Een historisch verslag door Theo en Dineke van  den Berg.

 

DTP betekent Dartteam Pechiney; een dartsclub voortgekomen uit de vereniging DTP.

22 januari 1990 zijn we officieel gestart op een vrijdag in wat toen nog heette ‘t Snooky in Nieuwland (als vereniging). Een klein zaakje met 2 (3?) dartsbanen.

 

Al een paar weken liep Ko Verstegen tegen iedereen te roepen: we willen een dartclub oprichten, doe je mee? Ik heb toen samen met mijn man Theo een setje gekocht van 10 gulden om eens te kijken of het wat was en voor 10 gulden kon je je geen buil vallen.

Ko kwam op het idee na gesprekken met Myles O’Reiley. Ook Myles van zijn kant deed het nodige om mensen lid te maken.

 

We hadden een leuke begingroep, die trouw iedere vrijdag naar Nieuwland kwam. Een aantal kon al darten, een aantal, waaronder Theo en ik, wisten van toeten noch blazen en kregen les van Alex de Best, die toen nog op het lab werkte.

 

In dat kleine zaakje in Nieuwland moest je erg voorzichtig zijn met gooien. Ik herinner me nog een keer dat ik een pijl had die uit het bord kwam en vlak voor de schrijver (Gert Tolhoek) voor zijn trouwgereedschap in de kruk terechtkwam.

 

Na een aantal maanden gooien werd besloten ons officieel in te schrijven voor de zomercompetitie. We zouden eerst een proeftoernooi doen tegen leden van de Karolingenburcht. Dat toernooitje wonnen we met glans. De zomercompetitie verliep ook voorspoedig. Voor zover ik weet zaten in ieder geval in het team: Ko verstegen, Theo v.d. Berg, Anita v.d. Linden, Gert Tolhoek, Fred Kimmel, Marjan Kimmel, Myles O’Reiley, Rob Meerman en Dineke v.d. Berg.

Ook het eerste seizoen 1990-1991 verliep goed, we wonnen de 1e divisie (er waren toen maar 2 divisies). DTP mocht naar Den Haag voor de play-offs. Het was spannend, maar bijna ieder team versloeg ons. Ik geloof dat we maar 1 of 2 legs wonnen. We waren in ieder geval een ervaring rijker.

 

De vereniging begon met Fred Kimmel voorzitter, Ko Verstegen penningmeester en ondergetekende als secretaris.

 

De vereniging groeide gestaag. Er werden ook mensen lid, die niet bij PNL werkten. Op een gegeven moment waren er wel 3 teams. Later werd dit teruggebracht naar 2 teams.

Het 1e team was erg goed, maar wilde niet dat mensen uit het 2e team automatisch doorschoven. Daarom is in 1995 (?) een splitsing in de teams gekomen. De oude DTP1 werd The Triple Players en kwam helemaal los te staan van DTP en het 2e team werd DTP1.

Na een seizoen in Nieuwland werd gekozen voor sporthal de Slaghvaert. Dat was de thuisclub van tafeltennissers. Als gevolg daarvan, gingen meer en meer tafeltennissers darten (o.a. Mike van Belle en Jan Corver).

Daar zijn toen een aantal seizoenen (2/3?) iedere vrijdagavond toernooitjes gegooid.

De eerste paar keer werd de wedstrijdleiding gedaan door  Hennie Nagtegaal (later eerst voorzitter van de regionale vereniging ZDF en daarna voorzitter van de Nederlandse vereniging NDF (NDB). Later heb ik het overgenomen van Hennie op de vrijdagavond. Het waren leuke avonden, waar serieus gegooid werd, maar waar de mensen toch veel lol hadden. Het laatste seizoen liep de belangstelling sterk terug en ik vond het ook steeds zwaarder worden iedere vrijdag, ook werd de vrijdagavond steeds meer de vaste speelavond voor de andere teams en kwamen er dus minder mensen. We zijn er toen mee gestopt. Ook al omdat er op de maandagavond steeds gegooid werd bij EMM.

 

Van de Slaghvaert zijn we naar de Kruitmolen gegaan, vandaar naar Hart van Middelbug (als dartcafe door ons ontdekt), daarna naar de het café Iedere Dag Anders in Vlissingen en vandaar naar Poolcafe The Roadhouse.

 

Op dit moment is er 1 team actief. De vereniging bestaat uit een aantal slapende leden en een aantal actieve leden. De actieve leden spelen niet allemaal bij DTP.

DTP probeert wel ieder jaar een bijeenkomst te houden. Meestal in de vorm van een etentje.

Het meest succesvolle lid is al een aantal jaren Karin van Leeuwen-Krappen, die ook vooral nationaal en internationaal grote bekendheid geniet. Op dit moment spelen in het team: Karin van Leeuwen, Cees van Leeuwen, Jelger Tuinstra (teamcaptain), Izaak Post, Wybren Tuinstra en Theo van den Berg.

 

Dineke van de Berg. (2006)

 

 

De vereniging wordt ondersteund door Zalco. Dat geld wordt vooral gebruikt voor borden voor verschillende speelplaatsen en nuttige materialen voor de leden. Na een aantal wijzigingen hebben we via DTP-, Alcan en Zalco-Roadhouse nu een nieuwe naam. Om de onduidelijkheid van de vele naamwijzigingen te vermijden hebben we een nieuwe naam gekozen:

 

Tegenwoordig heten we  Roadhouse Darts (red).

 

Ons huidige team bestaat uit:  André Slaakweg, (captain), Jelger Tuinstra, Cees (vice-captain) en Karin van Leeuwen,  Mark Vink en Dennis van Lomwel.

 

 

De geschiedenis van de Dartsport

 

Darts is een unieke sport en wordt de laatste jaren steeds populairder wat mede te danken is aan de belangstelling van de media. Wat de dartsport echt uniek maakt is dat  leeftijd, geslacht, lengte of geestelijke ontwikkeling nauwelijks van enige invloed zijn op de kwaliteit van een speler. Een bijkomend voordeel is dat de materialen erg goedkoop zijn en darts vrijwel overal gespeeld kan worden, omdat het plaatsen van een dartsbord weinig ruimte inneemt.

De geschiedenis van de dartsport is moeilijk te achterhalen, mede omdat het zo'n lange geschiedenis achter de rug heeft. Zo zijn er speculaties dat de
dartsport ontstaan is uit tijdverdrijf. Tussen de veldslagen door hielden de soldaten wedstrijden. Zij gooiden met korte speren op de omgekeerde wijnvaten, die later weer werden vervangen door doorgezaagde boomstamschijven. De ringen van de boomstam werden onderverdeeld in een puntentelling. In de in wintermaanden werd men gedwongen binnen te blijven. Men kon daarom niet met de verkleinde speren gooien, die werden dus vervangen door de "eerste" darts. Er werden spelregels bij bedacht en zo ontstond de het darten als binnensport. Er zijn wel enige verwijzingen te vinden in ons verleden over de dartsport. Zo staat geschreven dat Hendrik VIII van zijn tweede vrouw Anne Boleyn rond 1530 een met edelstenen versierde Biscayan dartset cadeau kreeg.  Wie deze set heeft vervaardigd is nimmer bekend geworden. Metalen barrels bestonden toen nog niet. Men maakte gebruik van een houten barrel die verzwaard werd met een stuk lood. De rijkere lagen van de bevolking uit die tijd beoefende de dartsport eveneens.

Het woord darts komt in het Oxford English Dictonary voor het eerst voor in 1314. In de dictionaires van 1330 en 1374 komt het woord dart eveneens voor. Tegenwoordig treft men in de meeste woordenboeken de volgende omschrijving aan; een werpspel met pijltjes naar een
in cirkels met verschillende waardeaanduiding verdeelde schijf.

De huidige vorm die wij nu kennen van het dartbord, stamt uit het begin van de 20ste eeuw (rond 1900). De nummering 20-1-18-4-6-10-15-etc. wordt het London-Dartbord ofwel het Clock-Bord genoemd. Een timmerman genaamd Brian Gamlin uit Lancashire ontwierp het dartsbord zoals wij dit nu kennen en legde dit vast in een patent. Later werden borden gemaakt van samengeperst varkenshaar, omdat het hout telkens snel zou splijten. Tegenwoordig worden de borden gemaakt van sisal, dat als eigenschap heeft dat gaatjes weer
worden dichtgedrukt zodra met een dart een nieuw gaatje wordt gemaakt. Een gemiddeld
dartbord kan tegenwoordig bij normaal gebruik 6 maanden mee.

 

De darts kreeg grote bekendheid ook buiten het Britse Koninkrijk en zo ontwikkelde Jim Pike in 1906 de eerste metalen barrel, waarbij nog wel steeds van een houten shaft gebruik werd gemaakt.  In 1937 ontwierp Frank Lowy de gehelen metalen dart, een Hongaar die later tevens de oprichter werd van de firma Unicorn. De darts die hij ontwierp waren vervaardigd van een koperlegering (Brass). De shaft van de dart produceerde hij uit aluminium en de flight uit gevulkaniseerd fiber. Deze dart bleek een stuk duurzamer dan zijn voorgangers. Lowy vroeg direct patent aan wat hem 6 pond koste, wat voor die tijd een flink bedrag was. het heeft tot de jaren 70 geduurd voordat er andere legeringen werden gebruikt, zoals nikkelzilver, wolfraam en kobalt. het grote voordeel van deze nieuwe legeringen was dat er slankere darts konden worden ontworpen, die de
nauwkeurigheid van de worp ten goede kwam.

De standaardisatie voor de werpafstand stamt ook uit  die tijd. Er wordt wel verteld dat de werpafstand ontstaan zou zijn door 3 kratjes van het biermerk Hockey & Sons (bierbrouwer in zuidwest Engeland) in de lengte tegen elkaar aan te zetten. de kratjes waren 3 feet lang waardoor de totale lengte van het dartbord tot aan de werplijn
op 9 feet kwam. Later werden de kratjes vervangen door kleine exemplaren die een lengte van 2 feet hadden. Daarmee wijzigde ook de afstand de werpafstand, men plaatste nu 4 kratjes van 2 feet tegen elkaar aan, 8 feet dus. Een van de uitspraken die  uit die tijd is overgebleven; "toing the hockey" ofwel tenen tegen de hockey dat weer refereert aan de kratjes van begin 20ste eeuw.

In de Britse samenleving in het begin van de 19e eeuw vond men darts geen hoogstaande bezigheid. het dartsspel werd veelal in pubs door de zogenaamde werkende klasse beoefend en werd gezien als een bezigheid die slecht
voor de ontwikkeling was.

In 1908 werd door de magistraten in Leeds de dartsport al een erkende sport beschouwd en werd de dartsport niet meer gezien als een kansspel. Kansspelen in pubs waren in die tijd verboden. De kroegbaas "Foot" Anakin werd voor de rechter gedaagd omdat hij beschuldigd werd van het organiseren van illegale kansspelen in zijn pub. Foot vroeg aan de rechter permissie een dartbord in de rechtszaal op te hangen. Foot wierp 3 darts in de 20 en vroeg aan de rechters dat zelfde te doen. Geen van de magistraten lukte dat, waarmee werd aangetoond dat de dartsport geen
kansspel was maar een sport van oefening. de zaak werd nietig verklaard. Voor darts betekende dit een belangrijke stap op weg naar volledige acceptatie, eerst als spel en later als sport.

De jaren die daarna volgde werd de dartsport steeds populairder. Tegen de tweede wereldoorlog organiseerde veel pubs regelmatig wedstrijden en hadden eigen teams. De Britse zondagskrant "News of the World" organiseerde een groot toernooi 1927, dat zich eerst beperkte tot Londen. Maar de belangstelling was zo
overweldigend dat het toernooi uitgroeide tot een landelijke competitie. De eerste winnaar op dit toernooi was Sammy Stone (New South-West Ham Club). Mede door
deze krant en de NDA (National Darts Organisation, opgericht in 1954) is de dartsport uitgegroeid tot een internationale tak van sport. De NDA heeft de basisregels vastgelegd zoals die nu bekend zijn, bracht de gewestelijke en Londense dartsgroepen samen en schreef de eerste nationale competitie (1957) uit.

Vele jaren gelden , in zijn eigen pub in Muswell Hill, kreeg Olly Croft in de gaten dat bij een partijtje darts het publiek enorm geboeid toe kon kijken. Hij dacht vanaf dat moment dat er meer te maken moest zijn van deze
volkssport en hij en zijn vrouw Lorna wijden hun leven aan het omvormen van
darts als kroegsport naar een serieus bedreven amateursport, waarbij zij samen de Britsch Darts Organisation (BDO, 1973) oprichten.
Deze organisatie coördineerde de gewestelijke competities en ook de eerste internationale dartswedstrijden. De eerste taak van de BDO was het binnenhalen van sponsoren en het organiseren van internationale wedstrijden voor de BBC televisie. In 1978 was het dan zover en organiseerde de BDO de eerste Embassy World Proffessional Championship. De Embassy is niet wat velen denken het officiële wereldkampioenschap, maar heeft wel meer prestige dan het WK.  De eerste winnaar (1978) op de Embassy was Leighton Rees (Wales) die met 11-7 (in legs) van
John Lowe (Engeland) won. De prijzenpot is hoger en er gaat ook meer aandacht naar de Embassy dan naar de WK. In 2004 veranderd  de naam van de Embassy in World Professional Dart Championship.

Eind jaren 80 raakte het darts in verval, werden minder toernooien georganiseerd en konden de full professionals met moeite hun "boterham" bij elkaar verdienen. Er ontstond een slepend conflict tussen de spelers en de BDO. De spelers eiste een garantie van minimaal 1 tv- toernooi per jaar om in hun onderhoud te voorzien. Omdat de BDO dat niet kon garanderen richtte de spelers de WDC (World Darts Council).
In 1993 werden de WDC logo's op de shirts van de spelers verboden tijdens de Embassy. Dit leidde tot een conflict dat zelfs voor de rechter uit gevochten moest worden. Er werd een schikking getroffen tussen beide partijen; het woord world moest van de rechter verdwijnen en zo werd de nieuwe naam PDC (Professional Darts Council). De BDO moest de spelers van de PDC accepteren. Nu organiseert de PDC zijn eigen toernooien en kunnen de darters niet meer aan beide organisaties deelnemen( sinds 2001).  De PDC deed in 2001 en in 2002 enkele BDO spelers goed financiële aanbiedingen, waarop zij ingingen. Alleen Ted Hankey en Martin Adams bleven de BDO trouw en zwichtte niet voor het grote geld.

Raymond van Barneveld is de eerste Nederlander die dit toernooi in 1998 op zijn naam schreef. Hij heeft de titel inmiddels al 3 maal behaald. Mede door zijn overwinning in de Embassy is de dartsport in Nederland met
sprongen vooruit geschoven. Nu worden en jaarlijks grote internationale toernooien in Nederland georganiseerd en dat was voor 1998 geen sprake van. Weinig mensen weten dat een andere Nederlander, genaamd Roland Scholten al in 1995 officieel wereldkampioen darts werd. In Nederland werd al gedart
vanaf de 2de wereldoorlog toen Britse soldaten het
spel meebrachten. Toen in 1970 Den Haag als eerste stad in Nederland de BBC kon ontvangen volgde niet lang daarna de oprichting van de eerste serieuze dartscompetitie. Niet lang daarna volgende andere steden en in 1976 werd de Nederlandse Dartsbond
opgericht. Deze organisatie groeide uit tot een landelijk opererende bond met afdelingen door heel het land. In 1989 werd de Nederlandse Darts federatie opgericht om een einde te maken aan de verdeeldheid in de
dartsport, omdat er steeds meer onafhankelijke bonden bijkwamen. De federatie begin met 12 lidorganisaties die tezamen 7000 leden hadden. Nu bestaat de federatie uit  27 regionale bonden die tezamen zo'n 30.000 leden tellen. Tegenwoordig
loopt Nederland voor op ander landen als Engeland op het gebied van het organiseren van internationale toernooien en televisie-uitzendingen daarvan.

In 1976 was de BDO mede een van de oprichters van de WDF (World Darts Federation), die gevormd werd uit 15 landen met als doelstelling de dartsport wereldwijd te promoten en in goede banen te leiden. Elke 2 jaar
sinds 1977 organiseert deze organisatie het wereld kampioenschap darts. Ook hebben zij de werpafstand vastgesteld op 2,37 meter. Tegenwoordig zijn er 53 bonden uit 6 verschillende werelddelen bij de WDF aangesloten. Het WK is niet het enige toernooi dat door de WDF wordt georganiseerd; de Asia Cup,
Europe
Cup en de Pacific Cup.

 

 

 Roadhouse 
Darts