Retour              Johan de Wolf in de voetsporen van Emanuel Lasker                            PZC 1-9-2007

 

Een mooie combinatie schenkt de schaker de meeste vreugde. Vooral als er grote offers mee gepaard gaan. Bij dit soort schaak denkt men in de eerste plaats aan spelers als Aljechin, Tal, Anand en Topalov, maar dat is toch niet helemaal eerlijk. Alle grote spelers waren en zijn ware kunstenaars in het combinatieschaak. Maar niet alleen de grootmeesters kunnen combineren.

In het Hogeschool Zeeland toernooi bracht de voormalige Zeeuws kampioen Johan de Wolf een spectaculaire offercombinatie op het bord, waar hij best een speciale prijs voor had mogen krijgen. Het is niet de eerste keer, dat hij zoiets presteert. Hoewel hij een aanhanger is van het voorzichtige positionele schaak kan hij, als de gelegenheid zich voordoet, geweldig combineren. In dat opzicht lijkt hij op Petrosjan.
Het moeilijkste is om stellingen op het bord te krijgen waarin combinaties mogelijk worden. Dat is eigenlijk veel lastiger dan de eventuele combinatie op zichzelf. Rudolf Spielmann, de grote Oostenrijkse aanvalsspeler, was er een beetje verontwaardigd over, dat hij zelden de stellingen kreeg waarin mooie combinaties mogelijk waren, terwijl Aljechin ze bijna in elke partij op het bord kreeg. Johan de Wolf heeft daar nog nooit over geklaagd. In dat opzicht begrijpt hij het schaken beter dan Spielmann.
 

Johan de Wolf - Hans Ouwersloot. HZ Open Vlissingen 2007.

1.d4 Pf6 2.Pf3 g6 3.Lf4 Lg7 4.c3 b5 5.a3 Dit is eigenlijk géén zet, maar past precies in Johans subtiele uitlokkingsstrategie. De tegenpartij een beetje op het verkeerde been zetten. 5…. Lb7 6.Pbd2 d6 7.h3 Pbd7 8.e3 a6 9.Le2 0-0 Wit heeft de partij geheel in zijn eigen stijl opgebouwd.  10.0-0 c5 11.Te1 c4 12.Dc2 Pb6 13.e4 Er zijn altijd mensen, die zullen zeggen, dat deze zet al op de eerste zet gespeeld had kunnen worden. 13...Pfd7 14.Pf1 e5 15.Lg5 Dc7 16.Pg3 f6 17.Ld2 Tf7 18.h4 Pf8 Tot nu toe verliep de partij dus in die typische Johan de Wolf-stijl. Een beetje voorzichtig duwen en trekken, de tegenstander in slaap wiegen en dan .. 19.h5! iets wat op een aanval lijkt. 19...gxh5? Dat is natuurlijk niet zo best, maar zwart wilde zich blijkbaar niet door h5-h6 laten insnoeren. De verzwakking komt hem duur te staan. 20.dxe5 dxe5 21.Ph4 Pe6 22.Lxh5 Tff8 23.Lg4 Pc5 24.Phf5 Tad8 Het ziet er allemaal best wel aardig uit voor zwart. Zijn stukken staan zo mooi op de damevleugel niets te doen. 25.Pxg7 Kxg7 De stelling is een mooi diagram waard:

 

 

26.Lh6+!! Een schitterende magneetcombinatie. Misschien wel de mooiste van het toernooi. In elk geval de mooiste Zeeuwse combinatie. De koning wordt met geweld uit zijn hol getrokken. 26...Kxh6 27.Pf5+ Kg6 Maar wat nu? 28.Lh5+!! Dit zeer verrassende tweede stukoffer is de pointe van de hele combinatie. Zoiets ziet men als verdediger  gemakkelijk over het hoofd. 28... Kxh5 29.De2+ Kg5 29...Kg6 30.Dg4+ komt op hetzelfde neer. 30.De3+ Kg6 31.Dh6+ Kf7 32.Dxh7+ Zwart geeft het op. Hij verliest have en goed.

 

Het beroemdste dubbele stukoffer uit de schaakgeschiedenis is ongetwijfeld Lasker - Bauer, Amsterdam 1889:  1.f4 d5 2.e3 Pf6 3.b3 e6 4.Lb2 Le7 5.Ld3 b6 6.Pf3 Lb7 7.Pc3 Pbd7 8.0–0 0–0 9.Pe2 c5 10.Pg3 Dc7 11.Pe5 Pxe5 12.Lxe5 Dc6 13.De2 a6

 

 

14.Ph5!  Pxh5 15.Lxh7+!! Kxh7 16.Dxh5+ Kg8 17.Lxg7!! Kxg7 18.Dg4+ Kh7 19.Tf3 en wit won.

Johan de Wolf in de voetsporen van Emanuel Lasker? Of is Johans combinatie nog mooier? 
 

Zie ook: Duivelse torenzet.