|
Terug
Geller
overleden.
PZC 11-12-1998 Kortgeleden overleed op 73-jarige leeftijd de Russische grootmeester Jefim Geller. Geller behoorde ruim 25 jaar tot de beste spelers van de wereld. Vele malen drong hij door tot het kandidatentoernooi voor het wereldkampioenschap of de kandidatenmatches. Hij werd tweemaal kampioen van de Sovjetunie en was ook jarenlang een vaste kracht in het olympiadeteam van dat land. Geller leek op een bokser en schaakte ook als een bokser. Soms speelde hij als een Bep van Klaveren, wild om zich heen maaiend, geen enkel risico schuwend, terwijl hij bij andere gelegenheden een subtiele stijl, een voorzichtige ‘shuffle’ à la Mohammed Ali, toepaste. Om dat te illustreren: In het kampioenschap van de Sovjet Unie in 1955 won hij met zinderend schaak de titel, hoewel hij wel de meeste partijen (5) van alle deelnemers verloor! In 1979 won hij zijn tweede titel. Toen verloor hij geen enkele partij en won er zes, hoewel hij ook toen een paar bloedstollende partijen speelde. De toernooitabel geeft niet altijd een juiste weergave van wat er op de borden is gebeurd. Geller heeft ook verschillende keren in ons land gespeeld. Hij won o.a. het Hoogovenstoernooi twee keer, in 1969 samen met Botwinnik en in 1977 samen met Smyslov. Jules Welling vertelt in ‘Schaaknieuws’, dat het enige woord Nederlands dat hij kende ‘drop’ was. Hij keerde altijd met flinke lading van dat snoepgoed naar huis terug. De enige buitenlander, die dol was op drop! Geller won 28 grote toernooien, een prestatie van formaat. Hij was een openingsexpert van de bovenste plank. Vooral in het koningsindisch, waar hij een boek over schreef, heeft hij baanbrekend werd verricht. Door zijn onderzoekingen en zijn partijen heeft hij er ook voor gezorgd, dat de Drakenvariant jarenlang uit de roulatie is geweest. Hij was een gevaarlijke tegenstander voor alle groten der wereld. Er is geen speler, die zo vaak wereldkampioenen heeft verslagen als hij. Tegen Botwinik, Smyslov, Petrosjan, Fischer, Euwe, Karpov, Spassky en Tal won hij niet minder dan 34 partijen (hij verloor er 29). Zijn boek met zijn beste partijen, ‘ The Application of Chess Theory’ is een schitterend werkstuk. Een van de beste in zijn soort. Helaas is het niet in het Nederlands vertaald. Behalve de wereldkampioenen hadden de bijna-kampioenen het zwaar tegen Geller. Vooral Keres moest het vaak ontgelden. Zie hoe hij in het kampioenschap van 1973 van het bord wordt gezet.
Geller- Keres, Moscow 1973.
20. Pd6!
Stukoffer nummer een. 20…. hxg5 21. Pxf7!! Stukoffer
nummer twee. Het is de pointe van het eerste offer en
vernietigt de zwarte koningsstelling volkomen. Aanname leidt
tot mat of dameverlies: 21… Kxf7 22.Pxg5+ Kf6 23.Ph7+ Kf7
24.Lb3+. Zwart gaat ten gronde aan de zwakte van de
diagonaal a2-g8. 21…. Da5 Na 21… Dc7 22.P7xg5 dreigt
zowel Lb3+ als Pe6 en daar is geen verweer tegen. 22.
P7xg5 Tf8 23. Lxd7! Dxa2 24. Te2 Da3 25. Te3 Db4 26. Lxc8
Taxc8 27. Dd7 Pf5 Tot stikmat leidt 27… Tfe8 28.De6+ Kh8
29.Pf7+ Kh7 30.P3g5+ Kg8 31.Ph6++ Kh8 32.Dg8+ Pxg8 33.Phf7
mat. 28. De6+ Kh8 29. Dxg6 Wie tegen zich tegen Geller aan het Sicliliaans waagde, moest bijzonder goed beslagen ten ijs komen, anders werd hij verpletterd. Geller: ‘De keuze van opening, of men nu een rustige partij wil of riskant spel, hangt niet alleen van de stijl van de speler af, maar ook hoe hij zich voelt.’ Voor de volgende partij was Geller in een zeer agressieve bui. Hij wilde niet zomaar winnen, maar hij wilde met scherp aanvallen en offeren zijn tegenstander vernietigend verslaan.
Geller- Anikaev. Minsk 1979.
Een dame-offer als pointe van de aanval. De rest is geforceerd. 24…. Txf7 25. Txf7+ Kh8 26. Ld4+ Lf6 27. Txf6!! Na 27… Pxf6 28.Lxf6 staat een niet alledaagse matstelling op het bord. Zwart geeft het op. Geller had zijn zin en kreeg ook een speciale prijs voor deze partij.
Hier en daar is geschreven, dat Geller naarmate hij ouder
werd, voorzichtiger ging spelen. Bovenstaande partij bewijst
echter, dat hij ook in de nadagen van zijn carrière grote
risico’s niet schuwde als het zo uit kwam. Bobby Fischer had
een kwaaie aan Geller. Het verloor vijf keer van hem,
waar slechts drie overwinningen tegenover stonden. Het moet
gezegd worden, dat Fischers grote tijd nog moest komen.
Taimanov had tot 1971 ook een mooie score tegen het
Amerikaanse fenomeen. Maar toen kreeg hij in de
kandidatenmatch 6-0 nederlaag te slikken. De volgende partij
is een schoolvoorbeeld van de manier waarop Geller het
positiespel hanteerde.
De partij werd afgebroken en later door Fischer opgegeven. De witte vrijpionnen kosten een stuk. Een formidabele partij. Na o.a. deze partij kwam de Najdorf-variant met 6… e5 in een kwade reuk te staan en ging men massaal over naar e7-e6. Zo speelt Kasparov het tegenwoordig ook.
|