Huizen kraken in souburg .

En bewonersakties voor onderhoud en service.

Op vrijdagavond 20 juni 1980 werden in Souburg drie woningen tegelijk gekraakt, twee in de Nagelenburgsingel en één in de Zeewijksingel. Het huis op nummer 89 stond bijvoorbeeld al negen maanden leeg terwijl vele gezinnen een huis zochten.De eigenaar was Fortress b.v. die ze in een grote partij  zo'n 572 huizen van De Schelde voor gemiddeld F30.000,- had gekocht en ze nu te koop aanbood voor zo'n F100.000,- en zo'n 25 stuks ondertussen leeg liet staan en geen onderhoud uitvoerde. Eerder hadden de woningbouwverenigingen wel aankoop overwogen maar De Schelde vroeg er veel te veel voor.Op de schelde waar ik werkte had ik nog bij coen hendriks ,die ondernemingsraadslid was, het idee geopperd om tegen de verkoop van de woningen door de schelde aan een speculant te staken ,maar dat zag hij niet zitten.  Vele arbeiders en beambten  woonden in die huizen, die na de oorlog als lokaas waren gebruikt om personeel van elders te werven.Ze waren met subsidie gebouwd als zogeheten sociale woningbouw.In het kader van het bedrijfskapitaal zoveel mogelijk laten renderen werd dat uit de huizen gehaald en ergens anders in belegd; ook in Rotterdam gebeurde dat.Van hoog tot laag werd over de verkoop gediscussieerd maar RSV(rijn schelde verolme) verkocht ze toch gewoon aan een speculant ondanks de sociale bezwaren.  De schelde had er  aan verdiend en nu probeerde een speculant er ook nog een slaatje uit te slaan ten koste van de buurt die last had van die leegstand en het geringe onderhoud.Op het fort in vlissingen waren in maart al huizen gekraakt. Vandaar dat buren ons vroegen het huis in souburg te kraken en de sleutel gaven.Een andere buurvrouw kwam gelijk met een kan koffie, en zo was het ineens gezellig. We richtten de kamer provisories in met een mat,tafel en stoelen We informeerden de buurt met een raambiljet en later met een stencil.Na een week konden we gas,water en licht krijgen maar met een hoge borgsom. Eerst moesten we ons behelpen met een zaklamp en een emmertje water van de buren ; het leek wel oorlog. Onze dochter was twee jaar en dat was best spannend ook voor haar. De eerste nachten bleven er nog mensen bij ons slapen omdat  we ongerust waren uitgezet te worden ,want beheerder Kok liet in de grote steden wel eens protestbewoners door een knokploeg uit de huizen zetten.  Op de muur in de brandgang waren 's nachts leuzen tegen de krakers geschilderd. De huurdersvereniging  en de opbouwcommissie bij monde van respectievelijk Tom Caljouw en Joop van Esch steunden ons.En ook op het fort in vlissingen werden huizen gekraakt van dezelfde speculant.Wij kwamen met ons gezinnetje uit een flat in vlissingen en uit het opvangcentrum "blijf van mijn lijf"kwamen de kraaksters met hun kinderen voor de andere twee huizen.We storten braaf de huur van 227,50 op de rekening van Fortress alsof we al huurder zijn , maar die stort dat weer terug .

Op 17 juli begint Fortress een ontruimingsprocedure bij de middelburgse rechtbank en wij nemen advocaat Huisman (omdat de advocaat van de vakbond met vakantie ging) in de arm om ons daar te verdedigen. Fortress beschuldigt ons ervan dat het leefklimaat in de buurt er door het kraken op achteruitgaat en dat de verkoop wordt belemmerd; en dat zij de eigenaar is en dat wij onrechtmatig "haar"huis bewonen. Daarop halen we  242 handtekeningen op in de buurt.die dat weerleggen en Fortress en leegstand en geen onderhoud als achteruitgang aanmerken..

Op 23 juli waren we met 25 mensen bij de rechtbank op de stoep met spandoeken en liedjes.

Op het bord wat het kleine meisje vasthoudt staat :Vandaag het proces aangespannen door fortress,ze willen ons uit de huizen zetten , sociaal huren beletten, wij zullen ons blijven verzetten.   

Op mijn papier staat : op de schelde is mijn loon, 1500 gulden schoon,ik mag niet huren,ik kan niet kopen, ik kan naar de verdommenis lopen.

De teksten van de liedjes waren :

1 Ik heb een huis met een tuintje gehuurd, gelegen in een gezellige buurt , en als ik zo naar mijn bloemetjes kijk, dan voel ik mij toch wel eventjes rijk.

2 Op de wijs van in een blauwgeruite kiel : ja hier staan we allemaal,we moeten kraken heel massaal , want leegstand is een grof schandaal, goedkope woningen taboe, woekerprijzen fortress kloe, kraak jéen eigen huisje noe

3 1,2,3,4, fortress weg we wonen hier, 5,6,7,8, de buurt die houdt de wacht.

Onderstaande foto toont aardig wat schilderwerk toen we voor de rechtbank stonden.

De besloten zitting werd die dag uitgesteld tot 13 augustus, zodat advocaat Huisman zich op zijn verweer kon voorbereiden.In september worden er nog woningen gekraakt op de zeewijksingel . 

Op 18 september  gaan we achter de muziek van fanfare  sint juttemis aan door de buurt , dat houdt de stemming er wel in.

In oktober doet de rechtbank de gunstige uitspraak dat woningen , die langer dan 6 maanden leegstaan , gekraakt mogen worden voor tijdelijke bewoning door mensen die in een noodsituatie zitten.Die noodsituatie wordt op papier gezet en  de rechtbank doet op 27 december  de uitspraak dat  de" blijf van mijn lijf " krakers  kunnen blijven wonen en een huurcontract krijgen voor de oude huur en dat wij moeten vertrekken.

In juni 80 verzamelde de huurdersvereniging 71 bezwaarschriften tegen de huurverhoging omdat er geen onderhoud gedaan wordt.Die bezwaren gaan naar fortress en naar de huurcommissie. Later gaan we op een bewonersvergadering over tot het vormen van een bewonerswerkgroep ; uit elke straat een paar mensen die gezamenlijk besluiten wat ze de bewoners adviseren en welke actie ze gaan ondernemen omtrent onderhoud en servicekosten e.d.; die groep heeft voortreffelijk gewerkt.

Eindelijk veranderd de slappe houding van de gemeente iets en in december 1980 wordt fortress door de gemeente aangeschreven volgens artikel 25 van de woningwet om achterstallig onderhoud aan de woningen te doen.Na enige tijd stopt dat weer : de aannemer gaat failliet. 

Op 25 maart 1981 wordt ons ook een huurcontract aangeboden met een veel te hoge huur. Omdat de gehele buurt in een opstandige stemming verkeert , willen wij ons niet zomaar gewonnen geven en gaan tot het uiterste en maken bezwaar tegen die hoge huur omdat ons huis ook onder artikel 25 valt met onderhoudachterstand.

Ondertussen voerde de gemeente onderhandelingen over aankoop van de woningen en werd er afgesproken dat er geen woningen werden ontruimd. De onderhandelingen stopten in juni 81,fortress wilde 25 miljoen, de gemeente bood 10 miljoen.Fortress wil overgaan tot ontruiming en wij proberen dat te voorkomen met een kort geding. De uitspraak konden we niet afwachten want die was een uur voor de ontruiming. Dus tekenen we het huurcontract in juli 81 met een te hoge huur ; die  later door de huurcommissie wordt teruggedraaid.

Later gaan vijf huurders zelf ook nog procederen om onderhoud gedaan te krijgen met een advocaat van de bond.De kantonrechter bepaalde in juli82 dat het onderhoud binnen drie maanden moet beginnen en in twee maanden klaar moet zijn.Dat is de tweede overwinning van de buurt. Ook de servicekosten zijn een twistpunt waarover de huurcommissieeen beslissing gevraagd wordt.

Later worden de 200 huizen op het fort verkocht aan de gemeente voor 3 miljoen en dan verbouwd en wordt aan onze huizen in souburg  met subsidie in 1987 groot onderhoud gedaan.Er komt een andere eigenaar en beheerder Stienstra en Sinke  Komejan.

Tot slot rechts de twee kraakfamilies die daarna nog jaren in voor en tegenspoed in hun huisje woonden als normale huurders.Alle huizen worden bewoond en een klein beetje onderhouden.

Leegkomers worden snel verkocht. Gezamenlijk hebben we veel bereikt.