Retour                                      Helmut Cardon  meesterlijk.                                       PZC 2007

 

Na de zesde ronde van de KNSB-competitie verlieten de schaakteams van RSR Ivoren Toren en De Wolstad met zéér gemengde gevoelens het mooie Zeeuwse polderland. Ze hadden namelijk met 9-1 en 8-0 klop gekregen van HWP 1 en HWP 2. Dat zijn uitslagen, die nog niet eerder in het Zeeuwse schaak zijn voorgekomen. En dat nog wel op één dag!  HWP 1 heeft nu in de eerste klasse B met nog drie ronden te gaan zo’n grote voorsprong, dat het kampioenschap en promotie naar de vertrouwde meesterklasse zo goed als zeker is. Ook HWP 2 kan al bijna de kampioensvlag hijsen.

Hoe is het mogelijk dat redelijk sterke teams zo vreselijk afgedroogd worden?

De belangrijkste reden is natuurlijk, dat er sprake is van een groot krachtsverschil. Daarnaast treedt er een soort kettingreactie op. Een paar partijen gaan op regelmatige wijze verloren, het zit een beetje tegen, pessimisme krijgt de overhand en tenslotte ontstaat een lawine van nullen.

Het is nog niet zo lang geleden, dat de schaakteams in de Nederlandse competitie bij het bekend worden van de indeling eerst met angst en beven keken of ze wegens de verre reis wel of niet naar Sas van Gent moesten. Ondertussen is er ook nog de angst voor het pak slaag bijgekomen. Dat zal er na die gedenkwaardige derde maart 2007 niet beter op zijn geworden.

Hoe sommige Witte Paarden met hun tegenstanders ‘spelen’ is glashelder te zien in de volgende meesterlijke positiepartij van Helmut Cardon tegen de 15e wereldkampioen correspondentieschaak. De partij werd gespeeld in de cruciale wedstrijd tussen De Variant uit Breda en HWP 1.

Helmut Cardon - Ger Timmerman.

1.d4 f5 Met een Hollandse verdediging naar Zeeuws Vlaanderen trekken is natuurlijk vragen om moeilijkheden. 2.g3 Pf6 3.Lg2 g6 4.Pf3 Lg7 5.b3! Wit kiest een wat ongewoon, maar zeer deugdelijk  systeem om de Leningrader-variant te bestrijden.  5...0–0 6.Lb2 d6 7.0–0 c6 8.Pbd2 Pe4 Dit kan niet goed zijn. Wit heeft al vier stukken ontwikkeld en zwart nog maar twee. Goed openingsspel is soms gewoon een kwestie van tellen.  9.Pe1! Pxd2 10.Dxd2 e5 Zwart gooit veel te vroeg de stelling open. Hij springt, om het met zijn eigen woorden te zeggen, 'op de verkeerde positionele trein '. 11.dxe5 dxe5 12.Td1! Dxd2 13.Txd2 Te8 14.e4! Hiermee smoort wit elk actief tegenspel in de kiem. 14...f4 15.Pd3 fxg3 16.hxg3 Pd7 17.f3! De krachten worden achter de linies samengebald, het ideaal van Nimzowitsch.   17...a5 18.a4 b5 Veel te agressief, maar wat anders? Bij geduldig afwachten verovert wit de d-lijn. 19.Ta1! b4 Verzwakt veld c4, maar pion a5 liep gevaar. 20.Lh3! Dreigt al pionwinst. Ook pion e5 is een zorgenkind voor zwart. 20...Ta7 21.Pf2 Pf8 22.Lxc8 Txc8 23.Pg4 Te7 24.Tad1 h5 25.Pe3 Lh6 26.Kf2 Zwart probeert met stukkenruil de druk wat te verlichten. Het helpt niet meer.  26...Lxe3+ 27.Kxe3 Tee8 28.Td6 Kf7

 

 

29.Kd3!! Te6 30.Kc4 Tce8 31.Kc5 Het is beslist. De witte koning in een glansrol. 31...g5 32.Kb6 Txd6 33.Txd6 Te6 34.Td1 h4 35.gxh4 gxh4 36.Th1 Th6 37.Kxa5 Pd7 38.Kxb4 h3 39.a5 c5+ 40.Kb5 Ke7 41.a6 1–0

Soms lijkt schaken toch zo gemakkelijk!