Ode

aan Peeter Damant, Bisschop van Gent.

Als ic aensie den quaden tijdt,
Den haet, de tweedracht en den strijt
De pracht en de geldt-ghirigheyt
En ooc des vleesch’ wellustigheydt.

Ja siende dat den meesten hoop
Der menschen nemen heuren loop
Om dinstbaerlijc als slaven slecht,
Het quaedt te dinen teghen recht.

Verquistende som gheldt en goedt
Met grooter moyten, deur hooghmoet
Aen Banketten, aen grooten staet.
Aen peerden, aen pluym-strijckers quaet.

Aen copellaers en aen dronckaerts,
Aen ghilden wilt, aen ghulsighaerts,
Aen dobbelaers en tuysschers vals,
Di heur goedt ghiten deur den hals.

En som, die nummermeer gherust
En leven, deur den grooten lust
Die sy draghen tot d’eerdtsche gheldt,
D’welc heur hert, sin, en geest ontstelt.

Dan denc ic, siet di menschen sot
Van den buyc maken heuren godt:
En dees’ van heuren weerden schat:
Di derde van heur hoogheyt prat.

En als dan koomt den lesten dagh,
Die niemandt hier verby en magh,
Dan setmen die in een swert graf
Sonder meer daer te spreken af.

—

Jonker Jan van der Noot (ca. 1540 - ca. 1595)