Aol Zeuws vandage

 

Vandage is ’t aol Zeuws;

ik bin in m’n vroegsten ’uud ekrope,

den ’uud van een pasgeborene;

 

ik ligge d’r in of ik nooit ergens aors

in elegen . Z lig een ei in ’t nist

van een veugel, deur en deur waerm.

 

Ik eete de woorden en trokke

d’r an mie m’n tannen, en de zinnen

ik biete d’r op da ze krake.

 

Ik was de smake biena vergete;

’t zit ’el dieepe van binnen,

m’n grten ‘oeer is nooit over’ega

 

 

 

Geboort’uus

 

‘Ier lag ze te persen toet d’r ienkel

nog tranen kwame, overdwas

in de bstie, bnen buten boord,

da de dokter d’r beter bie kon.

 

Ie most mie z’n ‘annen mien ‘od voele

en of aolles op z’n plekke zou zitte,

nie overdwas of achterstevoren

of a God aolles goeed ao eleid.

 

‘t Was aollemale gaf en ’t zat

mie z’n ‘od n voren en z’n voeten

n achter, ie kon z n buten krupe,

’t was een kwestie van assem ‘ale.

 

Nog even perse en ’t floept d’r uut,

tannen op mekaore, medmen kun je wee

lache, want wee is t’r en van de dod

ered om daoken opnieuw te sturven.