30 april 2009
Koninginnedag hebben we dit jaar op de camping gevierd. Het was heerlijk
weer. Marco en ik zijn dan ook flink verbrand. Maar we hebben wel genoten. 's
morgens de fiets versierd en in de optocht en 's middags oud Hollandse spellen.
Heerlijk een dagje zomaar genoten...
27 april 2009
3 Jaar alweer... Deze dag 3 jaar geleden was onze eerste knuffel. Na een ochtend
in onzekerheid te hebben gezeten vanwege weggespoelde wegen door zware regen.
Wel, niet, wel en uiteindelijk niet. De hoteleigenaar die ons een massage
aanbood om ons te troosten en de dag door te helpen. En dan uiteindelijk op het
bed liggen om dat één keer een telefoontje te krijgen dat de advocaat voor de
deur staat om per direct naar de kinderbescherming te gaan! Gehaast, medaillon
voor de pleegmoeder vergeten, geen make-up, niks opgetut... En dan uiteindelijk
nog bijna twee uur in dat kleine kamertje zitten wachten omdat de auto met onze
dochter nog niet gearriveerd is. Ik kan het me nog zo goed herinneren... En dan
de ontlading. Dat schattige meisje met grote ogen die de kamer binnen komt
lopen. Bang ook. Bij papa wil ze wel op schoot, bij mama in eerste instantie
niet. Onwennig, maar ook zo vertrouwd. NIet te geloven dat het alweer 3 jaar
geleden is. Toen nog geen twee jaar oud en nu al bijna vijf. Onze lieve meid...
Om het te vieren zijn we naar de Efteling geweest. IN tegenstelling tot twee
jaar geleden, heeft ze nu genoten en is in heel veel attracties geweest. Zie
hierbij een aantal foto's!
11 april 2009
Het is een maand van mijlpalen. Deze zaterdag heeft ze voor het een stukje
zonder zijwieltjes gefietst!! We hadden het nog niet verwacht, maar daar ging
ze! Het grootste punt dat haar tegenhoudt is angst dat ze valt. Op het gras
durft ze het nog wel aan, maar op straat gaat nog wel even duren. We krijgen van
buren gelukkig zo'n stang waarmee we de fiets makkelijker vast kunnen houden,
dus mensen in Sas van Gent: binnenkort zie je ons wel een keer voorbij komen!
2 april 2009
Vandaag had ze het ineens door!!! Ze kan zelf
schommelen. Na wat mislukte pogingen in het verleden (waardoor moeders iedere
keer braaf stond te duwen) was ze er in een keer mee weg! Daarnaast is het item
broertje of zusje erg hot. Helaas, want we proberen er zelf zo min mogelijk
aandacht nog aan te besteden omdat het allemaal zo lang duurt. Maar van
gesprekken met anderen krijgt ze toch wel wat mee, dus we hebben haar maar
uitgelegd dat het nog heel lang duurt en dat ze misschien nog wel drie keer
jarig moet worden. Gisteren was ze bij een vriendinnetje van wie de moeder
zwanger is. Daar heeft ze lopen verkondigen dat ze ook een broertje of zusje
krijgt, maar dat het nog heel lang duurt en dat ze eerst nog een keer jarig moet
worden. Dan breekt mijn hart wel een beetje. Ik blijf vertellen dat ze nog meer
keren jarig moet worden, want de eerste keer die komt er al bijna aan. In het
gunstigste geval hebben we er dan wel al een zesde van de wachttijd erop zitten
:-) Maar goed, dat zegt een kind van vier niet zo veel natuurlijk.
26
februari 2009
Carnaval zit er weer op. Wat heeft ze er naar uitgekeken. En we hebben dan ook
lekker meegedaan. Iedere dag wel iets. Vrijdag op school en daarna bij Okiedokie.
Zaterdag de spelletjes in de cafés. Zondag hadden we de grote optocht en
maandag nog even "leuren". En dan als afsluiter dinsdag de
kinderoptocht. We hebben er dan ook wat mooie plaatjes aan overgehouden. Het
Mega Mindypak lag al een paar weken klaar en was al getest natuurlijk. Maar ook
de prinsessenjurk van vorig jaar mocht niet in de verkleeddoos blijven liggen.
Het café was favoriet. Het liefst had ze de hele dag in het café gezeten.
Helaas was het daar (behalve dan op zaterdagmiddag) veel te druk voor kleine
kinderen. Maar het belooft wat voor over een aantal jaren.
En gisteravond gebeurde het: tandje nummer twee ging eruit. waar eerst een paar
lieve kleine tandjes zaten, zit nu een enorm fietsenrek, met twee opkomende
nieuwe tanden. En nummer drie in rij staat ook los. Dus dat gaat wat worden
Nog wat foto's.
Met mama en papa
1 februari
2009
Vandaag was het zover: haar eerste tandje is
eruit! Jeetje zeg... Ze heeft hem er stoer zelf uit getrokken. Marco wilde het
doen, maar dat wilde ze niet. Toen vroeg Marco of ze het zelf wilde doen. Hoe
dan??? Oh gewoon je tandje naar voren trekken (ik wil erbij vermelden dat de
tand al bijna vier weken los staat hoor!). Marta Cecilia volgde deze raad op...
en krakje en daar was hij! De grote tand komt er al achteraan. Het eerste
melktandje dat eruit is heb ik vol trots even op het dressoir gelegd. Morgen
maar snel achter een doosje aan :-)
3 januari 2009
Een nieuw jaar is weer begonnen. Allereerst
natuurlijk nog de beste wensen! Wat een jaar weer... Heerlijk genoten en weer
snel voorbij gegaan. Veel mijlpalen gehad. Een nieuwe procedure begonnen, een
mooie vakantie, Marta Cecilia naar school. En dat zijn er natuurlijk maar een
paar.
Sinterklaas is ook weer gepasseerd en heeft Marta Cecilia weer vreselijk
verwend. Maar wat was het weer een leuke tijd. Ook hebben we in November een
dagje sneeuw gehad. Ook daar hebben we snel van genoten. Na een paar uur was het
namelijk weer weg, maar dat zou je bij het zien van de foto niet zeggen :-). De
kleuterschool heeft ons gelukkig geen hele andere Marta Cecilia gebracht. Ze
doet het goed en natuurlijk, we zien af en toe wel een bepaald gedrag, ahum,
maar dat hoort er gewoon bij zullen we maar zeggen.
De eerste mijlpaal van het nieuwe jaar is ook weer behaald. Gisteren namelijk.
"Mamaaaaa.... mijn tand doet pijn." Dus ik kijk maar even. Hij staat
wel een beetje raar voor mijn gevoel. Dus ik voel er aan... Ja hoor... LOS! Ons
meisje begint al met wisselen! Het is wel vroeg met vier jaar, maar het schijnt
meer te beuren. Nu zal het kleuterachtige er ook wel snel vanaf zijn... met een
fietsenrekje in haar mondje. En toch heeft het ook wel iets grappigs. We moeten
in ieder geval de hele dag met de tand wiebelen en als wij het niet doen, dan
doet ze het zelf wel!
Ik ben benieuwd wat het jaar ons verder nog gaat brengen...
En hier natuurlijk weer een paar fotootjes!
15 november 2008
Inmiddels zijn we alweer bijna een half jaar verder. Wat gaat de tijd toch
snel. Ondertussen zijn we drie weken op vakantie geweest naar de Dominicaanse
Republiek, waar we met z'n drietjes enorm van hebben genoten! Het weer, de
cultuur, de vriendelijke mensen, de muziek... Marta Cecilia was een ware
diva op het hotel. Bekend en herkend door iedereen van medewerkers tot gasten
die er vorig jaar ook waren. Ze wist ze dan ook weer allemaal om haar vingertje
te draaien, dus aan aandacht geen tekort. Op het podium heeft ze zich als een
ware entertainer gedragen tijdens de minidisco en het hoteldansje :-) Ook
heeft ze een metamorfose ondergaan. We hebben haar haren laten invlechten aan
het strand met synthetisch haar. Ze had dus in één keer haar tot op haar
billetjes. Geweldig om te zien en zelf vond ze het ook erg leuk om haar haren te
voelen "zwieren".
Na de vakantie was het dan zo ver. Marta
Cecilia gaat naar school! Weg peuter en welkom kleuter... Ongelooflijk hoe hard
het in één keer gaat. Gelukkig heeft ze het naar haar zin en doet ze het voor
zover we tot nu toe weten erg goed. In november zijn de eerste oudergesprekken
dus we zijn natuurlijk erg benieuwd. We hebben geen veranderingen in gedrag
ervaren. Het is een meisje dat veranderingen goed kan handelen. Wel moet ze even
weten hoe het zit voor de dag. Wie brengt me weg, wie komt me wanneer halen. Als
we dat hebben afgesproken dan is het goed.
In de herfstvakantie is ze ook voor het eerst
gaan logeren bij mijn zus en haar man. Het is erg goed gegaan. Maar voor haar
hoeft het eventjes niet meer... Toen we haar ophaalden zei ze dat ze het leuk
had gehad, maar dat ze blij was dat papa en mama er weer waren. Ach ja... we
zien wel wanneer er eventueel een tweede logeerpartijtje komt. Ze moet het
natuurlijk wel zelf leuk vinden!
Verder is ze ook balletles gegaan. Die werd
sowieso al aangeraden door de fysiotherapeut, maar het was ook iets wat ze zelf
wel graag wilde. In ieder geval, dat zei ze toch. De eerste lessen merkte ik er
weinig van. De helft van de les stond ze er maar een beetje bij en keer ernaar.
Ik wilde er bijna de brui aan geven... ze moet het tenslotte wel leuk vinden.
Maar... na de eerste lessen deed ze steeds meer mee en sinds twee weken is ze
fanatiek; van begin tot eind. Het blijft wel een meisje dat toch eerst even de
kat uit de boom kijkt. Maar dat is helemaal niet erg.
Nu is er ook weer een spannende periode aangebroken. Sinterklaas is weer in het
land. Volgende week komt hij in Sas van Gent. Ook zijn we haar kamertje aan het
veranderen. Weg de kast van de babykamer en weg de commode. Volgende week heeft
ze een mooie "grote meidenkamer". Kleine meisjes worden groot...
zucht...
15 juli 2008
Het is weer even geleden dat we een update plaatsten... Het is ook wel erg druk
geweest en er is weer veel gebeurd. Zo is Marta Cecilia twee keer bruidsmeisje
geweest: bij mijn nichtje en bij mijn zus. En 29 juni is ze ook nog eens
gedoopt. Tussen de bedrijven door heeft ze geoefend op school. Dit vond ze
overigens geweldig!!! Heerlijk met de andere kinderen spelen en natuurlijk haar
nieuwe juf Antionette. Volgens mij zijn ze al dikke vriendjes. Dat ze heeft
geoefend op school zegt natuurlijk al genoeg. Jawel, ons meisje is vier
jaar geworden vorige week!!!! Ongelooflijk hoe hard het gaat. Het is alweer haar
derde verjaardag bij ons.
Alles gaat erg goed verder. Ze is wel even in een uitprobeerfase terecht
gekomen. Maar ja, daar moeten we altijd even doorheen. Over het algemeen is het
gewoon een lieve en vrolijke meid. Ze kan een verandering gelukkig goed aan
hebben we gemerkt. En verder vindt ze het nog steeds heerlijk om lekker te
knuffelen of "kroelen" zoals ze zelf zegt.
Hierbij nog een aantal foto's!
Bruidsmeisje bij mijn zus Sandra en haar man Jimi, strand Vlissingen, mei
2008
Klaar voor de voetbal!!!! Juni 2008
Marta Cecilia wordt gedoopt, 29 juni 2008
HOeraaaa... 4 jaar! Traktaties en een mooi
cadeau. Op de bank met opa en oma... 10 juli 2008
14 januari 2008
En.. voordat we het weten is weeral de eerste helft van de eerste maand van
het nieuwe jaar voorbij! En wat een stappen hebben we weer genomen. Tenminste in
de volgende zin: was Marta Cecilia vorig jaar nog bang van vuurwerk en sneeuw...
dit jaar stond ze vrolijk met sterretjes in haar handen en gleed ze met een slee
van een besneeuwde heuvel af! Ze vond sneeuw leuk! OP nieuwjaarsdag hebben we
een uitstapje naar Winterberg gemaakt en dat beviel haar erg goed. En daardoor
waren papa en mama ook blij natuurlijk.
Nog een half jaartje en dan is ze weer jarig. Dan wordt ons meisje 4 jaar!
Volgende week gaan we dan ook eens op de scholen kijken hier in Sas van Gent. Ze
heeft het er al maanden over. Daarnaast is ze helemaal gek op haar
vriendinnetje Anouk en gaat ze vrijdag voor het eerst bij een vriendinnetje
spelen (zonder mama). Dat ziet ze wel zitten. Jaja, kleine meisjes worden
groot.
Hierbij nog wat fotootjes van rond nieuwjaar.
7 december 2007
De tijd gaat hard en het einde van het jaar nadert alweer. We hebben net een
hectische, maar weer leuke periode achter de rug: Sinterklaas! Vorig jaar vond
ze het wel leuk, maar snapte ze het niet 100%. Inmiddels is ze wat dat betreft
helemaal ingeburgerd en qua leeftijd ook wat verder, waardoor ze het nu helemaal
in de gaten had: bij die man moet je zijn voor cadeaus! Ze is weer enorm
verwend. Veel pakjes op pakjesavond, maar ook de schoen is veelvuldig gezet. Er
zijn liedjes gezongen, bedankjes geroepen en vreugdedansjes gemaakt.
Nog een goed half jaar en dan mag ze naar
school. NU al heeft ze het er bijna dagelijks over. Ik ben in ieder geval blij
dat ze er al zin in heeft. Spelletjes spelen is helemaal haar ding op het
moment. Het liefst zit ze uren achter elkaar te dobbelen. Daarnaast gaat kleuren
erg goed en is knutselen ook een leuke bezigheid. Maar het allerleukste is
natuurlijk koekjes bakken met mama!
Hier nog wat fotootjes!
13 augustus 2007
We vinden dat de tijd echt vreselijk hard gaat. Wat wordt onze meid in één
keer wijs. Ook de "waarom-fase" is sinds twee weken geleden
aangebroken. Een hele dag door horen we dat ene woordje. Ongeveer tegelijkertijd
heeft ze als antwoordmogelijkheden "echt wel" en "echt niet"
ingevoerd. En... af en toe een tikkeltje opstandig en brutaal. Maar dat hoort
bij de leeftijd natuurlijk! Af en toe moeten we er eigenlijk wel om lachen, maar
we houden ons in!
En dan... afgelopen maandag... ja hoor... de waterpokjes! We wisten dat er
al heel wat kindjes op de opvang de waterpokken hadden gehad de afgelopen 6
weken. We dachten dat ze de dans deze keer zou ontspringen, maar nee hoor... Met
haar donkere huidje vallen ze niet echt op. Maar nu de meeste waterpokjes
ingedroogd zijn en de korstjes er af vallen, zie je allemaal lichtroze plekjes.
Dat trekt gelukkig wel bij. Ze heeft er gelukkig niet al te veel last van gehad.
Ze was erg flink en heeft niet gekrabt "want dan gaat het bloeien" zei
ze wijs :-)
Ook begint ze al goed plat Zeeuws te praten. Zo wist ze aan de telefoon te
vertellen dat ze gezwommen had, maar dan in de volgende bewoording: "Ik ben
wisten zwemmen." Jaja...
Verder is mama steeds creatiever aan het
worden met de haren. Ik heb een geweldige site gevonden met wat voorbeelden en
heb zelf ook eens een poging gewaagd. Nog niet 100% gelukt, maar toch aardig.
Hier heb ik een paar fotootjes...
10 juli 2007
Vandaag is het zover: Marta Cecilia is drie jaar geworden! Wat gaat het toch
ontzetten hard en wat wordt ze snel groot. Afgelopen zondag hebben we het
uitgebreid gevierd, met prachtig weer. Er zijn veel kindjes geweest en ze is
weer flink verwend. Dit met het gevolg dat we komend weekend eens flink op
moeten gaan ruimen :-)
Anders dan vorig jaar, vond ze het nu echt leuk om jarig te zijn. Ze beseft nu
wat er te gebeuren staat: veel visite, cadeautjes en snoepen! Zondagmiddag is ze
dan ook niet naar bed gegaan. Daar was echt geen tijd voor. Ook 's avonds was ze
"niet moe", maar daar merkten we niets van toen ze in bed lag. Binnen
enkele minuten was ze vertrokken naar dromenland. Het wordt al een echt dametje
met een stevige eigen wil. Vorige maand moest ze naar het consultatiebureau. Ze
is nu 93 cm en weegt 16.4 kilo. 17 cm gegroeid sinds we in Nederland zijn en een
lekkere stevige dame. Verder is ze voor alle testjes met vlag en wimpel
geslaagd, inclusief de oogtest. We zijn natuurlijk erg trots op haar! Voor de
liefhebbers hebben we natuurlijk nog wat foto's!
11 juni 2007
Afgelopen weekendje zijn we naar Centerparks
geweest. Heerlijk er even uit met Marco's familie. En wat heeft ze genoten. Zo
bang als ze in Colombia was voor water, zo gek was ze er nu op. Eerst tot mijn
grote schrik, sprong ze zo van een piepschuim plank het water in: kopje onder!
En leuk dat ze het vond!!!! Nog een keer, nog een keer! Ondertussen zingt ze
luidkeels het liedje van "Piet Piraat". Tegen het einde springt ze
erin! Geweldig... en dat terwijl ik zelf een angsthaasje ben in het water.
Daardoor geniet ik dubbel dat zij dat niet heeft. Verder heeft ze heerlijk met
haar neefje en nichtje gespeeld. Hierbij nog een paar foto's!
18 mei 2007
Het is niet te geloven, maar ze is alweer meer dan een jaar bij ons, ons
meisje. Wat gaat de tijd ongelooflijk hard. En wat wordt ze snel groot. We
genieten nog steeds met volle teugen. Af en toe komt er wel een driftkopje naar
boven in ons meisje. Dan staat ze te stampvoeten! Dat is vooral als we haar niet
direct snappen of als iets niet lukt. Maar ja, dat hoort bij de leeftijd
horen we van velen.
Ze wordt steeds kieskeuriger in haar eten, maar aan de andere kant probeert ze
ook weer nieuwe dingen. ZO lust ze ineens komkommer. Grappig hoor. Ze eet nog
steeds erg goed. Ze is nog steeds lekker stevig, maar ze begint wat babyvet te
verliezen.
Ook het slapen gaat nog steeds lekker. We kunnen rustig tot 9.30 uur uitslapen.
Dat is geen probleem.
Verder praat ze er op los. We kunnen nu echt gesprekken met haar voeren en dat
is wel heel erg leuk. Ze vertelt dan wat ze overdag heeft gedaan op de opvang,
wat ze op haar brood heeft gegeten of met wie ze heeft gespeeld.
Poppen zijn nu ook interessant. En domino
hebben we ook uitgevonden. Spelletjes beginnen interessant te worden. Ook buiten
spelen is geen probleem meer. Waarschijnlijk met dank aan de opvang. We volgens
wel wat fysiotherapie om het lopen iets beter te laten verlopen. Dat gaat nu ook
steeds beter.
Naast Marta Cecilia zelf (ze is 16 cm gegroeid
het afgelopen jaar), groeien haar haartjes ook ontzettend hard. We moeten er
steeds creatiever mee worden. Van de zomer maar een kijken of het in kunnen
laten vlechten.
Hierbij een paar nieuwe foto's!
27 december 2006
Vandaag is het precies 8 maanden geleden dat we Marta Cecilia in onze armen
sloten. Onze eerste kerst samen zit erop. Wat een verschil met vorig jaar! Toen zaten we
toch een beetje in zak en as. En nu hebben we echt met volle teugen genoten! Ook
de opa's en oma's vonden het geweldig. Het gaat nog steeds erg goed. Ze praat
echt volop. We zijn soms echt verbaasd wat ze al allemaal zegt. Je merkt dat er
op de opvang veel dialect wordt gepraat. Soms komt er echt plat Sas uit. En dat
is wel een grappig zicht bij zo'n donker koppie.
Begin december heeft Marta Cecilia haar eerste kennismaking met de Efteling
gehad. Zoals we hadden verwacht was dit toch allemaal een beetje spannend voor
haar. Wat ze echt heel erg mooi vond was het Gospelgroepje dat bij een
knapperend vuurtje stond te zingen. Iedere keer als er een liedje klaar was,
vroeg ze om meer. Tja toch apart voor een tweejarige :-) Ze heeft het er in
totaal anderhalf uur volgehouden!
Ook Sinterklaas is achter de rug. Dat
concept had ze snel in de gaten. Vooral die Zwarte Pieten, daar valt wat te
halen! Op pakjesavond werd wel een beetje veel. De laatste cadeaus hoefde ze
niet zo nodig meer uit te pakken. Toch ook weer een tijd waarin wij, maar ook
zij heeft genoten. Volgend jaar zal ze het nog beter beseffen.
Op de opvang gaat het goed. Huilen is er
niet meer bij.. Ze is soms zelfs moeilijk mee naar huis te krijgen, want ze is dan nog
veel te druk aan het spelen. Ook knuffelen doet ze graag met de leidsters. We
horen dat haar gedrag daar hetzelfde is als thuis en dat is heel fijn om te
horen. Natuurlijk heeft ze ook haar koppige momenten. Ik ben twee en zeg
nee.... ja die fase is aangebroken. Ach ja... dat hoort er ook bij . Ze is de
grenzen weer aan het verkennen. En g
Kortom, het is nog steeds volop genieten
voor ons. Het enige wat we jammer vinden is dat de tijd zo snel gaat. Het
"babyachtige" is er echt wel vanaf aan het gaan. Gelukkig natuurlijk,
want dat is alleen maar goed. Maar als je dan beelden en foto's van 8 maanden
terug ziet.... tja dat is toch al een heel verschil hoor!
Hier nog een fotootje...
27 oktober 2006
Vandaag is het precies 6 maanden geleden dat we ons meisje in de armen sloten.
Inmiddels is het "gewone" leven weer aan de gang. Het was heerlijk om
5 maanden thuis te zijn met dit lieve meisje, maar het is ook wel weer leuk om
een paar dagen in de week te werken. Wel is het weer even zoeken naar een goed
ritme. Maar ook dat begint te komen.
Hoe gaat het nu verder? De ontwikkeling van Marta Cecilia gaat razend snel. ze
praat al zinnetjes van 3 tot 5 woorden. Af en toe komt er nog een Spaans woordje
tussendoor, maar dat wordt steeds minder. Lopen gaat steeds beter. Ze begint
zelfs te rennen. Dansen en zingen doet ze erg graag. Speelgoed is daaraan
ondergeschikt. K3 is al inmiddels helemaal ingeburgerd in huis. Verder is het
een echte meid. Kettinkjes, armbanden, speldjes, prinsessenjurk... ze is er
helemaal gek op!
Zaten we eigenlijk een beetje te wachten
op een omslag in haar gedrag, we hebben daar toch niets van kunnen merken. Zoals
het eruit ziet is de hechting goed verlopen. Ook met haar papa gaat het echt
heel erg goed. We staan over het algemeen op gelijke voet nu. Net de verzorgende
taken, daarvoor heeft ze toch liever mama dan papa. Maar dat is niets vreemds
heb ik al begrepen. Ik hoor niet anders om ons heen. Dus daar gaan we ons maar
niet al te druk over maken.
De eerste nachtjes bij opa en oma heeft ze
er ook op zitten. En ook dat gaat gelukkig erg goed. Ze is helemaal gek op oma
en opa. Toch lijkt opa af en toe een streepje voor te hebben. Verder wordt het
echt al een grote meid. Toen we haar kregen had ze nog iets van babyachtigs,
maar daar is niets meer van over. Haar lekkere mollige buikje daargelaten. Eten
gaat nog steeds goed, slapen ook. Ze groeit dan ook al een gek. Als 8 cm in 5
maanden tijd. We zijn al zowat toe aan de tweede maat kleding. Alleen maar goed
natuurlijk!
Er komt nu weer een heerlijke tijd aan.
Eindelijk kunnen we mee in het gedruis van de Sinterklaasoptocht. Eindelijk niet
meer alleen tussen al die mensen met kinderen staan. Eindelijk kunnen ook wij
gaan genieten van het glunderende gezichtje van ons kindje. Het is het echt
allemaal waard geweest!!!
Hier nog twee foto's!
4 juli 2006
Op veler verzoek hier weer een korte update vanuit huize Kiezenberg. We zijn nu
7weken thuis. Heerlijk, maar wat gaat dat snel zeg! Het gaat
nog steeds erg goed. Marta Cecilia is echt heel erg gehecht aan mij, haar mama.
Als we ergens heen gaan, moet ze eerst echt even de kat uit de boom kijken bij
mama en daarna gaat ze heel voorzichtig aan op verkenning. Echt geweldig om te
zien. Wat ook geweldig is, is zo'n klein meisje rond te zien lopen in je huis,
maar vooral ook de vele spontane knuffels en kusjes die je krijgt. Die kleine
armpjes rond been of je nek, en dat lichaampje stevig tegen je aan.... dan is de hele
wereld vergeten. We lachen samen heel wat af en af en toe kan ik dan ook een
traantje van geluk niet bedwingen. We zijn een echt gezinnetje. Met papa gaat
het ook goed. Al is het af en toe nog wel eens lastig. Mama blijft favoriet.
Zodra ik weg ben is het toch niet meer zo heel erg leuk, of in ieder geval
minder leuk. Maar goed... Rome is ook niet in een dag gebouwd.
Slapen en eten gaat nog steeds goed. Ik denk niet dat
daar verandering in gaat komen. Wat een geluk dat ze tot nu toe iedere nacht
gelijk slaapt en niet meer wakker wordt tot de volgende ochtend ( en dan meestal
ook nog eens totdat wij haar wakker maken). Eten gaat behoorlijk goed. Alleen de
kolen blijft toch lastig. Ook rauwkost is niet echt favoriet. Maar ja, we
blijven proberen. Boontjes, worteltjes, spinazie en sla met spekjes blijven
favoriet. Oh en de zelf gemaakte tomatensoep natuurlijk!!! JAAAAAAAAA dat gaat
erin als koek. Snoepen dat doet ze eigenlijk niet, maar dat komt meer omdat wij
het haar in principe niet geven. Want zoetigheid, dat lust ze wel hoor!
Favoriet is ze bij velen... En dat bevalt haar wel. Een
aantal mensen begint ze goed te herkennen. De buurtjes en dan vooral de kinderen
in de straat vindt ze geweldig. Met kinderen komt ze makkelijker los. We gaan
dan ook regelmatig spelen en dat is altijd feest. Tenminste, nadat ze dan toch
even bij mij op schoot de kat uit de boom heeft gekeken.
Speelgoed is nog steeds niet erg interessant. OP een
paar dingen na... Maar ik denk dat dat nog moet groeien. Het leukst is het nog
om met niks te spelen en natuurlijk om mama overal mee te helpen!
En praten, wat gaat dat snel. Als we al zien hoeveel
woorden ze spontaan zegt! Naast alles wat ze na zegt natuurlijk. Nou petje af
hoor! 'No' is sinds twee weken vervangen door 'Nee'. De enige Spaanse woorden
die ze nu nog zegt zijn: agua, mio. Verder is alles Nederlands. Echt leuk om te
horen.
Jullie lezen het... We genieten met volle teugen. Mijn
verlof zit er voor de helft al op. Het gaat veel te snel! Maar goed, weer onder
de collega's zijn, lijkt me ook weer hartstikke leuk. De opvang is al geregeld
en daar heb ik een goed gevoel bij. Maandag is ze de kleine meid jarig. Dan
wordt ze twee. De eerste verjaardag bij ons. Wat geweldig!!!!
Ik zal af en toe echt een update plaatsen... alleen zal het niet heel vaak meer
zijn.
31 mei 2006
We zijn nu anderhalve week thuis en we genieten met volle teugen van onze
dochter. Natuurlijk vinden bij haar het mooiste, liefste en slimste meisje dat
er is... En verder... wat doet ze het boven verwachting goed! Als je toch eens
bekijkt wat dit kleine meisje in haar korte leventje al heeft meegemaakt.
Sinds
we thuis zijn, heeft ze ten opzichte van haar papa een hele omslag gemaakt. De
eerste dagen al merkten we dat hij haar af en toe mag oppakken. En ondertussen
mag papa haar zelfs uit bed halen en aankleden. Als hij binnenkomt begint ze
stralen en dat is heerlijk om te zien. Mama is nog wel steeds favoriet, maar
papa is hard op weg om op gelijke voet te komen.
Thuis
is ze volop aan het zingen en spelen. Ze lijkt helemaal los te komen. Op
Schiphol kregen we van vrienden een theeserviesje en daar is ze hele dagen mee
in de weer.
Knuffels interesseren haar niet. Daar zijn we inmiddels achter gekomen. Ze wil
echt dingen doen. Zingen vindt ze heerlijk. Het liefst de hele dag. Ze zingt al
drie Nederlandse liedjes mee. Natuurlijk nog niet de goede tekst, maar het
klinkt steeds beter. Ze weet de toon en het ritme en zingt en danst vrolijk mee
op de drie liedjes die we nu veel met haar zingen. Op het moment heeft ze een
duidelijke voorkeur voor "Hoedje van papier". Van opa heeft ze een
oude microfoon gehad en daar loopt ze veel mee in haar handen om door te zingen.
Een echt artiestje dus! En mama nadoen en helpen is ook heel leuk natuurlijk. ZO
helpt ze met de tafel dekken, schoonmaken, deuren dicht doen en vegen...
Praten
gaat ook goed. De meeste tijd brabbelt ze onverstaanbare dingen voor ons, maar
er komen steeds meer Nederlandse woorden tussendoor en sommige dingen begint ze
echt al in het Nederlands te benoemen. Ze zegt alles na, dus het is uitkijken
geblazen met wat je zegt! Begrijpen doet ze echt ongelooflijk veel. We staan er
soms echt van te kijken. Soms probeer ik iets te vragen en denk ik: dat snapt ze
waarschijnlijk nog niet. Maar dan gaat ze het spontaan doen. Echt
verbazingwekkend...
De opa's en oma's heeft ze al
een of meerdere keren gezien. Het is nog een beetje wennen. Als er mensen op
bezoek komen, moet ze eerst heel dicht bij mama blijven. Ze laat me dan niet
los. Als het weinig mensen zijn, komt ze binnen een minuut of 10 weer los en
gaat ze lekker spelen. Wel af en toe even checken of mama nog op haar plaatsje
zit en dan is het goed. De opa's lijken meer in trek dan de oma's.
Eten
gaat ook heel goed. Ze eet 3 boterhammen op een dag en 's avonds warm eten.
Tot nu toe zijn de favorieten boontjes en sla met spekjes. Oh ja: en de verse
tomatensoep van mama... Alleen maar groenten, dus supergezond. Ze eet iedere dag
een stuk fruit en drinkt het sap van twee geperste sinaasappels. Rode kool vindt
ze echt vies. Ik zal jullie de details besparen....
Ook
het slapen gaat buitengewoon goed. 's Middags gaat ze na het eten in bed en
tegen 15.45 moeten we haar meestal wakker maken. Dan gaat ze om 19.00 uur en
slaapt ze door tot de volgende ochtend. Op een keer na, hebben we haar iedere
ochtend wakker moeten maken. We proberen er nu een vast ritme in te krijgen. Dat
is denk ik voor alledrie het lekkerst. Volgende week moet Marco weer werken, dus
dan zal het wel vanzelf gaan. Ik ben nog lekker de hele zomer thuis.
Dit
weekend is het aankomstfeestje van Marta Cecilia. We denken dat het heel druk
gaat worden, maar gelukkig wordt er beter weer verwacht. Wat valt het weer tegen
in Nederland. Marco en ik zijn beiden al flink verkouden geweest. Marta Cecilia
nog niet... maar dat kan nog komen natuurlijk.
Zo
jullie zien gaat alles echt boven verwachting. We genieten met volle teugen. Ze
voelt zich steeds lekkerder in haar vel bij ons. Dat merk je vooral aan het feit
dat ze van alles uit gaat proberen. Mama houdt ze nog wel eens voor de
gek, maar papa heeft haar altijd snel door. Lachen hoor!
We
zullen regelmatig een update op onze site zetten, maar jullie snappen wel dat
het niet iedere dag meer zal zijn...
De eerste dag thuis aan het ontbijt met papa
