Blind man, die onbeschaemt met u ruysschende liere
Gaet bedelen u broot nu hier ende nu daer /
Ghy en leeft niet alleen in teghenspoede swaer;
K’ben oock mijn ooghen quijt, die ick achte soo diere.

Even ghelijck als ghy, o lierman goedertiere,
Is ghequetst / is ghewondt mijns sichts ghestraelte claer:
Maer u mis-rief dat wort gheclaeght int openbaer /
En t’mijne / waer ick comm’ / en acht men niet een ziere.

Ghy treurt in armoe swaer / en ick in droeve smert;
U lijf-tochte ghy souckt / en ick troost voor mijn hert;
Maer niemant / als van u / en heeft met my melyden.

En noch is tusschen ons een ander onderscheydt:
Ghy wordt van eenen hondt ghetrauwelijck gheleydt /
En ick van een blind kindt / dat m’alom leydt besijden.

—

Justus de Harduyn (1582-1636)