Back                                               Romanishin in Vlissingen                                    PZC 3-8-2001

 

Een van de interessantste spelers van het Hogeschool Zeeland Toernooi is Oleg Romanisjin uit de Oekraïne. Hij gold als een van de grootste talenten uit het midden van de jaren zeventig, maar de verwachtingen heeft hij niet helemaal waar kunnen maken. Hij won wel grote toernooien, maar nooit het kampioenschap van de Sovjet Unie. In 1975 was hij er het dichtste bij. Hij bleef toen slechts een half punt achter op kampioen Petrosjan. Ook in ons land boekte hij succes. In 1979 was hij de grootste concurrent van Karpov in het toptoernooi van Interpolis in Tilburg. Toen eindigde hij op een half punt van de winnaar als tweede, maar voor o.a. Portisch, Spasski, Timman, Larsen en Smyslov.
Zijn originele stijl heeft hem bij het streven naar het allerhoogste wel eens dwars gezeten. Ook zijn afkeer van remises. Hij heeft wel eens gezegd, dat hij bij het begin van de partij soms wel eens uit was op een snelle remise, maar als de partij eenmaal begonnen was, kwam er van dat voornemen niets terecht. Dan werd hij weer gegrepen door het spel en werd het toch weer een gevecht op leven en dood. Ook had hij een hekel aan afspraken, die onder Sovjetspelers in die dagen vaak van hogerhand werden opgelegd. Een aardig voorbeeld is een voorval uit het genoemde toernooi van Tilburg. Wereldkampioen Karpov had bij het ingaan van de laatste ronde een half punt voorsprong op Romanisjin. Karpov leek wel wat te voelen voor een snelle remise met Smyslov, maar hij wist niet wat Romanisjin zou doen. Daarom zette hij de partij zodanig op, dat hij nog alle kanten op kon. De wereldkampioen verdween toen een half uur uit de toernooizaal, pers, spelers en toeschouwers verbaasd achterlatend! Wat is er toen achter de schermen besproken? Toen hij bij zijn terugkomst merkte, dat Romanisjin niet alleen op winst speelde tegen Spasski, maar ook op winst stond, moest hij alsnog vol aan de bak en begon zijn partij pas echt. Beiden wonnen! Zijn beroemdste partij speelde hij in 1975 tegen Petrosjan.

O.Romanishin – T. Petrosian. Kampioenschap USSR, Jerevan 1975.

1.c4 Pf6 2.Pc3 e6 3.Pf3 b6 4.e4 Lb7 5.Ld3 d6 6.Lc2 c5 7.d4 cxd4 8.Pxd4 Le7 9.0–0 0–0 10.b3 Pc6 11.Lb2 a6 12.Kh1 Dc7 13.f4 Tad8 14.Tc1 Db8 15.Tf3 g6  

 

 

 

16.Pd5!!  Een schitterend stukoffer in de geest van Michail Tal en Oleg Romanisjin! 16…exd5 17.exd5  Volgens sommigen was het spectaculaire 17.Pf5! gxf5 18.exd5 nog sterker. Wit staat dan weliswaar twee stukken achter, maar de aanval zou dan niet te weerstaan zijn. Maar zwart kan het tweede offer ook weigeren. Na 17…dxe4 18.Pxe7+ Pxe7 19.Dd4 d5 20.Dxf6 d4 (Ken Neat) is de situatie niet duidelijk. De zet in de partij was misschien toch wel de beste. Hij maakt het zwart in elk geval zeer lastig.  17...Pxd4 18.Dxd4 Tde8 19.f5 Ld8 20.Dh4 Te5  20...Ph5?? 21.Dxh5! en wint.  21.Dh6 Dc7?  De beslissende fout. Na  21...Pg4 22.Df4 Pf6 23.Dh6 had zwart wellicht remise kunnen forceren. Hij zal ongetwijfeld gedacht hebben, dat hij Romanisjins offer kon weerleggen.  22.Tg3 Lc8  Of 22...Pe8 23.Tf1 Lf6 24.Th3 en wit heeft een winnende aanval  23.Lxe5 dxe5 24.fxg6 fxg6 25.Lxg6 Pg4 26.Lh5! Tf6 27.Dd2 Tf4 28.d6!  Niet 28.h3 wegens 28...Lg5!! met voordeel voor zwart.  28...Dg7 29.d7 Lb7  Er was geen redding meer: 29...Lxd7 30.Lxg4 Txg4 31.Txg4 Dxg4 32.Td1 en wit wint.  30.Dxf4!  Zwart gaf het op, want na 30...exf4 31.Txg4 Lg5 32.Td1!  is het echt uit.

 

 Nog een fraaie positiepartij uit Tilburg 1979.

V. Hort – O.Romanishin.  

1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 a6 4.Lxc6 dxc6 5.0–0 Dd6 6.d4 exd4 7.Dxd4 Dxd4 8.Pxd4 Ld7 9.Le3 0–0–0 10.Pd2 c5 11.Pe2 Pe7! 12.Tad1 Pc6 13.Pf3 Te8 14.Pc3 h6 15.Tfe1 Ld6 16.h3 f5! 17.exf5 Lxf5 18.Te2 Thf8

 

 

19.Pe1 b6 20.Pd5 Pd4 21.Ted2 Le4 22.Pc3 Pf5 23.Te2 Lc6 24.Tdd2 Tf7 25.Pd3 c4 26.Pf4 Pxe3 27.fxe3 Lc5 28.Pfd5 Lxd5 29.Pxd5 c6 30.Pc3 Lxe3+ 31.Kh1 Tf1+ 32.Kh2 Te5! 33.g3 Lxd2 34.Txe5 Lxc3 35.bxc3 Tf2+ 36.Kg1 Txc2 37.Te7 Txc3 38.Txg7 Td3 39.Kf2 c3 40.Tg8+ Kc7  Wit gaf het op. De witspeler, toch ook geen kleine jongen, werd volkomen overklast.

 

In het Hogeschool Zeeland Toernooi had Oleg het in de eerste ronde niet gemakkelijk. Pas op het allerlaatste moment kon hij het punt pakken.

H. Debusschere - O. Romanisjin

1.e4 c5 2.Pf3 e6 3.c3 Da5  Wijlen grootmeester Lodewijk Prins paste deze zet, die alle theorieboeken overbodig maakt, vaak toe. Een echte Romanisjin zet dus. 4.Pa3 a6 5.Pc4 Dc7 6.a4 d5 7.exd5 exd5 8.Pe3 Pf6 9.g3 Pc6 10.Lg2 d4 11.Pc4 d3 12.0–0 Le7 13.Te1 0–0 14.a5 Le6 15.Pfe5 Pxe5 16.Pxe5 Tad8 17.b3 Ld6 18.f4 Lxe5 19.Txe5 Ld5 20.c4 Lxg2 21.Kxg2 Tfe8 22.Lb2 Pe4 23.Df3!  Wit laat zich niet wegspelen en geeft uitstekend partij.   23...Pxd2 24.Txe8+ Txe8 25.Dxd3 Dc6+ 26.Kf2 Pe4+ 27.Kg1  De kansen zijn ongeveer gelijk.   27...f6 28.Te1 Pd6 29.Txe8+ Pxe8 30.De3 Pd6 31.La3?!  Met  31.De6+ Kf8 32.g4 had wit de stelling op zijn minst gelijk kunnen houden.  31...Pe4 32.Dd3 Kf7 33.g4 h6 34.Lc1 De6 35.f5 De5 36.Le3 Ke7 37.Kg2 h5 38.Kf3?  Hier laat wit een goede kans liggen. Na 38.gxh5 Dxf5 39.Lxc5+ Ke6 40.Lg1! staat wit zelfs iets beter.  38...hxg4+ 39.Kxg4

 

  

 

39...g6!! 40.fxg6 f5+ 41.Kh3 f4 42.Lg1 f3 43.Dd5 Dh8+ 44.Kg4 Pf6+ 45.Kxf3 Pxd5 46.cxd5 Df6+  Wit gaf op. De witte stelling stortte ineens dramatisch ineen.