Uut `t nulnummer, december 1997        


Vriedag den negentienden december '97 wier in 't Statencomplex van de Abdiee in Middelburg 't aollereerste (nul-)nummer van Noe gepresenteerd. Noe is 'n tiedschrift dat a van voren toet achter in 't Zeuws is geschreve.
In 't nulnummer, dat a in 10.000 gratis exemplaren bie aollerande Zeuws boekwienkels, biebelotheken en gae mae deu is verspreid, stae biedragen van Cees Maas (die van de Zelandsite en De Stem), Pier Verdurmen (da vintje van 't Zeeuws-Vlaams Advertentieblad, De Recreatiekrant en gae mae deu), Lou Vleugelhof (Zeuws literair kopstuk) en Jan Zwemer (wie kent n Noe eigenlijk nie?).

Abonnementen & losse nummers
Vo 25 gulden per jaer krieg je vier nummers van 40 bladzies. Een los nummer kost f 7,50 (aolles incl. 6% BTW). Bestelle kan via ons formuliertje.

 


 

Jan Zwemer
 

Naeriee

 

't graen is af, de katte schuumt op 't land

een veldmuus stoppelvers, wat gaet d boven ?

straks nae z'n duuk vouwt n z'n pten, want

een waere katte weet den boer te loven

(augustus 1995)
 
 

 

Zuudwest zevene

 

't mensdom stiefelt achter dassen,

in kunststof, bont of regenjassen

en mien wolle musse dekt m'n vazze

as landbouwplastic een strostaepel

 - de kleuren kloppe nog ook
 
 
 
 

Cees Maas

De goeie kant van de dunen
 

Zitte mee je kont in de ze. In augustus, op ‘t Volksbad van Domburg. Je bnen een klein bitje wied. Z dat de opkommende golfjes net je vel kietele, en a je dan tussen je bnen kiekt is 't net of je op een 'el dun flientertje zilver zit. Het waeter is koel, je vel werm. As dat mekaore raekt, tintel je. Dan krieg je 'oendervleis. En dat is lekker.

De wuven van Domburg zitten te breien en te lullen over een ander bie de strandkotjes, vuuftig meter achter je. En de vinters spele vloekend voetbal, mae dae geef je nie om. Je bin tiene en je voelt j'n eige goed. Waerom je 'ier noe zit weet je nie, mae toch ook w. Guus bin naebie aoltied bie de ze.

Lekker in die lauwe ze je tnen in rimpels laete trekke. Mee elk golfje zienk je iets dieper weg in 't zand en je moeder schreuwt mee noen d je om een beuteram moe komme. Mae je ei glad gin 'oenger. Wan je weet dat er paeliengwost op zit. En dat smaekt nie op 't strange. Moeders bin aoltied stom. Dus bluuf je zitte. Mee je rik nae de wreld, mee je buuk nae de droom. Lekker mee je kont in 't waeter en de zunne op je rik. Aoltied de ze.

Mee dulven ao 'k niks. Toen ik tiene was nie en noe nog nie. Dulven laege achter de dunen, in de polder en dat was zoetig waeter. Dat bewoog nie, dae zaete gin grte vissen in, dae zat gin leven in. Tenminste nie zoas in de ze. En mee je kont lekker in een dulve zitte? Je zou w glad gek weze. Wie zit er noe in een dulve?
Me gienge w 's stekelbaarsjes vange in de dulven, mae dat was ’k z beu. 'k Wou aoltied w bos nae ze. Fuken van m'n vaoder lichte. Dan ao je toengen van een erm lang, of paelieng of een giftige pieterman. Dat was avontuur. Dan was je w an ze, dan zat je w an de goeie kant van de dunen.

De goeie kant van de dunen. Eigenlijk zou 'k dae begraeve wille ore as mien tied gekommen is. Dan neemt den eeste naejaerssturm me mee nae IJsland, dan is 't gin stof toet stof mae waeter toet waeter. Dan zou 'k weze waer of ik uuteindelijk 'ore. Waer of ik vandaen gekomme bin. Vromme nae de bron. Zewaeter eit dezelfde minerale saemenstellienge as menselijk bloed tenslotte. Aoltied de ze. Vraeg 't maer an de guus.

Mae mee je kont lekker in de ze zitte, dat doe je nie zvee m a je over de veertig bin. En: om echt gelukkig te wezen moe je dae een 'uus . Moe je dae weune. Mee je rik nae Nederland en mee je buuk nae de ze. Mee je kont in 't waeter, mae dan op een volwassen manier. Een 'uus an ze is ideaal.
 Zoas ze in Amerika ulder beach houses 'ebbe. Of in Dissoek de kleinere variant, die 'outen strandkotjes, mee veranda’s w a je ook mag bluve slaope soms. Z zou je in Domburg een 'uus moete 'ebbe aan de goeie kant van de dunen. Een paer fuken, een weunkaemer mee een grte glaezen pui om 'el de ze te zien, en aolles goed sturmvast voor as 't echt gieng waoie. En dan mae weune. Mee je kont lekker in de ze.

Dan zoue 'k misschien ook w guus wille. Die zou je dan zie zitte in de ze en mee d'r rik nae 't 'uus. In augustus, op t Volksbad, mee ulder bnen een bitje wied. Op een plaetje van zilver. En dan zou 'k mee noen 'ard roepe dat ze om d'r beuterammen moeste komme. Mae ze zoue gebaere van niks. Ze zoue w dienke: dae komt dien ouwen w mee z’n paeliengwost. Ze zoue mee elk golfje ietsje dieper wegzienke in 't zand. Mee ermpjes vol 'oendervleis. Ze zoue eindelos wolken zien overgae. En ze zoue eventjes voele wat echt belangriek is. Dat zoue ze meeneme. De ze is aoltied bie de guus.