. Met tatamimatten, schuifdeuren van wit papier en een laag tafeltje. geen bed, de futons en dekbedden liggen in de kast, die moeten we 's avonds zelf opmaken. Er liggen kimono's die we kunnen gebruiken en er staat een tv (niet heel traditioneel). Op de hal is de wc en zijn er wastafels. Ook staat daar een waterkoker en thee. De minsuku (Minsuku Ashi, 90 ashi-no-yu, Hakone) heeft 4 kamers, in de andere 3 worden bezet door 6 Japanse mannen die bij elkaar horen. We denken dat ze hier ergens aan het werk zijn. We hebben geen last van ze, alleen roken ze als schoorstenen.
We lopen wat in de buurt rond, maar daar is echt helemaal niets beleven. We gaan naar de hoofdweg en als we de bus aan zien komen stappen we maar in richting Hakone (dorp). In Hakone, nog ongeveer 10 minuten verder met de bus, gaan we eerst naar het busstation om een freepass te kopen. Dan gaan we het dorp verkennen. Het meer is echt prachtig. Mount Fuji is niet te zien. We lopen naar de tori die we in het water zien staan. Een mooie wandeling langs het meer. Dan zoeken we wat om te drinken. Alles is dicht en het dorp maakt een uitgestorven indruk, waarschijnlijk door de overgetrokken typhoon. Dan zien we een hotel/cafe wat open is. We bestellen een biertje en krijgen daar vervolgens van alles en nog wat bij geserveerd. Daar voelen we ons ongemakkelijk bij want we weten niet hoe dit werkt, mogen we het zomaar opeten? Gaan ze ons dat dan berekenen? We hebben best trek, dus we kunnen het niet weerstaan en eten alles op. bij het afrekenen hoeven we alleen voor het bier te betalen. Bij de supermarkt kopen we wat bier en water en dan nemen we de bus weer terug naar onze minsuku. Om 7 uur gaan we naar beneden om te eten. We zitten aan een klein tafeltje op de grond, er staan al een paar koude gerechtjes en als we zitten worden er nog warme gerechten bijgebracht. Alles ligt apart op kleine schaaltjes. We hebben een salade van komkommer, rettich en nog iets, iets met spinazie en sesamzaadjes, pompoen, vis, witte kool en 2 heerlijke stukjes vlees. Erbij drinken we groene thee. Na het eten gaan we douchen en dobber ik nog een poosje in de onsen.
Vrijdag 9 oktober Hakone
Heerlijk geslapen op onze futons en onder het heerlijk dikke donzige dekbed. Het Japanse ontbijt is niet helemaal onze stijl, we houden best van gebakken vis en een inktvis salade, maar liever wat later op de dag. Bij het ontbijt hoort altijd Misosoep, daar het ik echt niet aan kunnen wennen. Met de bus weer naar Hakone waar we eerst kijken hoe laat de piratenboot vertrekt. We hebben nog tijd genoeg en gaan koffie halen. Dat doen we bij de 7-eleven supermarkt en met onze beker gaan we aan de rand van het meer zitten. Om half 10 is de boot er nog niet en het vertrek staat gepland om 10 over half. Na 5 minuten komt hij de bocht omvaren, vreselijke kitch, maar toch wel leuk. De tocht over het meer duurt ongeveer 40 minuten en vanaf de boot kun je zo de kabelbaan in. Vanaf de kabelbaan heb je een mooi uitzicht over het meer. Mount Fuji laat zich nog steeds niet zien, anders zou je er van hier ook een mooi zicht ophebben. Bij Souzon is het eindpunt van de eerste kabelbaan. Er zijn hier winkeltjes en restaurantjes en je kan naar een actief deel van de vulkaan lopen. Er komen overal rookpluimen uit de berg en het ruikt naar rotte eieren. Eieren gekookt in het kokende vulkaanwater kun je hier trouwens overal kopen, de schil is helemaal zwart en je zou er 7 jaar langer door leven als je ze opeet. Wij hebben dit maar overgeslagen, maar de meesten smikkelden er heerlijk van. We lopen de naturetrail (25 minuten) voor we weer verder gaan met de kabelbaan. Na de kabelbaan gaat het volgende traject naar Gora met een trammetje. In Gora ben je dan de vulkaan over en kun je terug naar Hakone met de bus. In Gora eten we wat en in plaats van met de bus verder te gaan besluiten we het hele traject nog een keer andersom te doen. We gaan dus weer terug met trammetje, kabelbanen en boot. In een van de kabelbanen zitten we samen met een Japans gezinnetje met een meisje van ongeveer 2 jaar. Ze kon haar ogen niet van Rogier afhouden. Ze moest voor de foto in de camera kijken maar ze had echt alleen maar oog voor Rogier. We moesten er erg om lachen en op een gegeven moment stelt Rogier voor dat hij dan de foto maar maakt van het meisje en dan is het ijs gebroken en gaan we tenslotte met z'n allen op de foto. Ook met hun kunnen we jammergenoeg niet echt praten, na een paar standaard zinnetjes houdt het ook hier weer op.
Terug in de minsuku zijn de werklui vertrokken, in de plaats is een ander nederlands stel gekomen, ook geboekt bij Tozai. Het avondeten is weer heerlijk.
Zaterdag 10 oktober Hakone-Takayama
Met de bus van 8 uur gaan we op weg naar Takayama. Om iets voor 9 staan we weer op het station in Odawara. De trein vertrekt om 10 voor 10 en alle gereserveerde stoelen zijn op. We moeten dus ongeresveerd reizen. We gaan op tijd in de rij staan en vinden nog twee stoelen naast elkaar. De rit naar Nagayo duurt twee uur en daar hebben we een half uur om over te stappen op de trein naar Takayama. Ook hier geen gereserveerde stoelen meer beschikbaar. De trein naar Takayama is geen shinkansen meer, ook niet echt een boemeltje iets daar tussenin. Deze rit gaat door een prachtig gebied. Aangekomen in Takayama proberen we eerst kaartjes te reserveren voor morgen. Dit kan alleen voor het laatste traject en dat doen we dan maar. Vanaf het station is het een paar minuten lopen naar ons hotel, weer een minsuku (Minsuku Sosuke, 1064 okamoto-cho, Takayama) met traditionele kamer. Dan gaan we het stadje in en Takayama is leuk!! Bij het station zijn de gewone straten en bij de rivier liggen nog een paar traditionele staten met oude houten huizen. In deze huizen zitten allerlei winkeltjes en ook sake brouwerijen. Het is wel erg druk, maar dat maakt het ook weer wel gezellig. We proeven Sake en miso soep. Dat laatste was een foutje we dachten dat ze warme sake aan het uitdelen waren, maar dat bleek dus miso soep te zijn. We kopen nog koekjes die ze ter plaatse aan het bakken waren en vinden een eindelijk iets om een biertje te drinken. Dat valt niet mee in Japan, terasjes kennen ze niet en ook echt cafeetjes zijn ook niet zo makkelijk te vinden. Dan is het tijd om terug te gaan naar ons hotel. Ook hier zit het avondeten er weer bij in en we worden om 18.30 uur verwacht. Het is best druk in het hotel, maar we hebben met z'n tweeen een tafeltje. Voor Rogier is dit zijn verjaardagsmaal en het is echt heerlijk. We zitten weer aan een laag tafeltje, als we plaats nemen blijkt er een gat onder te zitten waar we onze benen kwijt kunnen, dat zit relaxt! Het eten is fanatastisch. Er staat weer vanalles en we krijgen zelfs een soort minibarbecue met heerlijk vlees met paddestoelen op tafel. Na het eten gaan we de stad nog in voor een afzakkertje. Tegenover het station vinden we een cafeetje.
Zondag 11 oktober Takayama-Kanazawa
Bijna te laat voor het ontbijt. We dachten dat het om 8 uur was, maar het is van 7 tot 8. Nog even snel naar de mail gekeken (er is een computer in het hotel die gebruikt kan worden) en daarna het stadje in. Eerst gaan we naar de ochtendmarkt, daarna slenteren we nog langs de rivier en door de straatjes. Om 12 uur halen we onze rugzakken op. Bij de supermarkt kopen we een paar broodjes en wat te drinken en dan gaan we naar het station. In de trein vinden we makkelijk een plaatsje. In Toyoma stappen we over op de trein naar Kanazawa en dat is een stuk groter dan dat we dachten. We staan weer eens op de verkeerde busterminal en als we het vragen brengt de vrouw ons persoonlijk naar de goede terminal. Ze vraagt ook nog voor ons na welke bus we moeten hebben en ze pas als we in de rij voor de bus staan zegt ze ons gedag. Wij staan vrij vooraan en de rij achter ons wordt langer en langer. Alle bussen die komen zijn normale bussen, de bus die wij krijgen is een minibus, dat gaat dus echt allemaal niet passen. Wij kunnen wel mee. De rugzakken parkeren we naast de chauffeur en zelf lopen we door naar achter. Als haringen in een ton gaan we op weg. Op onze hotelvoucher staat dat we er bij halte 6 uitmoeten en dat wordt heel goed aangegeven in de bus. Bij halte 6 stappen we dus uit. Rogier heeft snel door hoe we moeten lopen (ik had de brug nog over gegaan, maar we staan al aan de goede kant van de rivier). In de buurt van de minsuku moeten we het wel even vragen. Nu loopt de meneer helemaal mee naar het hotel en dat is maar goed ook want er staat nergen dat dit een hotel/minsuku is en ook geen naam, zonder hem waren we hier nooit naar binnen gegaan. We logeren op een steenworp afstand van de oude geisha wijk waar we maar gelijk een kijkje gaan nemen. DAn weer terug want ook hier is het eten inclusief, maar we zitten nu een keer op stoelen.
Maandag 12 oktober Kanazawa
Gebakken zalm en miso soep voor het ontbijt. Na het ontbijt (nou ja) lopen we naar de Japanse tuin. In kanazawa zit een van de drie mooiste tuinen van Japan dus die moeten we dan toch wel gaan bekijken. Het is niet zover, we lopen er dan ook naar toe. Voor we de tuin gaan bekijken drinken we eerst koffie en dan blijken we bij het paleis te zitten ipv bij de tuin. De tuin (Kenrokuen garden) ligt er tegenover dus we zaten niet helemaal mis. De tuin is erg mooi met zijn hoge bomen, spiegelende vijvers, geknipte struiken, japanse bruggetjes en grind paadjes. Na de tuin lopen we richting de stad. Bij het station reserveren we eerst treinkaartjes. We gaan weer terug naar 'onze' buurt waar we tempels gaan bezoeken. Deze liggen tegen de berg aan en het is erg mooi wandelen daar. We zien verschillende tempels, de stad vanaf een uitkijkpunt, een mooi park en een bamboebos. Aan het eind van de middag nemen we de bus naar het moderne deel van de stad. In een winkelstraat lopen de jongeren helemaal opgedoft rond, geweldig om te zien. En we zien eindelijk lolita's, die graag op de foto gaan als we vragen of dat goed is. We kopen nog een klein flesje wijn en gaan dan terug naar ons hotel. Als we net binnen zijn wordt er al op de deur geklopt dat ons eten al klaar is. En we gaan smullen weer van het Japanse eten.
Dinsdag 13 oktober Kanazawa-Fukui
Vandaag gaan we naar Fukui. Na het boeken besefte ik pas dat ik helemaal niet goed wist wat we hier gingen doen. En eigenlijk was dat tot nu toe nog steeds een raadsel Maar het hotel is geboekt dus we gaan naar Fukui. De eerste circlebus komt om 10 voor 9 langs en die nemen we. Op het station nemen we een koffie en een koek voor we de trein instappen en drie kwartier later stappen we in Fukui weer uit. We reserveren eerst stoelen voor morgen en dan gaan we naar de toerist information om te vragen hoe we bij de Eneij tempel kunnen komen (want dat is dus waarom we hier zijn). Daar kun je met een rechtstreekse bus naar toe en de volgende gaat om 10 voor 1 en de volgende pas weer twee uur later. Ineens hebben we het druk. Want we willen eerst onze rugzakken naar het hotel brengen en we lopen nog te ver ook. Terug op het station hebben we nog zo'n 10 minuten over. We moeten nog kaartjes kopen en de vrouw van de toerisinfo adviseert ons een retour te nemen. Dat kennen ze niet bij het busstation dus algehele spraakverwarring en de bus staat al op het punt van vertrek. De vrouw van de buskaartjes rent naar buiten om tegen de buschauffeur te roepen dat er nog twee toeristen aankomen. Ondertussen heeft ze op haar mobiel de vertaling van 'koop retourkaartje in de bus opgezocht' en onze kaartjes uitgeprint. Dan rennen we naar de bus die gelijk vertrekt. In een half uur zijn we bij de tempel en ik kan niet anders zeggen dan dat deze prachtig is. Hij ligt ook heel erg mooi in de bergen, er staan hele mooie grote bomen, er meandert een riviertje met daarover de Japanse bruggetjes en de grond is begroeid met mos. De tempels liggen tegen de berg aangebouwd en je kunt deze bekijken. Je schoenen moet je in een zakje met je meedragen. Het tempelcomplex is mooi en groot en doordat het dus tegen de bergen aan ligt moeten we veel trappen lopen. De tempel is nog volop in gebruik en we zien veel monikken rondlopen, je kan hier als je zou willen ook een paar dagen verblijven en net zo leven als de monikken. Na het tempelcomplex lopen we nog door het park/tuin naar een een begraafplaats. Dan lopen via het dorpje langs allerlei souvenirswinkeltjes terug naar de bushalte. We hebben we een heel aparte avond. Fukui is duidelijk geen toeristenplaats want we zien geen restaurantjes met plastic voorbeeld eten. Op goed geluk gaan we een restaurant binnen. Niemand spreekt engels, maar de baas vertaald de menukaart voor ons. Er staan prijzen achter dus we denken niet verrast te worden. We kiezen op goed geluk wat uit en gaan dan aan de bar zitten en zijn gelijk het middelpunt van belangstelling van heel het restaurant. Iedereen wil alles van ons weten, maar ze kunnen komen niet goed uit de vragen in he engels. Dan volgt eerst een overleg tussen iedereen en dan wordt de vraag geformuleerd. Een man is als eens in Amsterdam geweest dus hij wordt als expert aangewezen en moet naast ons gaan zitten. Hij zit naast mij maar wil eigenlijk liever met Rogier praten. Ondertussen volgen we ook het gedoe aan de bar. Maar daar snappen we niets van. De meiden achter de bar eten mee met de wat de heren besteld hebben. Ook krijgen ze drinken van hun en moeten wij ook nog bezig worden gehouden. Het eten was erg lekker, we krijgen gerecht voor gerecht. Later zien we dat de anderen hun gerechten delen, wij hebben gewoon ons 'eigen' gerechtje helemaal opgegeten, en ook dat werd uitgebreid besproken. We vinden het erg gezellig maar ineens hebben we ook helemaal genoeg van al deze belangstelling. De rekening is nogal wat hoger dan verwacht. Dat zal wel te maken hebben gehad dat we aan de bar zijn gaan zitten. Ach we hebben een avond beleefd die we niet snel zullen vergeten.
Woensdag 14 oktober Fukui-Kyoto
We verlaten Fukui waarvan we eerst niet wisten wat we er moesten doen, maar waar we een hele leuke dag en avond hebben gehad. Nu op weg naar Kyoto. Op het station van Fukui ontbijten we bij de German bakery. Je hebt veel van dit soort zaakjes in Japan. Ze hebben er heerlijke koffie, broodjes en koeken. De trein vertrekt om 10.05 uur en rijdt door ontzettend veel tunnels maar als we daaruit zijn zien we ook bergen, dorpjes, rijstvelden en een groot meer. Om 11.38 zijn we op het station in Kyoto en het is niet normaal hoe groot alleen de stationshal al is. Dit is al een stad op zich. Eerst gaan we onze ryokan opzoeken om van onze rugzakken af te zijn. Deze ligt erg makkelijk, 10 minuten lopen rechtdoor vanaf het station, langs de kyoto tower, en net even een keer rechtsaf net
in de straat ligt Ryokan Matsubaya, higashinotohin Hishiiru Kamijuzuyamachi dori, Kyoto. Dan lopen we terug naar het station en als we wat gegeten hebben gaan we de kyoto tower op. Deze ligt tegenover het station en is niet te missen. Je hebt een prachtig uitzicht over de stad. We bezoeken de toeristinfo om erachter te komen hoe het openbaar vervoer in de stad werkt. Ze hebben hier maar een paar metrolijnen. We krijgen een heel handig kaartje en ook hele goede tips. Ze legt uit welke treinen we kunnen gebruiken met onze railpass en welke bezienswaardigheden aan deze lijnen liggen. Verder krijgen we een kaartje met alle buslijnen erop. Dit lijkt op het metrokaartje van Tokio met kleuren voor de verschillende lijnen. Een enkele reis kost Yen 160 en een dagkaart kost Yen 500, even uitrekenen dus hoe vaak je de bus per dag wilt gebruiken. Dan zoeken we een plekje om iets te gaan drinken en plannen we aan de hand van de gekregen kaartjes de volgende dagen in. Morgen gaan we de bezienswaardigheden die we met de trein kunnen bereiken bezoeken en overmorgen pakken we de bus.
Bij een supermarkt doen we inkopen, we zijn hier een paar dagen dus ik koop een fles wijn en rogier bier en dat brengen we eerst naar het hotel waar we nu ook in kunnen checken. Ook hier in de Ryokan hebben ze gratis internet en Rogier gaat even op het net surfen. Ook hebben ze een wasmachine en een droger daar ga ik ook nog gebruik van maken
Voor het avondeten gaan we weer terug naar het station. De hele 11e en 10e verdieping zijn gevuld met allerlei restaurantjes. Je kan daar met de roltrappen naar toe en daar sta je dan zo'n 5 minuten op, heel bijzonder. We kunnen maar moeilijk kiezen waar we willen eten. Als we gekozen hebben nemen we allebei een menuutje met iets van 6 verschillende gerechten. Na het eten struinen we nog door het station, want dit is echt ongelofelijk. Is in Nederland de stationsbuurt 's avonds vaak een plaats waar je niet te lang wil zijn, hier leeft en bruist het hele station en is het 'the place to be'. We gaan nog naar de skygarden en ook van hier weer een mooi uitzicht over de stad. Er is inderdaad een tuin gemaakt van plantenbakken compleet met een 'bose'krekel. We hoorden een krekel en konden niet geloven dat die hier op het dak zou zitten. Dat was dus ook niet zo, we vonden een luidspreker met krekelgeluid in een van de plantenbakken!
Het ontbijt is niet inbegrepen in het hotel. In de buurt van het hotel zoeken en vinden we een koffiezaak, waar we koffie en een broodje kopen. Dan gaan we met de JR lijn naar de Fushimi Inari Taisha shrine. Je hebt hier een pad van allemaal tori's door de bergen. Met de trein is het niet ver, het is de tweede stop ongeveer 10 minuten rijden. De ingang van de tempel is vlak tegenover het station. Achter de tempels begint het pad van de tori's en dat is toch wel heel bijzonder. Allemaal rode tori's vlak achter elkaar. Af en toe heb je leuke doorkijkjes en zie je aan de tori's hoe het pad door de bergen slingert. Er staan er echt honderden zo niet duizenden. Tussen de tori's door kom je ook tempeltjes tegen en begraafplaatsen. Het is best een flinke wandeling en er zitten ook een paar klimmetjes in, en overal loop je onder de tori's door. 10000 trappen en 10000 tori's horen we later bij een tempeltje waar ook een winkeltje bij is waar je wat te drinken kunt kopen. We kopen een minitori om mee naar huis te nemen.
In de middag nemen we de trein naar de wijk Arashimaya, daarin ligt de Tenriju-ji tempel met ook weer een bijzondere tuin. Wij gaan niet voor de tempel of voor de tuin maar voor het bamboebos wat achter de tempel ligt. We lopen er door de tuin naar toe, die bijzonder moet zijn om het geharkte grind. Tja dat is niet zo aan ons besteed, wij zien er dan ook niet echt meer in dan geharkt grind. Het bamboebos is wel erg leuk. Je mag niet tussen de bamboestokken zelf doorlopen. Er is een pad gemaakt met een hoog hekwerk maar het is een mooi gezicht. De bamboestaken zijn zeker een meter of 4 hoog. Terug in de straten van de wijk vinden we zowaar een terras waar we buiten een biertje kunnen drinken en dat gaat er wel in.
Vrijdag 16 oktober Kyoto (Stadswandeling kyoto,Kiyamizu dera tempel, Golden paviljon)
Vanmorgen gaan we de wandeling door kyoto doen die in de lonely planet staat. De wandeling gaat door Higashyama buurt, een wijk waarin veel tempels staan. We kopen een dagpas voor de bus en nemen die naar het beginpunt van de wandeling. De wandeling start in teapotlane. En we lopen inderdaad langs veel winkeltjes met aardewerk. Deze straat loop rechtstreeks naaar de kiyamizu dera tempel. We gaan er wel naar toe en bewonderen de gebouwen van de buitenkant, maar we gaan er niet in. Het tempelcomplex ligt prachtig tegen een begroeide bergwand. Ook hier lopen weer veel schoolklasjes en we worden door 4 studenten geinterviewd, erg leuk. Dan vervolgen we weer onze wandeling, deze keer door een hele drukke straat met aan allebei de kanten souvenirwinkeltjes. Erg leuke winkeltjes, het duurt dan ook wel even voor we deze straat ten einde zijn gelopen. Verder struinend komen we in minder drukke, maar niet minder mooie straatjes. Ineens zien we twee geisha's lopen en we gaan er direct naar toe en vragen of we ze mogen fotograveren en dat mag. Volgens mij schieten ze niet zo op met hun wandeling want als nog maar net verder lopen worden ze weer al gevraagd om op de foto te mogen. Wij waren in ieder geval blij dat we ze gezien hadden. Na de geisha zien we ook nog een ninjahond, het hondje heeft een zwart jasje aan en draagt een zwaard op zijn rug. Aan het eind van de wandeling nemen we de bus terug naar het station.
Vanaf het station nemen we de bus naar de andere kant van de stad waar het golden paviljon staat. De bus doet er zeker zo'n 40 minuten over om daar te komen en zonder dat we het zo gepland hadden komen we op het perfecte moment van de dag aan. De ondergaande zon laat het gouden paviljoen in een prachtig uitkomen. De tempel helemaal bekleed met bladgoud ligt te schitteren in het zonlicht en wordt weerkaats door de vijver waarin het staat. In de vijver staan prachtige bonzai boompjes op mini eilandjes die het plaatje compleet maken. De tourbussen wisten wel dat dit het beste moment van de dag was want het is gigadruk op het uitkijkpunt, maar ook dat is weer wel leuk en handig want er zijn genoeg mensen die best even een foto van ons tweeen willen nemen.
Vandaag zijn we dus met de bus op stap geweest en ook dat werkt heel goed. Alle lijnen hebben weer kleuren en nummers en de stops worden in de bussen goed aangegeven. En er rijden ontzettend veel bussen, wij hebben nooit langer dan 10 minuten op een bus moeten wachten.
Zaterdag 17 oktober Kyoto (Nara)
In 50 minuten zijn we met de trein in Nara vanaf Kyoto. Eerst even naar de toeristinfo voor een plattegrond en daarna de stad in. We lopen eerst naar het park waar alle tempels staan. We komen door een park en daar zien we de eerste herten van Nara. Rogier gaat ze voeren en zodra hij hertenkoekjes koopt zijn de herten niet meer bij hem weg te slaan en beginnen ze zelfs aan zijn t-shirt te knabbelen. De weg naar de tempel van boedha gaat langs een straat waar allerlei souvenirs stalletjes staan. Hier hebben zicht alle schoolkinderen en heel veel herten verzameld. De kinderen willen allemaal de herten voeren maar zijn er tegelijk ook een beetje bang van, en dat levert erg grappig taferelen op. De tempel van de boedha gaan we wel in, hierin staat een gigantisch boedhabeeld. Door een van de pilaren in de tempel is een gat gemaakt en het brengt geluk als je hier doorkruipt, heel veel japanners proberen dat en ook dat is weer erg grappig om te zien. Als we buiten komen is het ondertussen gaan regenen. We zitten dit ergens uit met een koffie en niet zo hele lekkere deegballetjes die we erbij nemen. We lopen nog zomaar wat rond in Nara, we lunchen bij drink/drank en aan het eind van de middag nemen we de trein weer terug naar Kyoto.
Zondag 18 oktober Kyoto (Gion, Humasuna)
Vanmorgen eerst terug gegaan naar Higashima (start van de LP wandeling). In de souvenirs winkeltjes daar wil ik de houten slippers kopen die ik daar eerder had gezien. Zoveel souvenirwinkels zie je trouwens niet in Japan. Na de slippers gekocht te hebben lopen we nog door Gion, maar echt speciaal vinden we het niet, misschien zijn we hier op het verkeerde moment van de dag. Vanaf Gion lopen we naar de winkelstraten bij Hamusuna. We struinen hier een paar uur rond en dan nemen we de bus terug naar het station, of althans dat denken we, maar we gaan een totaal andere kant op nadat we zijn ingestapt. We komen ineens aan bij het museum of modern art en stappen daar maar uit en zoeken daar een bus die wel naar het station gaat. We willen nog naar het Kirin beer park maar de eigenaar van ons hotel zegt dat het niet meer bestaat. We verkennen de buurt bij ons hotel, want daar waren we nog niet aan toe gekomen en we eten een keer niet op het station maar in de buurt van het hotel twee verdieping onder de grond bestaat ook nog een hele wereld. We hadden steeds aan de weg wel een bord met een bierpul en eten gezien bij een trap naar beneden maar nooit de moeite genomen om te kijken. Omdat we geen zin hadden weer alle roltrappen op te gaan en ook de restaurantjes in het station hadden we ondertussen wel gezien, dachten we maar eens deze trap af te lopen en we komen in een heel erg leuk en goed restaurant terecht.
Maandag 19 oktober Kyoto - Hiroshima
Vandaag gaan we Kyoto verlaten, bij het uitchecken uit het hotel krijgen we een kadootje mee, eetstokjes en een gastendoekje en we worden uitgezwaaid tot we de hoek van de straat om zijn. De treinreis gaat erg snel. Bij himeij zien we vanuit de trein het bekende reigerkasteel liggen. Bij aankomst in Hiroshima brengen we eerst onze rugzaken naar het hotel en dan gaan we de stad in. We besluiten te lopen naar het atomic bomb memorial, maar dat is niet zo'n goede keuze. We hebben geen goede plattegrond, lopen heel lang en ver en komen nooit aan. Op een gegeven moment lopen we weer onder de spoorlijn door en weten we zeker dat we helemaal verkeerd zitten. We gaan maar weer terug naar het station waar we wat eten en daarna de tram nemen naar het memorial. Vanaf het tramstationetje zie je direct al de memorial dome liggen. Een van de weinige gebouwen die in deze omgeving overeind is blijven staan na de bominslag. Dan bezoeken we het museum, de vlam die blijft branden totdat alle atoomwapens de wereld uit zijn en het kraanvogelmomument wat gebouwd is voor Sadoku die 1000 kraanvogels heeft gevouwen om te wensen dat ze beter zou worden van de leukemie die ze heeft gekregen van de straling. Heel indrukwekkend allemaal. In het museum lopen ook vrijwilligers rond die informatie geven over de bom, ook wij worden er door een aangeklampt. In het begin is het heel interessant wat ze allemaal te vertellen heeft, maar ze blijft ons maar achtervolgend en haar verhalen worden steeds langer en langer. Op een gegeven moment moeten we gewoon zeggen dat we weg willen en vanaf dan vermijden we alle mensen in groene jasjes (de vrijwilligers) want we hebben verder even geen zin meer in hele lange verhalen.
Dan vinden we zowaar een terrasje waar we een biertje drinken. 's Avonds gaan we de specialiteit van de streek eten, Okonomi. Dit wordt voor je ogen klaargemaakt op een grote bakplaat. Eerst een laagje deeg, dan daarop kool en tauge en iets van ham daarover een ei, dan wordt alles platgedrukt en erover heen gaat iets van sojasaus. Het klinkt raar, maar het smaakt heel erg lekker.
Dinsdag 20 oktober Miyajima
Met de trein gaan we naar Miyajima, we moeten ook nog een stukje met de boot. Deze is ook van JR dus hiervoor kunnen we ook de railpass gebruiken. Het boottochtje duurt ongeveer 20 minuten en vanaf de boot zien we de tori al in het water liggen. Het is hoog water dus de tori 'drijft'. Vanaf de boot lopen we er eerst naar toe en als we genoeg foto's hebben gaan we koffiedrinken. Na de koffie gaan we mount Misen op. Met twee kabelbanen kom je boven op de berg en heb je een prachtig uitzicht op de inland sea. Je kan een wandelpad volgen naar de top van mount misen. Vanwege de apen op de top hebben we ons dagrugzakje in het station in een kluisje gelaten en met alleen ons fototoestel gaan we op pad. Het is toch nog wel een uurtje lopen voor we eindelijk op de top zijn, maar het is wel een mooie wandeling met weer een mooi uitzicht als beloning. We gaan ook weer terug met de kabelbaan (je kan ook naar beneden lopen) en in het dorpje gaan we eerst eten. We nemen weer een okonomi want dat was ons gisteren goed bevallen. We kijken we nog even naar de tori die nu bijna droog staat en dat is inderdaad een heel ander (minder mooi) zicht. Wel leuk is dat je er dan naar toe kan lopen. We kijken nog in de souvenirwinkeltjes voor we de boot weer terug naar het vasteland nemen.
Woensdag 21 oktober Hiroshima - Osaka
De laatste dag in Japan in aangebroken en de laatste treinreis maken we naar Osaka. Op een gegevenmoment komt op de borden in de trein te staan 'we are now travelling 285 km per hour', wauw dat is heel wat sneller dan dat we gedacht hadden. In Osaka stappen we over op de lokale trein naar het JR station in de stad en vandaar de metro naar het hotel, wat we snel vinden. Als we de rugzakken hebben gedropt gaan we op zoek naar de plaats vanaf waar we morgen de airportbus nemen en dat valt niet zo mee. We komen wel op het goed metrostation, maar daar hebben ze 13 uitgangen en we kunnen de juiste niet vinden. Gelukkig krijgen we weer hulp en dan vinden we de bus. We checken nog even de vertrektijden voor morgen en lopen in de buurt een beetje rond. We verkennen ook onze weg voor morgenochtend, want we weten nog niet of we een taxi of de metro gaan nemen. Als we de metro nemen moeten we wel de weg weten want we hebben niet zoveel tijd. We moeten de bus van half 6 's morgens hebben. We verkennen ook nog de buurt bij ons hotel, waar ze de langste overdekte winkelstraat hebben. We eten vroeg en gaan ook op tijd slapen want om half 5 gaat de wekker af.
Donderdag 22 oktober Osaka - Amsterdam
Bij het vertrek hangt er een kadootje aan onze deur en de eigenaar heeft in het Japans het adres van de bus op een briefje geschreven voor de taxichauffeur. Maar we gaan toch gewoon met de metro en nu we de weg kennen staan we in 15 minuten bij het busstation. De bus doet er een half uur over om op het vliegveld te komen. Er zijn twee vliegvelden in Osaka, een nationaal en een internationaal. Wij hebben eerst een binnenlandse vlucht naar Tokio, vanwaar onze internationale vlucht naar Amsterdam vertrekt. Na ingecheckt te hebben gaan we eerst ontbijten en dan zoeken we onze gate. In Osaka is het voor ons allemaal moelijke om dingen te vinden, want we vinden onze gate niet makkelijk, maar als we het navragen wordt het ons duidelijk waar we hem moeten vinden en dan zijn we er ook zo. In een uurtje vliegen we naar Tokio. In tokio maken we onze laatse yennen op en met een dagvlucht vliegen we naar Amsterdam. De 11 uur in de lucht gaan eigenlijk vrij snel om. We slapen niets maar zien veel films. Op schiphol hebben we zo onze rugzakken en op het perron komt de trein naar Goes net het station binnenrollen, beter kan het niet. Jan staat ons in Goes op te wachten en dan zijn we in 10 minuten weer thuis en zit onze Japan reis er op.
Wij vonden Japan een erg leuk en mooi land om naar toe te gaan. Ook een makkelijk land, alles is goed geregeld, alles is schoon en het is wel eens een jaartje lekker om niet op te hoeven letten waar en wat je eet. Het communiceren is niet zo makkelijk, ze spreken nog weinig engels, maar ze zijn wel erg vriendelijk en behulpzaam. Wij vonden de prijzen mee vallen, koffie, souvenirs en het openbaar vervoer is duur. Als je een beetje uitkijkt waar je eet, kan je voor rond de 15 euro prima eten. Wij hadden in nederland een reispas besteld en de hotel vast laten leggen door Tozai reizen uit amsterdam. De route die we hebben genomen was een combinatie van de twee backpackersreizen die ze aanbieden. Wij vonden de hotel erg goed en de grote van de kamers viel ons erg mee. De traditionele minsuku en ryokans vonden wij heel leuk. Het slapen op de grond ging prima, de futons zijn dik genoeg en vaak liggen er meer dan twee in de kast, zodat je het dik kon maken als je wilde. Ook het eten wat in deze hotelletjes geserveerd was was lekker en normaal houden we er niet van om in het hotel te eten, maar hier is dat toch anders en vonden we het prima.
Japan staat al lang op ons lijstje, maar was altijd boven budget. Met de goedkope yen besluiten we dit jaar de stap te wagen en vragen wat prijzen aan. We willen vooraf weer de hotelletjes vastleggen en een railpass aanschaffen, dan hebben we dat deel maar alvast betaald. We gaan offertes aanvragen en de keuze valt op een backbackers tour van Tozai travel uit Amsterdam. Ze hebben 2 backpackersreizen, een van 21 dagen en een van 30 dagen die een stuk Japanse Alpen meeneemt. Wij willen ook naar de Japanse alpen, maar willen niet langer dan 3 weken weg. Met wat puzzelen komen we op een voor ons ideale reis en op vrijdag 2 oktober vertrekken we dan echt naar het land van de rijzende zon. Ons reisverslag is zoals gewoonlijk weer in dagboekvorm.
Wij vonden Japan een erg leuk en mooi land om naar toe te gaan. Ook een makkelijk land, alles is goed geregeld, alles is schoon en het is wel eens een jaartje lekker om niet op te hoeven letten waar en wat je eet. Het communiceren is niet zo makkelijk, ze spreken nog weinig engels, maar ze zijn wel erg vriendelijk en behulpzaam. Wij vonden de prijzen mee vallen, koffie, souvenirs en het openbaar vervoer is duur. Als je een beetje uitkijkt waar je eet, kan je voor rond de 15 euro prima eten. Wij hadden in nederland een reispas besteld en de hotel vast laten leggen door Tozai reizen uit amsterdam. De route die we hebben genomen was een combinatie van de twee backpackersreizen die ze aanbieden. Wij vonden de hotel erg goed en de grote van de kamers viel ons erg mee. De traditionele minsuku en ryokans vonden wij heel leuk. Het slapen op de grond ging prima, de futons zijn dik genoeg en vaak liggen er meer dan twee in de kast, zodat je het dik kon maken als je wilde. Ook het eten wat in deze hotelletjes geserveerd was was lekker en normaal houden we er niet van om in het hotel te eten, maar hier is dat toch anders en vonden we het prima.
