Alleen drinkend bij het licht van de maan

Tussen de bloemen één kruik wijn:
Ik schenk me in maar ben alleen.
Ik hef de beker, nood zo Maan,
Plus Schaduw zijn we met ons drieën.
Van drinken heeft Maan geen verstand
En Schaduw loopt me enkel na.
Het is gezelschap, Maan en Schaduw –
Genieten moet je van de lente!
Ik zing en Maan blijft bij me hangen,
Ik dans en her en der valt Schaduw.
Weer nuchter maken we plezier,
Straks dronken gaat weer elk zijns weegs.
Voor eeuwig sluiten we nu vriendschap
En spreken af ginds bij de Wolkenstroom!

—

W.L. Idema, in : W.L. Idema, Spiegel van de klassieke Chinese poëzie, Amsterdam, 1991; p. 294