|
Back
Schaak is ook toneelspelen
PZC 1-6-2001 Schaken is
ook een beetje toneelspelen. Alle grote spelers kunnen dat.
Karpov
vertelt ook het verhaal van zijn vriend Razoewajev. In een
toernooi in Joegoslavië speelde Razoewajev tegen de
Argentijnse grootmeester Quinteros. In razende tijdnood van
beide partijen was een zeer onduidelijke en scherpe stelling
op het bord gekomen. Razoewajev bleef echter volkomen kalm.
Er zijn
ook schakers, die met allerlei psychologische trucjes
voordeel proberen te halen. Bovenmatig hoesten, op irritante
wijze in je koffie roeren, pepermuntjes zo luid mogelijke
kraken enz. enz.. Een wedstrijdleider die zijn taak verstaat
weet echter wat hem te doen staat. Hij kan de ondeugd
straffen door hem tijd af te nemen of zelfs de partij
verloren te verklaren.
Nimzowitsch stoof op: “maar hij dreigt
het te doen en dat is nog veel erger.” In het
huidige schaak bestaan strenge regels aangaande de etiquette
tijdens het spelen van de partij. Kundige wedstrijdleiders
weten doorgaans wel weg met spelers, die daar tegen
zondigen. Achter het
bord spelen behalve persoonlijke gevoelens jegens de
tegenstander natuurlijk ook nog andere factoren mee. Het is
de spanning, die je soms naar de keel grijpt. Vooral in
clubwedstrijden laait die vaak hoog op. Toch gebeurt het
zelden, dat die ontaart in animositeit. C. Feelders - H. Provoost Na een urenlange strijd met wisselende kansen, waarbij zwart op een gegeven moment zelfs aan de rand van de afgrond verkeerde, stond na 68 (!) zetten de volgende stelling op het bord:
Wit heeft een pion meer, maar het zwarte paard neemt een dominerende positie in. Om HWP 2 in de tweede klasse te houden, moest zwart minstens remise spelen. 69.Th8 Het is eigenlijk een onmogelijke taak voor wit om op winst te spelen. Maar de stand in de wedstrijd laat hem geen keus. Met 69.Th3 had hij pion e3 kunnen dekken, maar dan is 69... Ta7 ook niet aangenaam. 69...Tb7 70.Pa3 Tb2+ 71.Kc1 Tb3 Provoost: “Hier keek mijn tegenstander niet blij!” Begrijpelijk, want de winst is ver weg en het degradatiespook komt dreigend dichtbij. 72.Pb1 Pxe3 73.Tc8 Kh5 74.Tg8 Kh4 75.Tg5 Kh3 76.d5 De enige manier om nog wat te complicaties te scheppen. 76...Pxd5 77.Txf5 Pxc3 78.Pd2 Pa2+ 79.Kc2 Pb4+ 80.Kd1 Td3! 81.Ke2 Pc2 “Nu wilde de witspeler de pion op c4 slaan, maar hij zag nog net op tijd de paardvork op d4 en bleef toen hulpeloos met zijn hand in de ruimte zweven.” 82.Tf8 Pd4+ 83.Ke1 c3 84.Pc4 c2 “Tja, wat nu, het gelaat van de witspeler was asgrauw geworden.” 85.Th8+ Kg3 86.Tg8+ Kxf4 87.Tg4+ “Pure wanhoop. Ik speelde nog even met de gedachte hem te dollen en 87...Kf5 te spelen, maar dacht toen aan de zenuwen van mijn team- en clubgenoten die zich massaal stonden te verdringen rond ons bord en natuurlijk zo snel mogelijk zekerheid wilden hebben over mijn overwinning.” 87...Kxg4 88.Pe5+ Kf4 89.Pxd3+ exd3 90.Kd2 Ke4 Wit gaf het op en de vreugdekreten waren in Sas van Gent niet van de lucht. Toen later bleek, dat ook Charlois verloren had, werd het helemaal een dolle boel.
Een flinke opsteker in het begin van de wedstrijd was de overwinning van Frans Snijders, die zijn tegenstander eenvoudig ‘verpletterd had’ (HWP-info). Frans Snijders - H. Smit 1.e4 e6 2.Pf3 d5 3.e5 c5 4.b4! Snijders’ stokpaardje. Heel wat sterke spelers hebben de kracht van Snijders in dit gambiet al moeten ervaren. 4…cxb4 5.a3 Pc6 6.axb4 Dc7 7.d4 Lxb4+ 8.c3 La5 9.La3 Pge7 10.Ld3 Pg6 11.g3 Ld7 12.0–0 Tc8 13.Pg5 Pce7 14.Df3 Tf8 Gedwongen, want 14...0–0 15.Lxe7 Pxe7 16.Lxh7+ is helemaal niets. 15.Pxh7 Th8 16.Pg5 Tf8 17.Ta2 Dd8 18.h4 Lb6 19.h5 Ph8 20.Ph7 f5 21.exf6 Txf6 22.Pxf6+ gxf6 23.Dxf6 Pf7 24.Dg7 Lc7 25.Lg6 Zwart gaf het op. Wat zal hij gebaald hebben na deze vreselijke slachtpartij.
|