|
Retour Slaapschaak? PZC 2007
‘Schaken lijkt me een slaapverwekkende bezigheid’, hoor je vaak zeggen. De schaakspelers zelf denken daar anders over. Natuurlijk zijn er in de loop van de tijd wel eens spelers achter het bord in slaap gevallen, maar het blijft uitzonderlijk. In het eerste grote schaaktoernooi uit de geschiedenis, in 1851 in Londen, waren er nog geen schaakklokken en kon men dus over de zetten net zo lang nadenken als men wilde. En dat deed men ook. Er waren partijen bij, die bijna 20 uur duurden! Dat de spelers daar af en toe bij in slaap vielen, is niet te verwonderen. Een keer schijnen beide spelers zelfs in slaap gevallen te zijn! In het moderne schaak met zijn beperkte bedenktijd komt het eigenlijk niet meer voor. De laatst bekende keer dat het gebeurde was op een toernooi in Engeland in 1983. Na een uur of drie spelen, had zich een grote groep mensen rond het bord van de toen nog erg jonge Engelse schaker en later grootmeester Michael Adams gevormd. Geen wonder, want Adams was in slaap was gevallen tijdens de partij. Dat zorgde
bij zijn fans, waaronder zijn vader, voor grote verwarring
en onzekerheid. Men wist niet wat te doen. Hij mocht niet
gewekt worden en zeker niet door zijn vader, want dat zou
inmenging betekenen van buitenaf en dat is door de
schaakwetten verboden. Niemand waagde het om bijvoorbeeld
door een kopje koffie per ongeluk laten vallen, of door luid
te kuchen de persoon in kwestie wakker te maken. De
wedstrijdleiding hield angstvallig iedereen in de gaten om
bij elke onregelmatigheid in te grijpen. Jammer
genoeg voor de liefhebbers van een relletje en de
schaakgeschiedschrijvers liep alles met een sisser af, want
de slaapkop werd na een kwartier uit zichzelf wakker en
speelde verder alsof er niets was gebeurd. In deze rubriek een, volgens sommigen, slaapverwekkende zeeslang uit de wedstrijd WSC (Westlandse Schaak Combinatie) en HWP uit Sas van Gent. Wie de moeite neemt om het verloop van de partij tot zich te nemen zal zien, dat hier allesbehalve sprake is van schaak waarbij het moeilijk is de ogen open te houden. Vooral voor de spelers is het een partij, die nog lang na zal nasudderen en achteraf misschien wel voor wat slapeloosheid heeft gezorgd. De beginfase is duidelijk voor de veteraan en oud-kampioen van Zeeland, Gert van Rij. Hij krijgt al snel een zeer voordelige stelling. Zo voordelig, dat hij zich even een zorgeloosheid meent te kunnen permitteren. Een beginnersfout, die bij 100% van de schakers een leven lang op de loer ligt. Gert van Rij - Frans Vreugdenhil (WSC). 2006.
1.Pf3 d5 2.c4 Pf6 3.cxd5
Pxd5 4.Pc3 Pc6 5.e4 Pf6 6.Lc4 e6 7.d4 Le7 8.0–0 0–0 9.Lb3
Pa5 10.Lc2 c5 11.d5 exd5 12.e5 Pe8 13.Pxd5 Pc6 14.Dd3 g6
15.Pxe7+ Dxe7 16.Lg5 De6 17.Dc3 b6 18.Tad1 Pc7 19.Td6 De8
20.La4 b5 21.Dxc5
73… Kg6? Het is onmogelijk om een eindspel als dit zonder fouten in sneltreintempo te spelen. Van Rij geeft in HWP info aan, dat zwart met 73...Kg4! 74.f5 exf5 75.e6 Lf3!! nog remise had kunnen maken. 74.Kf2! Lc2 75.Kg2 Lb3 76.Kh3 Ld1 77.Kh4! Het heeft even geduurd, maar de koning is toch op de juiste plaats aangekomen. 77… Le2 78.Pe4 Ld1 79.Pc5 Kf7 Na 79...Kf5 gaat het witte paard via d7 naar f6 en gaat pion h5 eraan: 80.Pd7 Le2 81.Pf6 Kg6 82.Pxh5!! Lxh5 83.g4! en wit wint gemakkelijk. 80.Kg5 Ke7 81.Pe4 Kd7 82.Kf6 Kc6 83.Kxe6 Lg4+ 84.f5 Kb5 85.Pc3+ Kb4 86.Kf6 a3 87.bxa3+ Kxc3 88.e6 Lf3 89.e7 Lc6 90.Kf7 Kd4 91.Ke6 Met nog tien seconden op de klok gaf zwart het op. Na bijna zes uur spelen! Voor beide spelers een zeer vermoeiende, maar toch bevredigende partij.
|
