Retour                       Simon Sanders overleden.                          PZC van 6 september 2008.

 

Vorige week overleed op 85-jarige leeftijd de Middelburgse schaakveteraan Simon Sanders.

Simon heeft tientallen jaren lang een belangrijke rol gespeeld in het Zeeuwse schaak. Al in 1938 werd hij lid van de Middelburgse schaakclub en bleef dat tot zijn dood. In 1998 ontving hij de erespeld van de KNSB voor zijn 60-jarig lidmaatschap en eind vorig jaar, bij het 100-jarig jubileum van zijn club, werd hij erelid.

Sanders was tot op hoge leeftijd een bijzonder sterke speler, gevaarlijk voor iedereen. Hoeveel Zeeuwse topspelers hebben dat niet daadwerkelijk ondervonden? Vele keren nam hij deel aan de Zeeuwse kampioenschappen. 

Het is een beetje onbegrijpelijk, dat hij niet minstens een keer de provinciale titel heeft weten te grijpen. Wel werd hij zeven keer Middelburgs kampioen en dat is wellicht toch nog meer waard dan een Zeeuws kampioenschap.

Ook deed hij altijd mee aan het Hogeschool Zeelandtoernooi, zover zijn fysieke conditie dat tenminste toeliet.

Sanders was waarschijnlijk ook de laatste Zeeuwse schaker, die Capablanca nog heeft zien spelen. Dat was in het AVRO-toernooi van 1938.

De stijl van de grote Cubaan is hij zijn hele leven trouw gebleven. Logisch moet je spelen, geen rare strapatsen uithalen. Sanders zei ook altijd, dat hij liever tegen een sterke speler speelde dan tegen eentje van veel mindere kwaliteit. Sterk schaak, dat begreep hij, dat was logisch.

Later werd zijn grote held Bobby Fischer, de schaker die meer dan iemand anders zijn partijen met een ijzeren logica speelde, geheel volgens de leer van Sanders!

Behalve een uitstekende schaker was Simon ook een bijzonder aimabel mens. Zijn droge humor zullen allen, die hem gekend hebben, nooit vergeten.

In deze rubriek twee van zijn partijen. Een flitsende combinatie en een sterke positiepartij.

 

M. Kramer - S. Sanders. Middelburg, 2002.

1.e4 c5 2.Pf3 Pc6 3.Lc4 e6 4.Pc3 a6 5.a3 b5 6.La2 Lb7 7.d3 Dc7 8.0–0 Pf6 9.h3 Le7 10.Pe2 0–0 11.Lf4 d6 12.c3 Tad8 13.Dc2 e5 14.Le3 d5 15.exd5 Pxd5 16.Lxd5 Txd5 17.d4 c4 18.Tad1 Tfd8 19.dxe5 Pxe5 20.Pxe5 Dxe5 21.Ld4 Dg5 22.Le3??

 

 

 

22… Dxg2+!! 23.Kxg2 Tg5+ 24.Kh2 Tg2+ 25.Kh1 Txf2+ 26.Kg1 Tg2+ Wit gaf het hier op. Sanders was bijzonder met deze partij ingenomen. Steinitz’ gezegde: ‘Hoewel ik oud ben, moet men mij geen vinger in de mond steken, want dan bijt ik’ was hier wel bijzonder van toepassing.

 

C. de Wolf – S. Sanders. Middelburg, 1970

1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 Pf6 4.0–0 d6 5.d4 Ld7 6.Te1 Le7 7.c3 a6 8.La4 b5 9.Lc2 Lg4 10.d5 Pb8 11.Pbd2 c6 12.Pf1 cxd5 13.exd5 0–0 14.Pg3 Pbd7 15.h3 Lxf3 16.Dxf3 Te8 17.Pf5 Lf8 18.Lg5 h6 19.Lh4 g6 20.Pe3 Lg7 21.g4 Dc7 Zwart heeft zich goed verdedigd en een gelijkwaardige stelling bereikt. 22.g5 Ph5 23.Pg4 hxg5 24.Lxg5 b4 25.La4 bxc3 26.bxc3 Een klein overwicht had wit kunnen behouden met 26.Dxc3 Dxc3 27.bxc3 Ta7. 26...e4! 27.Txe4 Txe4 28.Dxe4 Dxc3 29.Tc1 Pc5! Sterk gespeeld.

 

 


Wit krijgt nu problemen met zijn zeer zwakke pionnenstelling. 30.Dg2 Dd4 31.Lc6 Tb8 32.Ph6+ Na deze kleine fout wordt wit meedogenloos weggetikt.  32...Lxh6 33.Lxh6 Pf4 34.Df3 Pcd3 35.Lxf4 Pxf4 Wits loper staat nu erg slecht en de pion op d5 is zwak. Dit alles is genoeg voor zwart om de stelling volledig in zijn macht te krijgen. 36.Td1 De5 37.Kf1 Tb2 38.Te1 Df6 39.Te8+ Kg7 40.Te1 Pxh3! Zwart wikkelt af naar een eindspel dat feilloos naar winst wordt gevoerd. 41.Dxf6 Kxf6 42.Te2 Tb1+ 43.Te1 Txe1+ 44.Kxe1 g5 45.a4 a5 46.Ke2 Ke5 47.Ke3 f5 48.Kf3 Pf4 49.Ke3 Pxd5+ 50.Kd3 Pb4+ 0–1